Εργατικό κίνημα
Η μάχη στα ΜΜΕ: Να γυρίσουν στο δημόσιο τα κανάλια χωρίς αποζημίωση για τους “καναλάρχες”

Απεργιακή διαδήλωση εργαζομένων ΜΜΕ τον Μάη του 2012

Ολοκληρώθηκε η διαδικασία για τις τηλεοπτικές άδειες, και αναδείχθηκαν πλέον οι τέσσερις νέοι βαρόνοι του τηλεοπτικού τοπίου. Μαρινάκης, Αλαφούζος, Κυριακού και Καλογρίτσας συγκροτούν το κουαρτέτο. Και μόνο τα ονόματα που συμμετείχαν στη διαδικασία, αλλά ακόμα περισσότερο αυτοί που πλειοδότησαν και πήραν τις άδειες, δείχνουν πόσο κοροϊδία ήταν το υποτιθέμενο “χτύπημα στη διαπλοκή” για το οποίο μίλαγε η κυβέρνηση. Λες και οι Μαρινάκηδες και οι Αλαφούζοι σταμάτησαν να είναι διαπλεκόμενοι από τη στιγμή που “τα ακούμπησαν” κι έγιναν πλέον νόμιμοι καναλάρχες. 
 
246 εκατομμύρια ευρώ ήταν το τίμημα για τους τέσσερις καπιταλιστές. Τα περισσότερα από΄όλους έδωσε ο Κυριακού του ομίλου Αντέννα, 76 εκατομμύρια ευρώ. Πολλοί μπορεί να θυμούνται τον Αύγουστο της περασμενης χρονιάς όταν οι εργαζόμενοι του Αντέννα είχαν ξεσηκωθεί με απεργίες και στάσεις εργασίας. Ήταν το ίδιο αφεντικό που είχε προχωρήσει τότε σε πογκρόμ απολύσεων και μειώσεις μισθών, προφανώς γιατι “δεν έβγαίνε”. 
 
Η κοροϊδία από τη μεριά της κυβέρνησης βέβαια συνεχίζεται. Προκειμένου να διασκεδάσει τις εντυπώσεις μετά τη δημοπρασία, ανακοίνωσε ότι τα 246 εκατομμύρια θα πάνε σε κοινωνικά προγράμματα για τους φτωχούς και τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Και μάλιστα “μέχρι τελευταίου ευρώ”. Όπως όμως διαβάζουμε σε ρεπορτάζ του ΤVXS: “Πρόθεση και στόχος του πρωθυπουργικού επιτελείου είναι το ποσό αυτό να προσμετρηθεί στο… πλεονάζον πλεόνασμα και να διατεθεί απ’ ευθείας στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα και τις ομάδες εκείνες που είχαν τις μεγαλύτερες εισοδηματικές απώλειες... Ωστόσο, πρόκειται για στόχο που δεν μπορεί – μέχρι στιγμής τουλάχιστον – να θεωρηθεί δεδομένος. Το Μνημόνιο προβλέπει ρητά πως από οποιαδήποτε υπέρβαση υπάρχει στον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος μόνον το 30% μπορεί να διαχειριστεί και να διαθέσει κατά το δοκούν η κυβέρνηση.
 
Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι από το – όποιο – ποσό υπέρβασης του στόχου για το πλεόνασμα, το 35% πρέπει να διοχετευθεί για την αποπληρωμή χρέους και το 35% για την κάλυψη ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου. Και μόνον το υπόλοιπο 30% μπορεί να διατεθεί σε παροχές κοινωνικής στήριξης ή άλλες δράσεις. Η δημοπράτηση, δε, των τηλεοπτικών αδειών είχε προβλεφθεί στο τρίτο Μνημόνιο, γεγονός που σημαίνει ότι τα 245 εκατομμύρια δεν μπορούν να θεωρηθούν «έκτακτα έσοδα»”.
Πέρα όμως από τα επικοινωνιακά τερτίπια του Τσίπρα, αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι το τί θα γίνει με τους εργαζόμενους που βρίσκονται στον αέρα. 
 
Εργαζόμενοι
Αφενός τί θα γίνει με τους εργαζόμενους που θα στελεχώσουν τα δυο νέα κανάλια και αυτούς που θα παραμείνουν στα δύο υπάρχοντα. Θα εργαστούν με διαλυμένο συνδικαλισμό και σε συνθήκες γαλέρας όπως μπορεί να ονειρεύονται οι καναλάρχες; Ή θα επιβάλλουν τη συλλογικότητά τους και θα δουλέψουν με δικαιώματα, αξιοπρεπείς μισθούς, συλλογικές συμβάσεις κλπ;
Αφετέρου τί θα γίνει με τους χιλιάδες που κινδυνεύουν να πεταχτούν στην ανεργία. 
 
Γιατί με τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις, κινδυνεύει η δουλειά σχεδόν 2000 εργαζόμενων, από τα κανάλια που δεν αδειοδοτήθηκαν και θα  βάλουν λουκέτο. 
 
“Τα δύο νέα κανάλια που θα δημιουργηθούν είναι αδύνατον να απορροφήσουν όλον αυτόν τον κόσμο αλλά ακόμα και αυτοί που θα προσληφθούν, λόγω κατάργησης της επεκτατικότητας των Σ.Σ.Ε, θα αμείβονται με μισθούς... πείνας. Απαιτούμε λοιπόν από την κυβέρνηση, το πρόβλημα που η ίδια δημιούργησε, να βρει τρόπο να το λύσει άμεσα!” επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η ΕΤΙΤΑ, η Ένωση Τεχνικών Ιδιωτικής Τηλεόρασης Αττικής.
 
“Η λύση δεν μπορεί να είναι η αναμονή ότι κάποιος από τους νέους ιδιοκτήτες θα πάρει τους συναδέλφους” απαντούν οι Financial Crimes, το αντικαπιταλιστικό δίκτυο εργαζομένων στα ΜΜΕ κι εξηγούν: “Κατ' αρχάς κανένας νόμος δεν τους υποχρεώνει. Κατά δεύτερο ακόμη και αν υπήρχε αυτό, και ενώ κάποια από τα ήδη λειτουργούντα κανάλια είχαν πάνω από 500 εργαζόμενους (μετά τις δεκάδες απολύσεις των τελευταίων χρόνων), η κυβέρνηση φρόντισε και θέσπισε όριο τις 400 θέσεις εργασίας, από τις οποίες μόνο οι μισές (200) αντιστοιχούν σε ειδικότητες τεχνικών, δημοσιογράφων και διοικητικών. Και κατά τρίτον, τα νέα αφεντικά δεν πρόκειται να πάρουν εργαζόμενους με τους μισθούς, τις συμβάσεις και τα δικαιώματα πού είχαν (όσο κουτσουρεμένα και αν ήταν), αντίθετα θα προσπαθήσουν να τα συρρικνώσουν ακόμη περισσότερο. Γι’ αυτό η λύση δεν είναι σε αυτήν την κατεύθυνση. 
 
Κρατικοποίηση
Αντίθετα μοναδική λύση για να μην χαθεί καμία θέση εργασίας είναι να κρατικοποιηθούν άμεσα, χωρίς καμία αποζημίωση στους μέχρι πρότινος ιδιοκτήτες τους, τα τηλεοπτικά κανάλια που δεν πήραν άδεια.  Να περάσουν στην ΕΡΤ και να συνεχίσουν οι εργαζόμενοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους από τη δημόσια ραδιοτηλεόραση.
 
Είναι προφανές ότι η ΕΡΤ χρειάζεται προσωπικό. Οι εκατοντάδες συνταξιοδοτήσεις των προηγούμενων χρόνων, οι 600 και πλέον συμβασιούχοι που έφυγαν τον Ιούνη του 2013 όταν μπήκε μαύρο στην ΕΡΤ και δεν επέστρεψαν και οι «εξωτερικές αναθέσεις» που έχουν αρχίσει ξανά σαν γάγγραινα να κάνουν την εμφάνισή τους, είναι τρανταχτές αποδείξεις για αυτήν την ανάγκη. Πολύ περισσότερο αν θέλουμε μια ΕΡΤ με ακόμη πιο πλούσια δραστηριότητα, περισσότερα κανάλια, περισσότερους περιφερειακούς
σταθμούς, ουσιαστικότερη ενημέρωση, πραγματικό πολιτισμό. 
 
Και βέβαια μπορούμε με αυτόν τον τρόπο να αγωνιστούμε για να εξασφαλίσουμε καλύτερη ποιότητα και πολιτισμό, από αυτήν που κατά καιρούς πρόβαλαν τα κανάλια των βαρόνων. Να κερδίσουμε το στοίχημα ότι σε αυτή τη μεγάλη δημόσια ραδιοτηλεόραση, δεν θα βρίσκει καθημερινή προβολή ο υπόδικος εγκληματίας της Χρυσής Αυγής Ν. Μιχαλολιάκος και όλη η συμμορία του όπως συμβαίνει σήμερα στην ΕΡΤ. Να κερδίσουμε το στοίχημα ότι δεν θα γεμίσουμε με σαπουνόπερες, τηλεμάγειρες, χαρτορίχτρες και άλλα κορυφαία διαμάντια της ιδιωτικής τηλεόρασης.
 
Για να επιβάλλουμε μια τέτοια προοπτική χρειάζεται σύγκρουση από τη μεριά των εργαζόμενων στα ΜΜΕ, συνολική και συντονισμένη. Χρειάζεται να προχωρήσουμε σε απεργιακές κινητοποιήσεις με διάρκεια, για να ανοίξουμε τον δρόμο πραγματικά για ένα άλλο τηλεοπτικό τοπίο. Γιατί το μόνο που φέρνει η αναδιάρθρωση της κυβέρνησης είναι να αλλάξουν ονοματεπώνυμο οι «νταβαντζήδες»  των ΜΜΕ εξαφανίζοντας τον συνδικαλισμό και τα δικαιώματα των εργαζόμενων στα ΜΜΕ. 
 
Χρειάζεται σύγκρουση. Σύγκρουση με τους καναλάρχες που νοιάζονται τάχα  για την δημοκρατία και την πολυφωνία, αυτοί που έβαζαν τους παρουσιαστές τους να δηλώνουν «…δεν φταίμε εμείς αν όλες οι κοινωνικές ομάδες είναι με το ΝΑΙ…». Αυτοί με τις συντονισμένες ρατσιστικές εκστρατείες που έρχονταν κατά κύματα και τα περί “Αλβανών κλεφτών” της δεκαετίας του '90, έως τα σύγχρονα ξεπλύματα των νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Αυτοί που νοιάζονται τάχα για τους εργαζόμενους και που πρόσφεραν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για την άδεια,  αλλά έχουν απολύσει εκατοντάδες εργαζόμενους και έχουν κάνει τεράστιες μειώσεις μισθών «γιατί δεν υπάρχουν χρήματα»... Σύγκρουση με την κυβέρνηση που έχει γραμμένους στα παλιά της τα παπούτσια τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ ...Σε αυτόν το δρόμο χρειάζεται να βαδίσουμε και καλούμε κάθε συνάδελφο να παλέψουμε μαζί”.
 

Τι περιμένει η ΠΟΕΣΥ;

Σε αναζήτηση απάντησης απέναντι στη διαφαινόμενη επίθεση στις δουλειές και τους μισθούς των εργαζομένων στα ΜΜΕ, βρίσκονται τα συνδικάτα του κλάδου.
 
Σε συνεδρίαση της ηγεσίας της ΠΟΕΣΥ (πανελλήνια ομοσπονδία δημοσιογράφων) τη Δευτέρα 5/9, κατατέθηκε από τη μεριά της ΕΣΗΕΑ η πρόταση για προκήρυξη 48ωρης απεργίας στα τηλεοπτικά κανάλια, καθώς και κινητοποίηση στη ΔΕΘ κατά τη διάρκεια της συνέντευξης του Τσίπρα.
 
Όπως ενημέρωσε ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, σε συνεδρίασή του το διασωματειακό των ΜΜΕ δυο μέρες πριν, είχε καταλήξει σε απόφαση - πρόταση για προκήρυξη 24ωρης απεργίας άμεσα και το Σάββατο 10/9 νέα 24ωρη απεργία στη ΔΕΘ από τα κανάλια σε όλη την Ελλάδα. Η απόφαση πήγε για την κοινή συνεδρίαση με όλους τους προέδρους των ενώσεων. 
Από τη μεριά του Μετώπου για την Ανατροπή μπήκε η πρόταση  - που μειοψήφισε - για έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων άμεσα, με διεκδικητικό πλαίσιο που περιλαμβάνει ευρύτερα τη δραματική κατάσταση του κλάδου και προφανώς την τελευταία επίθεση στους εργαζόμενους στα κανάλια.
 
Απόφαση προς το παρόν δεν υπήρξε, καθώς συνδικαλιστές από μια σειρά ενώσεις κυρίως της περιφέρειας προτίμησαν να υπεκφύγουν, με τη λογική “να συνεδριάσουν ξανά τα Δ.Σ. των ενώσεων και βλέπουμε μέσα στη βδομάδα”.