Με συγκέντρωση την Τρίτη 17 Γενάρη, στις 8.30πμ στο Εφετείο της Αθήνας, τιμά η Πακιστανική Κοινότητα και η ΚΕΕΡΦΑ τη μνήμη του Σαχζάτ Λουκμάν, που δολοφονήθηκε τέσσερα χρόνια πριν από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής στα Πετράλωνα. Το Σάββατο 14/1, στις 12 το μεσημέρι τοπική συγκέντρωση μνήμης στο δολοφονημένο Σαχζάτ Λουκμάν, θα γίνει στην πλατεία Μερκούρη, λίγα μέτρα μακριά από τον τόπο της δολοφονίας του.
Ο Λουκμάν δολοφονήθηκε γύρω στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Ιανουαρίου 2013 επί της οδού Τριών Ιεραρχών, από τον 29χρονο πυροσβέστη Χρήστο Στεργιόπουλο και τον 25χρονο Διονύση Λιακόπουλο. Οι δύο δολοφόνοι επέβαιναν σε μηχανάκι και οπλισμένοι με πτυσσόμενα μαχαίρια «πεταλούδα», επιτέθηκαν στον 27χρονο Σαχζάτ Λουκμάν, ενώ εκείνος πήγαινε με το ποδήλατό του στη δουλειά του στη Λαϊκή. Τον σκότωσαν με 7 μαχαιριές στην καρδιά και στην πλάτη και τον παράτησαν αιμόφυρτο στην άσφαλτο όπου άφησε την τελευταία του πνοή.
Η δίκη των δύο χρυσαυγιτών (που είναι σήμερα ανάμεσα στους κατηγορούμενους της δίκης της Χ.Α που βρίσκεται σε εξέλιξη) ξεκίνησε στις 18 Δεκέμβρη 2013. Μετά από τέσσερις μήνες, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας καταδίκασε τους δύο δολοφόνους χρυσαυγίτες σε ισόβια χωρίς κανένα ελαφρυντικό, αναγνωρίζοντας για πρώτη φορά σε ελληνικό δικαστήριο το ρατσιστικό κίνητρο της δολοφονίας. Όμως από την πρώτη στιγμή το φασιστικό έγκλημα δεν αντιμετωπίστηκε καθόλου ως τέτοιο.
Σήμερα μετά τις αποκαλύψεις για τη δράση της Χρυσής Αυγής που έχουν αναδειχθεί μέσα από τις καταθέσεις των μαρτύρων στη δίκη της εγκληματικής οργάνωσης, αναδεικνύεται ότι οι δύο δολοφόνοι του Λουκμάν, έδρασαν με τον ίδιο τρόπο που έδρασαν τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, στην εισβολή στο σπίτι των Αιγύπτιων ψαράδων στο Πέραμα και στην επίθεση στα μέλη του συνδικάτου Μετάλλου επίσης στο Πέραμα.
Ο Στεργιόπουλος και ο Λιακόπουλος, εκείνο το βράδυ, αφού αφαίρεσαν τις πινακίδες από το μηχανάκι τους, πήραν τα μαχαίρια πεταλούδα και βγήκαν παγανιά. Βρήκαν μόνο τον Λουκμάν να προσπαθεί στις 3 η ώρα τη νύχτα να πάει για να πιάσει δουλειά στη Λαϊκή με το ποδήλατό του. Δεν τον γνώριζαν ούτε είχαν προσωπικές διαφορές μαζί του, τον επέλεξαν με μοναδικό κριτήριο το χρώμα του δέρματος, την καταγωγή και την θρησκεία του και στη συνέχεια χρησιμοποίησαν με επαγγελματικό τρόπο τα μαχαίρια τους, τα κάρφωσαν στην καρδιά του και τον εγκατέλειψαν αιμόφυρτο, για να πεθάνει από ακατάσχετη αιμορραγία. Η σύλληψή τους έγινε από θέμα τύχης, μόνο γιατί κάτοικοι της περιοχής είδαν τη δολοφονία και ειδοποίησαν την αστυνομία. Όταν συνελήφθησαν στο Σύνταγμα, ο ένας είχε ακόμα το ματωμένο μαχαίρι στα χέρια και ο άλλος είχε το μαχαίρι κρυμμένο στο παπούτσι, γεγονός που φανερώνει ότι δεν ένιωθαν ότι υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα να συλληφθούν.
Στην έρευνα που ακολούθησε, στο σπίτι του Λιακόπουλου βρέθηκε το κλασικό χρυσαυγίτικο οπλοστάσιο: τρία ακόμα στιλέτα πεταλούδα, μια σιδηρογροθιά, ένας σουγιάς, ένα ξύλινο ρόπαλο, μια κυνηγετική σφεντόνα, φυσίγγια, 117 προεκλογικά φυλλάδια της Χρυσής Αυγής, αυτοκόλλητα και άλλα υλικά της οργάνωσης, ενώ στο σπίτι του Στεργιόπουλου βρέθηκαν ένα ξύλινο ρόπαλο, κάλυκες και μια μαύρη λεπίδα. Στο σπίτι του Λιακόπουλου βρέθηκαν επίσης κάρτες παραμονής μεταναστών, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που είχαν επιτεθεί σε μετανάστη.
Ρουπακιάδες
Ο Στεργιόπουλος και ο Λιακόπουλος, ήταν δύο Ρουπακιάδες. Ήταν ένα μικρό και ευέλικτο τάγμα εφόδου που βγήκε τη νύχτα για να τρομοκρατήσει και να δολοφονήσει μετανάστες. Ήταν άλλωστε μία πρακτική που είχε ξεκινήσει τρία ολόκληρα χρόνια πριν και κλιμακώθηκε μετά το καλοκαίρι του 2012 σε πολλές γειτονιές, από τα πρωτοπαλίκαρα της Χρυσής Αυγής. Αντί όμως η σύλληψη του Στεργιόπουλου και Λιακόπουλου να σημάνει το ξετύλιγμα του κουβαριού της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής (όπως για παράδειγμα συμβαίνει για οποιονδήποτε ύποπτο για τρομοκρατική ενέργεια) αυτό που ακολούθησε ήταν η κραυγαλέα προσπάθεια συγκάλυψης από την αστυνομία και τις αρχές.
Αρχικά οι δύο δολοφόνοι προφυλακίστηκαν και οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα όπου τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, οπλοφορία, οπλοχρησία και οπλοκατοχή, χωρίς όμως στο κατηγορητήριο να συμπεριληφθούν τα ρατσιστικά κίνητρα. Μάλιστα μέσα στο βούλευμα περιελάμβανε τον γελοίο ισχυρισμό των δύο Χρυσαυγιτών ότι επιτέθηκαν στο Λουκμάν γιατί “τους έκοψε το δρόμο με το ποδήλατο”.
Ακόμα και όταν στα σπίτια των δολοφόνων βρέθηκαν όλα τα αποδεικτικά στοιχεία ότι ήταν χρυσαυγίτες, δεν εξετάστηκε ποτέ η συνολικότερη εμπλοκή της Χρυσής Αυγής στη συγκεκριμένη δολοφονία., ενώ η ενημέρωση της αστυνομίας μίλαγε για “φυλλάδια πολιτικού κόμματος” χωρίς να κατονομάζει τη Χρυσή Αυγή. Οι φωτογραφίες των δύο Χρυσαυγιτών δεν δόθηκαν ποτέ στη δημοσιότητα για να αναγνωριστούν από πιθανόν άλλα θύματα άλλων επιθέσεων στο παρελθόν. Δεν έγινε ποτέ άρση του τηλεφωνικού τους απορρήτου ώστε να διερευνηθεί από ποιον είχαν πάρει την εντολή να βγουν παγανιά εκείνη τη νύχτα. Δεν διερευνήθηκε ποτέ ο ρόλος του Παναγιώταρου, που κατά την κατάθεση ενός από τους προστατευόμενους μάρτυρες της Χ.Α, ήταν ο υπεύθυνος βουλευτής για τα Νότια Προάστια, όπου έμεναν οι δύο δολοφόνοι. Ούτε φυσικά και ο ρόλος του Κασιδιάρη διερευνήθηκε, που σαν υπαρχηγός της Χρυσής Αυγής έπαιζε το ρόλο του εκπαιδευτή των ταγμάτων εφόδου της Χ.Α, όπως έχει προκύψει από τις φωτογραφίες που έχουν δημοσιευτεί μετά τη δολοφονία Φύσσα.
Η συγκάλυψη της υπόθεσης και συνολικά της Χρυσής Αυγής ήταν πολιτική γραμμή της κυβέρνησης Σαμαρά και του υπουργού Δημόσιας Τάξης, Δένδια. Η δολοφονία του Λουκμάν έγινε μέσα σε μία περίοδο που η ΕΛ.ΑΣ οργάνωνε ρατσιστικά πογκρόμ στους δρόμους της Αθήνας, συλλαμβάνοντας σωρηδόν κάθε σκουρόχρωμο που τολμούσε να κυκλοφορήσει στο κέντρο και στη συνέχεια τους φυλάκιζε στις Αμυγδαλέζες και στα στρατόπεδα κολαστήρια. Οι Χρυσαυγίτες έδρασαν έχοντας την κάλυψη της ΕΛΑΣ, του Δένδια και του ίδιου του Μπαλτάκου δεξί χέρι του πρωθυπουργού Σαμαρά. Η δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν, ήταν ο πρόδρομος της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα. Όσοι ευθύνονται για εκείνο το κουκούλωμα, έστρωσαν το δρόμο για να συνεχιστεί η εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής που έφτασε μέχρι τη δολοφονία του Παύλου 8 μήνες μετά τη δολοφονία του Λουκμάν.
Τον Απρίλη του 2014 οι δολοφόνοι του Λουκμάν καταδικάστηκαν με τη μεγαλύτερη δυνατή ποινή, ισόβια χωρίς κανένα ελαφρυντικό. Ήταν η πρώτη φορά μέχρι τότε που έσπασε η ασυλία την οποία απολάμβανε η Χρυσή Αυγή από τις ελληνικές αρχές. Αυτή η εξέλιξη ήταν ένα ξεκάθαρο αποτέλεσμα της δράσης του αντιφασιστικού και αντιρατσιστικού κινήματος, που έδωσε τη μάχη στην Ελλάδα και διεθνώς. Μία υπόθεση που πήγε στα δικαστήρια ως ένα “τυχαίο περιστατικό” για έναν “τυχαίο διαπληκτισμό”, έφτασε στην καταδίκη των δολοφόνων και στην αναγνώριση του ρατσιστικού κινήτρου, ανοίγοντας το δρόμο για την καταδίκη όλου του εγκληματικού μηχανισμού των χρυσαυγιτών, για να πάνε όλοι ισόβια και να κάνουν παρέα με τους δολοφόνους του Σαχζάτ Λουκμάν. Η ακροαματική διαδικασία ανέδειξε πεντακάθαρα την σχέση των κατηγορουμένων με την Χρυσή Αυγή και η υπόθεση εντάχθηκε στη μεγάλη δίκη της εγκληματικής οργάνωσης.
Καταδίκη
Η καταδίκη ήταν ξεκάθαρα το αποτέλεσμα μιας ολόκληρης καμπάνιας και μίας μάχης που δόθηκε από το αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα μέσα και έξω από τα δικαστήρια. Ο πανελλαδικός ξεσηκωμός στις 19 Γενάρη 2013- “Αθήνα πόλη Αντιφασιστική” ανέδειξε την πάλη ενάντια στη Χρυσή Αυγή σαν κεντρικό κομμάτι της πάλης του κινήματος, στην Ελλάδα και διεθνώς.
Μέσα από την καμπάνια της Πακιστανικής Κοινότητας και της ΚΕΕΡΦΑ, η υπόθεση Λουκμάν έγινε υπόθεση των συνδικάτων, των φοιτητικών συλλόγων, των δημοτικών συμβουλίων που απαίτησαν την παραδειγματική καταδίκη των ενόχων. Μέσα από αυτή τη στήριξη παρών στη δίκη ήταν η εμβληματική μορφή της μητέρας και του πατέρα του Λουκμάν, που κατέθεσαν στο δικαστήριο αλλά και μίλησαν σε δεκάδες εκδηλώσεις σε γειτονιές και πανεπιστήμια σε όλη την Ελλάδα, καλώντας σε κλιμάκωση της δράσης κατά του ρατσισμού και του φασισμού για να είναι ο γιος τους το τελευταίο θύμα.
Τέσσερα χρόνια μετά, σε αυτό το δρόμο συνεχίζουμε. Τιμούμε την μνήμη του Σαχζάτ Λουκμάν, δυναμώνοντας τον αγώνα για να τσακίσουμε τη φασιστική απειλή και για την καταδίκη των νεοναζί δολοφόνων της Χρυσής Αυγής και παλεύουμε τη ρατσιστική πολιτική που στρώνει το δρόμο στους φασίστες. Για να νικήσει η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες, να ανοίξουν τα σύνορα, να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, να νομιμοποιηθούν όλοι οι μετανάστες χωρίς διακρίσεις και να αποχτήσουν ίσα και πλήρη δικαιώματα.