Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 5/12 και στα Χανιά, στην κεντρική αίθουσα του Εργατικού Κέντρου, το μονοήμερο επαναστατικών ιδεών και συζητήσεων «Για ποιά κοινωνία παλεύουμε;» που διοργάνωσε το περιοδικό Σοσιαλισμός από τα Κάτω.
Συνολικά 70 άτομα παρακολούθησαν τις συζητήσεις με το μεγαλύτερο κομμάτι των παρευρισκόμενων να συμμετάσχει σταθερά στις συζητήσεις ολόκληρης της μέρας, που ξεκίνησε από τις 12 το μεσημέρι και τελείωσε στις 8 το βράδυ. Από την πρώτη συζήτηση, με θέμα «Το τρίτο Μνημόνιο και τη διεθνή κρίση του καπιταλισμού» με ομιλητή τον Πάνο Γκαργκάνα, διευθυντή της εφημερίδας Εργατική Αλληλεγγύη και μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπήρξε μαζική συμμετοχή που συνεχίστηκε μέχρι την κορύφωση του μονοημέρου και στη συζήτηση για την «Αριστερά πέρα από τον ΣΥΡΙΖΑ», που είχε και το μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής, με ομιλήτρια τη Μαρία Στύλλου, υπεύθυνη σύνταξης του περιοδικού Σοσιαλισμός από τα Κάτω.
Ενδιάμεσα πραγματοποιήθηκαν επίσης μαζικές συζητήσεις για το «Πώς ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε μνημονιακός;» με τον ιστορικό και δημοσιογράφο Λέανδρο Μπόλαρη αλλά και συζήτηση με θέμα «Όχι στην Ευρώπη-Φρούριο – Σύνορα Ανοιχτά» με τον Κώστα Βλασόπουλο, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Κρήτης στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας.
Στην πρώτη συζήτηση («Το τρίτο Μνημόνιο και τη διεθνή κρίση του καπιταλισμού» ) τονίστηκε ότι όσο συνεχίζεται η παγκόσμια βουτιά της οικονομίας, κάτι που δέχονται όλοι (οικονομολόγοι, αναλυτές, πολιτικοί) η απελευθέρωση της Αγοράς που προτείνει η νεοφιλελεύθερη θεωρία μόνο προσωρινα μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να περάσουμε σε πιο ριζοσπαστικές λύσεις, οι οποίες δεν είναι άλλες από το να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα στη ρίζα του και μέσα από τη δράση της εργατικής τάξης, με το να μην πληρώσουμε το χρέος, με το να αναδείξουμε το ποιός πρέπει να ελέγχει τις τράπεζες αλλά και ερχόμενοι σε ρήξη με την ΕΕ και το Ευρώ. Στη δεύτερη συζήτηση («Πώς ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε μνημονιακός;»)επισημάνθηκε ότι η αναλύση για τη ρεφορμιστική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και το πώς έγινε μνημονιακός, μας είναι απαραίτητη για να αντιμετωπίσουμε δύο ζητήματα που αναδεικνύονται μέσα από αυτή την ανάλυση 1) τον στρατηγικό προσανατολισμό που θα αναδείξει τα όρια του ρεφορμισμού αλλά και τις δυνατότητες της επαναστατικής στρατηγικής και 2) την παράδοση του Ενιαίου Μετώπου και τι σημαίνει η κοινή οργάνωση και οι κοινές μάχες με τη μεγάλη πλειοψηφία που έδωσε τους απεργιακούς κι αντιφασιστικούς αγώνες της περιόδου που διανύουμε. Στην τρίτη συζήτηση («Όχι στην Ευρώπη-Φρούριο – Σύνορα Ανοιχτά») τονίστηκε ότι το αίτημα να πέσει ο Φράχτης στον Έβρο πρέπει να αφορά ολόκληρη την Αριστερά και γι’ αυτό χρειάζεται να προχωρήσει η οργάνωση της συμμετοχής και να εξασφαλίσουμε την παρουσία όλων στην Πανελλαδική κινητοποίηση στις 23/1 στην Αλεξανδρούπολη και στις 24/1 στους Κήπους στον Έβρο, με ψηφίσματα από εργατικά σωματεία και φορείς, με συνελεύσεις και κινητοποιήσεις.
Στην τελευταία συζήτηση («Η Αριστερά πέρα από τον ΣΥΡΙΖΑ») ότι τεράστιος είναι ο ρόλος της Αριστεράς μπροστά στις εξελίξεις κι ότι 1) χρειάζεται να αναδείξει το ζήτημα της στρατηγικής και να απαντάει ότι η εργατική τάξη μπορεί να οργανώσει την αλλαγή μέσα στην κοινωνία 2) ότι η εργατική τάξη είναι ικανή να δημιουργήσει το δικό της σύστημα ελέγχου της οικονομίας 3) ότι είναι η τάξη που μπορεί να οδηγήσει στην απελευθέρωση της κοινωνίας και κάθε καταπιεσμένου. Γι’ αυτό είναι αναγκαία η μάχη να δυναώσει το επαναστατικό κόμμα (η οργάνωση των πιο προωθημένων εργατών) ώστε να έρθει νέος κόσμος στην επαναστατική προοπτική και γι’ αυτό είναι απαραίτητη η οργάνωση της προοπτικής.
Ειρηναίος Μαράκης