Την Σάββατο 17 Φλεβάρη η Κοντολίζα Ράις έκανε ένα «ταξίδι αστραπή» στη Βαγδάτη. «Εχουμε κάνει μια καλή αρχή» δήλωσε, αναφερόμενη στην εκκαθαριστική επιχείρηση των αμερικάνικων και ιρακινών δυνάμεων που μόλις είχε ξεκινήσει στην Βαγδάτη. Αξιωματούχοι της ιρακινής κυβέρνησης δήλωναν κι αυτοί ικανοποιημένοι από τα αποτελέσματα. Την Δευτέρα 19 Φλεβάρη το πρωί ήρθε η απάντηση. Δυο αυτοκίνητα γεμάτα εκρηκτικά σκόρπισαν το θάνατο στην ανατολική Βαγδάτη. Εξήντα άνθρωποι σκοτώθηκαν και τουλάχιστον 120 τραυματίστηκαν.
Η περιοχή που έγιναν οι εκρήξεις δεν ήταν στις εφτά «καυτές ζώνες» που επικεντρώνεται η εκκαθαριστική επιχείρηση των αμερικάνικων δυνάμεων και των συνεργατών τους. Ο Αλί Χαμντάν, ένας ξυλουργός που ζει κοντά στο σημείο του μακελειού δήλωσε αγανακτισμένος στους δημοσιογράφους: «Μπορεί η κυβέρνηση να μας προστατέψει; Μέχρι πριν λίγες μέρες ήταν εδώ ο «Στρατός του Μάχντι» και είχαμε κάποια προστασία. Τώρα έφυγαν και αναγκαστικά πρέπει να στηριχτούμε στην κυβέρνηση.»
Η εκκαθαριστική επιχείρηση έχει ένα επιβλητικό όνομα «Επιβολή του Νόμου». Στις 10 Γενάρη ο Μπους είχε ανακοινώσει την «κλιμάκωση» στο Ιράκ, με την αποστολή 21.500 ακόμα στρατιωτών –πέντε ταξιαρχίες- που μαζί με νέες ιρακινές δυνάμεις θα επέβαλαν την τάξη πρώτα στη Βαγδάτη και μετά σε όλη τη χώρα.
Ακόμα και με αυτές τις ενισχύσεις ο πλήρης έλεγχος μιας πόλης εκατομμυρίων, που βράζει από το μίσος για την κατοχή, είναι αδύνατος. Ετσι κι αλλιώς ούτε καν αυτές οι 21.000 δεν έχουν φτάσει –η πέμπτη και τελευταία ταξιαρχία αναμένεται το Μάη. Τα νέα ιρακινά στρατιωτικά τμήματα με τους αμερικάνους «συμβούλους» αποδείχτηκαν κι αυτά ανεπαρκή. Οι μισοί περίπου στρατιώτες τους λιποτάκτησαν –δεν έχουν καμιά διάθεση να πολεμήσουν στην Βαγδάτη.
Mπλόκα
Παρόλα αυτά ξεκίνησαν την επιχείρηση για να κάνουν μια επίδειξη πυγμής. Μπλόκα έχουν στηθεί σε όλη τη Βαγδάτη και γίνονται έρευνες σε σπίτια –χωρίς αποτέλεσμα. Οι αντάρτες κάνουν αυτό που έχουν κάνει όλοι οι «πρόγονοί» τους όταν αντιμετωπίζουν βαριά οπλισμένες δυνάμεις: ανακατεύονται με το πληθυσμό που τους προστατεύει και ξεγλυστράνε σε άλλες περιοχές.
Μια από αυτές είναι η Μπακούμπα, μια πόλη 48 χιλιόμετρα βόρεια της Βαγδάτης στην επαρχία Ντιγιάλα. Ο δημοσιογράφος Πήτερ Μπόμοντ της βρετανικής εφημερίδας Ομπζέρβερ, έστειλε μια συνταρακτική ανταπόκριση από κείνο το σημείο, ένα απέραντο πεδίο μάχης. «Ενώ η προσοχή των διεθνών ΜΜΕ είναι στραμένη στη Βαγδάτη, είναι εδώ στην επαρχία Ντιγιάλα που κρίνεται το αμερικάνικο σχέδιο....Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει εδώ ο αμερικάνικος στρατός έχουν μεγαλώσει επειδή μια απρόβλεπτη συνέπεια της πολυαναμενόμενης επιχείρησης στη Βαγδάτη ήταν ότι έσπρωξε τις διάφορες ένοπλες ομάδες να αναζητήσουν καταφύγιο στην επαρχία και ιδιαίτερα στην Ντιγιάλα.»
Υποτίθεται ότι οι επιχειρήσεις θα σταματήσουν τους σκοτωμούς ανάμεσα σε σιίτικες και σουνίτικες ομάδες. Τίποτα τέτοιο δεν έχει συμβεί. Ο αμερικάνος δημοσιογράφος Μάϊκλ Σβάρτς, σε ένα άρθρο του στις 12 Φλεβάρη, φέρνει το παράδειγμα της Λεωφόρου Χάιφα στη Βαγδάτη. Είναι το σημείο που έχουν γίνει πολλές επιθέσεις ενάντια στα αμερικάνικα στρατεύματα και την ιρακινή αστυνομία. Και ήταν μια περιοχή που είχε γλυτώσει από τους αδελφοκτόνους σκοτωμούς. Επειδή οι σουνίτικες ομάδες και ο «Στρατός του Μάχντι» του Αλ Σαντρ είχαν κάνει ανακωχή και προστάτευαν τη γειτονιά. «Μέχρι που ήρθαν οι Αμερικάνοι» όπως λέει το άρθρο. Στις αρχές Γενάρη αποφάσισαν να «ανακαταλάβουν» την περιοχή. Συνέλαβαν βασικά στελέχη του κινήματος του Σαντρ. Και η ανακωχή κατέρρευσε.
Ο αμερικάνικος στρατός δεν έχει μπει ακόμα στη «Σαντρ Σίτι» μια τεράστια παραγκούπολη που είναι το προπύργιο του κινήματος του Μοκτάντα αλ Σαντρ. Οπως παρατηρεί μια ανταπόκριση από το πρακτορείο Ρόυτερς «όσο περισσότερο πλησιάζουν σε αυτή τη γειτονιά, τόσο περισσότερο οι κάτοικοι τους αντιμετωπίζουν εχθρικά. Οι πατεράδες πετάνε από τα χέρια των παιδιών τα γλειφιτζούρια που δίνουν οι αμερικάνοι στρατιώτες. Κι οι πόρτες μένουν κλειστές.» Οσο περισσότερο συνεχιστεί η κατοχή, τόσο περισσότερο αίμα και καταστροφή φέρνει στο Ιράκ.