«Αφτερλωβ»: Όταν οι άνθρωποι κλειδώνονται σε καταστάσεις που δεν υπάρχουν τοίχοι για να τις ορίσουν

«I' m only human “Αφτερλωβ”

  I' m only human “Αφτερλωβ”

  don't put the blame on me…

  don't put the blame on me…»*

Καιρός η νέα εργατική τάξη στην Ελλάδα να υλοποιήσει τα δικά της όνειρα. Η όπως χαρακτηριστικά λένε και οι δύο νέοι πρωταγωνιστές της ταινίας: «Θα κλειδωθούμε μέχρι να λυθεί αυτό και να βρούμε τη λύτρωση».

«Πατώντας» στην προηγούμενη μικρού μήκους ταινία του, «Ο Έλβις Είναι Νεκρός» (2014), ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Στέργιος Πάσχος, δύο χρόνια μετά, κάνει το μεγάλου μήκους κινηματογραφικό του ντεμπούτο, με την ταινία «Αφτερλωβ» που βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες την Πέμπτη 18/5.

Προηγήθηκε η πρεμιέρα της ταινίας στο 57ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενώ μετά το βραβείο «Καλύτερης ταινίας» από την Επιτροπή Νέων του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο, απέσπασε και το σημαντικό βραβείο «Cineuropa» της Επιτροπής Νέων στο Φεστιβάλ της Μονς.

Με πρωταγωνιστές τη Σοφία και τον Νίκο (Ηρώ Μπέζου και Χάρης Φραγκούλης) ο Πάσχος, επιστρατεύει ξανά το αστείρευτο ταλέντο αυτών των δυο νέων ηθοποιών, για να μας διηγηθεί την ερωτική τους ιστορία από την αρχή, ενώ αυτή στην πραγματικότητα έχει λήξει.

«Συμπρωταγωνιστής» τους σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, το σπίτι του σκηνοθέτη Νίκου Νικολαΐδη, εκεί όπου το 1979 γύρισε την ταινία του «Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα».

Σε αυτό, μένει ο πρωταγωνιστής (ένας μποέμ άφραγκος μουσικός) κατά τους καλοκαιρινούς μήνες για να το φυλάει και να φροντίζει τη Λέιλα, τον σκύλο του ιδιοκτήτη. Εκεί καλεί και την πρώην φίλη του Σοφία, για να περάσουν ένα χαλαρό και ευχάριστο σαββατοκύριακο, στην εξοχή. Ως φίλοι.

Αρχίζει λοιπόν, σε μία φόρμα διαλογική, γεμάτη ένταση και χιούμορ, η μάχη των φύλων. Ο χαλαρός ήρωας μας -που μόνο χαλαρός δεν είναι στην πραγματικότητα- θέλει εναγωνίως να μάθει γιατί χωρίσανε με την Σοφία. Θέλει να μάθει γιατί η Σοφία έφυγε.

Με δεδομένη την αγάπη του για εκείνη, το χιούμορ και την εξυπνάδα του, προσπαθεί να αναγκάσει τη Σοφία να του δώσει πειστικές εξηγήσεις. Εκείνη, πανέξυπνη, δυναμική και εσωστρεφής, ανταποκρίνεται στην πρόκληση, αντιμετωπίζοντας την ως παιχνίδι. Αρκούντος ερωτικό και αστείο.

Μια σύγκρουση εσωτερική -ακόμη κι αν εξωτερικεύεται- δύο νέων ανθρώπων με πολλές δυνατότητες, αλλά περιορισμένες ευκαιρίες. Εσώκλειστοι σ’ ένα όμορφο, αλλά περιορισμένο περιβάλλον -που άλλωστε δεν είναι και δικό τους- προσπαθούν να βρουν μια λύση με τα μέσα που διαθέτουν, ώστε να προχωρήσουν στη ζωή τους, κατανοώντας την ιστορία τους. Με όλη τη φρεσκάδα και τον δυναμισμό τους, να έρχονται σε αντίθεση με το περιβάλλον και τις συνθήκες μέσα στις οποίες κληθήκανε να ζήσουν.

Γιατί μια ερωτική ιστορία είναι και πολιτική. Αφού μιλάμε για τη γενιά των αριθμών. Κακοπληρωμένη και ανασφάλιστη. Η γενιά που στην αρχή χαρακτηρίστηκε ως εκείνη των 700 ευρώ, ενώ αμέσως μετά έγινε των 400 και κάτω. Η γενιά που καθορίστηκε από τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, τα ξεχειλωμένα ωράρια, την εργασιακή επισφάλεια. Η γενιά που αδυνατεί να κόψει τον ομφάλιο λώρο μέχρι τα 30.

«-Μυρίζομαι πρόβλημα…»

«-Θα φταίει η μύτη σου…»

• Από το τραγούδι «Human» του «Rag’n’Bone Man» η κατά κόσμο: Rory Charles Graham.