Διεθνή
Κάιρο: H απόφαση της Συνδιάσκεψης

Aπεργιακή διαδήλωση στην Aίγυπτο

Η 5η Συνδιάσκεψη του Καϊρου συγκαλείται σε μια περίοδο γεμάτη δυνατότητες αλλά και προκλήσεις. Ο πόλεμος που ξεκίνησε η σιωνιστική πολεμική μηχανή ενάντια στον Λίβανο με την υποστήριξη των ΗΠΑ και της Ευρώπης τέλειωσε με μια πρωτοφανή ήττα της σιωνιστικής οντότητας στα χέρια της ηρωικής αντίστασης της Χεζμπολάχ. Ωστόσο η μάχη δεν έχει τελειώσει ακόμα και η πολιορκία που προσπαθούν να επιβάλλουν στην λιβανέζικη αντίσταση οι σιωνιστές και η αμερικάνικη κυβέρνηση, με τη βοήθεια των ντόπιων πρακτόρων τους και επιστρατεύοντας το όπλο του σεχταρισμού εκεί που απέτυχαν τα τανκς και τα αεροπλάνα τους- σημαίνει ότι είμαστε αντιμέτωποι με μεγάλες προκλήσεις οι οποίες απαιτούν από μας το μεγαλύτερο επίπεδο αντίστασης και συνειδητής πάλης ενάντια στον σεχταρισμό. 

Στο Ιράκ, η άγρια αντίσταση ενάντια στην αμερικάνικη κατοχή έχει σπρώξει την κυβέρνηση των ΗΠΑ σε ένα βάλτο χωρίς διέξοδο. Και εκεί επίσης η κατοχή προσπαθεί να παίξει το τελευταίο χαρτί της προσπαθώντας να μετατρέψει τη μάχη ενάντια στην κατοχή σε μια σεχταριστική σύγκρουση ανάμεσα σε Σουνίτες και Σιίτες. Η αντίσταση δεν θα κατορθώσει να απελευθερώσει το Ιράκ αν δεν αποφύγει αυτή την παγίδα και δεν μετατρέψει την αντίσταση σε μια ενωμένη εθνική δύναμη που θα ενώσει Σουνίτες και Σιίτες ενάντια στον αμερικάνο κατακτητή. 

Και στην Παλαιστίνη όπου η αντίσταση κάτω από την ηγεσία της Χαμάς επέζησε από την πολιορκία της πείνας χωρίς να υποχωρήσει απέναντι στις αμερικάνικες, σιωνιστικές και αραβικές πιέσεις για παράδοση στην σιωνιστική οντότητα και τις Συμφωνίες του Οσλο, και εκεί επίσης ο εχθρός και οι ντόπιοι πράκτορές του έχουν προσπαθήσει να επιβάλλουν τον εμφύλιο πόλεμο για να αποπροσανατολίσουν την αντίσταση από το δρόμο και να χύσει παλαιστινιακό αίμα με παλαιστινιακά χέρια. Παρά τις πρόσφατες συμφωνίες και τη σοφία που έδειξε η αντίσταση ώστε να αντισταθεί σε αυτές τις προσπάθειες, είναι αντιμέτωπη ακόμα με μεγάλες προκλήσεις. Το σπάσιμο της πολιορκίας χρειάζεται την αναγέννηση της Ιντιφάντα και του όπλου της Αντίστασης. 

Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες της κλιμάκωσης των πολεμικών απειλών ενάντια στο Ιράν και την γενικευμένη κινητοποίηση της αμερικάνικης κυβέρνησης για ένα σκληρό αεροπορικό πλήγμα ενάντια στο Ιράν. Είναι φανερό ότι όσο θα μεγαλώνουν οι απώλειες των ΗΠΑ στο Ιράκ τόσο θα εντείνονται οι δηλώσεις για το κίνδυνο που αντιπροσωπεύει το Ιράν και την ανάγκη αντιμετώπισής του. Οπως συνήθως, τα «μετριοπαθή» αραβικά καθεστώτα παίζουν τον δικό τους ρόλο σε αυτή την ατζέντα τόσο στο επίπεδο της στρατιωτικής επιμελητείας όσο και στο επίπεδο της εκστρατείας από τα ΜΜΕ με στόχο την απομόνωση του ιρανικού καθεστώτος. 

Ενας παράλογος πόλεμος που μπορεί να εξαπολύσει ο Μπους στο Ιράν θα έχει αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα σε όλη την περιοχή και πιθανά όλος ο κόσμος θα μπει σε μια μακρά περίοδο πολέμων και εντάσεων χωρίς προηγούμενο. ΠΡΕΠΕΙ να συντονίσουμε τις προσπάθειές μας να σταματήσουμε αυτόν τον παράλογο πόλεμο οργανώνοντας κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις και εκστρατείες σε όλον τον κόσμο. 

Ενόσω ο ιμπεριαλισμός και οι σύμμαχοί του επιστρατεύουν τις σεχταριστικές διαιρέσεις ως όπλο για να εξασθενίσουν την αντίσταση οι ευρωπαϊκές και η αμερικάνικη κυβέρνηση χρησιμοποιούν τα όπλα του ρατσισμού και της ισλαμοφοβίας σαν όπλα για να δικαιολογήσουν την αποικιακή τους επιθετικότητα και τη διαίρεση των αντιπολεμικών κινημάτων. Γι’ αυτό το λόγο είναι αναγκαίο η πάλη  ενάντια στον αντιμουσουλμανικό ρατσισμό να αποτελέσει συστατικό μέρος της αντιπολεμικής πάλης. 

Στις αραβικές χώρες δεν είναι πια δυνατόν να διαχωρίσουμε τον αγώνα ενάντια στον δεσποτισμό με τον αγώνα ενάντια στον πόλεμο και την αμερικάνικη και σιωνιστική αποικιοκρατία στην περιοχή. Τα καθεστώτα που έχουν συμμαχήσει με τον ιμπεριαλισμό, ιδιαίτερα τα καθεστώτα της Αιγύπτου, της Σ. Αραβίας και της Ιορδανίας παίζουν ένα κρίσιμο ρόλο στην προσπάθεια στραγγαλισμού και πολιορκίας της λιβανέζικης, παλαιστινιακής και ιρακινής αντίστασης με αντάλλαγμα την υποστήριξη των ΗΠΑ στον δεσποτισμό τους. Γι’ αυτό το λόγο κάθε δράση που αναλαμβάνεται στις αραβικές χώρες υπέρ της ελευθερίας και της δικαιοσύνης είναι όφελος για την ένοπλη αντίσταση, και κάθε επιτυχία της αντίστασης είναι, την ίδια στιγμή, ένας σεισμός που κάνει τους θρόνους του δεσποτισμού και της διαφθοράς στην περιοχή μας να τρίζουν. 

Επίσης, δεν είναι πια δυνατόν να κάνουμε διαχωρισμό ανάμεσα στις πολιτικές της πείνας και της εξαθλίωσης που επιβάλλουν αυτά τα καθεστώτα στους αραβικούς λαούς στο όνομα της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού από τη μια μεριά και τον ρόλο που παίζουν στην περιφέρειά μας αυτά τα καθεστώτα. Τα ίδια καθεστώτα που ανοίγουν τα εδάφη, τα χωρικά ύδατα και τον εναέριο χώρο για τον αποικιακό στρατό των ΗΠΑ είναι τα ίδια που εφαρμόζουν οικονομικές πολιτικές που εξυπηρετούν αποκλειστικά μερικές γιγάντιες πολυεθνικές επιχειρήσεις και μια μικρή ομάδα ντόπιων, διεφθαρμένων επιχειρηματιών. Το τίμημα το πληρώνει η πλειοψηφία του πληθυσμού.

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μεγάλες προκλήσεις. Ελπίζουμε ότι η συνδιάσκεψή μας θα αποτελέσει ένα ποιοτικό βήμα εμπρός στο δρόμο μας για να ενώσουμε τις προσπάθειες ανάμεσα στα αντιστασιακά κινήματα και το αραβικό εθνικό κίνημα αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβάνοντας ισλαμιστές, σοσιαλιστές, άραβες εθνικιστές και το παγκόσμιο αντιπολεμικό κίνημα. 

Αντιμέτωπη με αυτές τις προκλήσεις, η 5η Συνδιάσκεψη του Καϊρου ολοκληρώνει τις εργασίες της με τις ακόλουθες προτάσεις: 

Ι. Υποστήριξη της αντίστασης σε Παλαιστίνη, Ιράκ και Λίβανο

1. Ιράκ

Α- Σύνδεση του αντιπολεμικού αγώνες στις κατοχικές χώρες (ΗΠΑ, Βρετανία κλπ) και στις χώρες που στηρίζουν την κατοχή (Αίγυπτος, Ιορδανία, Σαουδική Αραβία)  και δυνάμωμα της πίεσης σε αυτές τις κυβερνήσεις με σκοπό: Το κλείσιμο των στρατιωτικών βάσεων. Αρνηση διέλευσης από αέρα στεριά και θάλασσα για τις αμερικάνικες δυνάμεις. Κάλεσμα για την συγκρότηση ενός ενιαίου εθνικού μετώπου ενάντια στην κατοχή και τις σεκταριστικές διαιρέσεις. Δυνάμωμα του καλέσματος για τον αποκλεισμό της ιρακινής κυβέρνησης μαριονέτα (κλείσιμο πρεσβειών, άρνηση βίζας, διαδηλώσεις ενάντια στις επισκέψεις ιρακινών αξιωματούχων.) Κάλεσμα για σταμάτημα όλων των μορφών συνεργασίας στην εκπαίδευση του ιρακινού στρατού και αστυνομίας για την κατοχή. Οργάνωση της ανθρωπιστικής βοήθειας (τροφίμων, φαρμάκων κλπ) προς τον ιρακινό λαό μέσα κι έξω από το Ιράκ (οργάνωση των τρεχόντων αποστολών αλληλεγγύης). 

Β- Οργάνωση μιας ετήσιας διαδήλωσης τον Μάρτη ενάντια στην αμερικάνικη κατοχή του Ιράκ. 

2. Παλαιστίνη

Αναζωογόννηση και επικοινωνία των κινημάτων ενάντια στο τείχος των ρατσιστικών διακρίσεων. Οργάνωση καμπανιών για να σπάσει η πολιορκία στο λαό και την αντίσταση της Παλαιστίνης. Οργάνωση διαδηλώσεων παγκοσμίως ενάντια στις επισκέψεις σιωνιστών αξιωματούχων (Μπους, Τσένι). Δυνάμωμα και σύνδεση των κινημάτων μποϋκοτάζ στις αραβικές χώρες (Αίγυπτος, Ιορδανία, Μαρόκο, Κόλπος). Οργάνωση της ανθρωπιστικής βοήθειας στον παλαιστινιακό λαό. Δημιουργία μιας ιστοσελίδας του μποϋκοτάζ στην σιωνιστική οντότητα στα αραβικά και στα αγγλικά με σκοπό την παρουσίαση και την σύνδεση των επιτροπών και οργανώσεων του μποϋκοτάζ διεθνώς. Οργάνωση μιας διεθνούς καμπάνιας για το μποϋκοτάζ του Ισραήλ και την οργάνωση μιας ετήσιας διαδήλωσης τον Σεπτέμβρη για την υποστήριξη των δικαίων του παλαιστινιακού λαού. 

3. Λίβανος

Θεωρούμε τις δυνάμεις του ΟΗΕ στο Λίβσνο δυνάμεις κατοχής και υποστηρίζουμε τα λαϊκά κινήματα σε όλες τις χώρες που ζητάνε την απόσυρση αυτών των στρατευμάτων. Εκθεση και απομόνωση των λιβανέζικων δυνάμεων που συμμαχούν με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ όπως και του ρόλου των αραβικών καθεστώτων που τις υποστηρίζουν. Κοινή προετοιμασία για το δυνάμωμα των πλατύτερων δυνατών λαϊκών κινημάτων σε περίπτωση μιας νέας σιωνιστικής επίθεσης στο Λίβανο με σκοπό την συντριβή της αντίστασης. Υποστήριξη της λιβανέζικης αντίστασης ενάντια στο αμερικανο-σιωνιστικό σχέδιο. Οργάνωση μιας ετήσιας διεθνούς διαδήλωσης τον Ιούλη ενάντια στην επιθετικότητα σε βάρος του Λιβάνου. 

ΙΙ. Αντιμετώπιση των πολεμικών απειλών εξαιτίας της πυρηνικής ενέργειας (Ιράν-Κορέα)

Ενώνουμε θέσεις και προσπάθειες ενάντια σε μια επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν και οργάνωση καμπανιών ενάντια στην κλιμακούμενη πολιορκία ενάντια στο Ιράν. Σε περίπτωση ενός πολέμου των ΗΠΑ ενάντια στο Ιράν, οργάνωση μιας διεθνούς διαδήλωσης ενάντια στην επίθεση. Πυρηνικός αφοπλισμός του Ισραήλ. Υποστήριξη του δικαιώματος των λαών να έχουν πυρηνική ενέργεια για ειρηνικούς σκοπούς. Αποκάλυψη των δυο μέτρων και σταθμών στην αντιμετώπιση των πυρηνικών (Ισραήλ απέναντι στο Ιράν και τη Κορέα.)

ΙΙΙ. Γέφυρες ανάμεσα στην Αριστερά και τα ισλαμικά κινήματα ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την παγκοσμιοποίηση

Απλωμα και βάθεμα της συνεργασίας ανάμεσα στα ισλαμικά κινήματα αντίστασης και τους αγώνες της Αριστεράς στην Αραβία και διεθνώς (μελέτη των διαφορετικών εμπειριών του Λιβάνου, της Αιγύπτου κλπ.) Πολιτική στήριξης ενάντια σε κάθε μορφή διακρίσεων σε βάρος αραβικών και μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Δύση και σύνδεση αυτών των διακρίσεων με την ιμπεριαλιστική ατζέντα. Σύνδεση του αγώνα ενάντια στην αποικιοκρατία και τον ρατσισμό με τον αγώνα ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και τον νεοφιλελευθερισμό. Σύγκρουση με τις απόψεις περί σύγκρουσης των πολιτισμών ή θρησκειών κλπ. Σύνδεση των ανερχόμενων κινημάτων της Αριστεράς στην Λατινική Αμερική με τα αντιπολεμικά κινήματα από τη μια και τα κινήματα της αντίστασης και των εθνικών δυνάμεων στις αραβικές χώρες από την άλλη. Κάλεσμα για την οργάνωση μιας συνδιάσκεψης που θα συγκεντρώσει τις δυνάμεις της αραβικής Αριστεράς και της ισλαμικής αντίστασης στις αραβικές χώρες για το συντονισμό των προσπαθειών στους εθνικούς και δημοκρατικούς αγώνες τους.

IV. Σχετικά με τις διαιρέσεις ανάμεσα στα κινήματα της αντίστασης

Συντονισμός των προσπαθειών ενάντια στον αποπροσανατολισμό της ιρακινής αντίστασης προς έναν σεχταριστικό εμφύλιο πόλεμο και αποκάλυψη των προσπαθειών της αμερικάνικης κατοχής και των αραβικών καθεστώτων να εντείνουν αυτές τις συγκρούσεις. Υποστήριξη της εθνικής ενότητας στο Λίβανο, την Παλαιστίνη και το Ιράκ χωρίς συμβιβασμούς στις βασικές αρχές της αντίστασης. (Απόρριψη του συνθήματος της εθνικής ενότητας για την διευκόλυνση της αμερικανο-σιωνιστικής ατζέντας.) Υποστήριξη και δυνάμωμα της ενότητας της αντίστασης (σουνιτική Χαμάς και σιιτική Χεζμπολάχ ενάντια στο ενιαίο ιμπεριαλιστικό σχέδιο) και οργάνωση δράσεων σε παγκόσμιο επίπεδο για το δυνάμωμα αυτής της ενότητας και για κοινή συνδιάσκεψη ενάντια στις σεκταριστικές διαιρέσεις. 

V. Χτίσιμο μιας διεθνούς συμμαχίας αντίστασης

Εφαρμογή στρατηγικών διαρκούς συντονισμού ανάμεσα στα αντιπολεμικά κινήματα και τα κινήματα αντίστασης στις αραβικές χώρες και την Λατινική Αμερική. Συγκρότηση ενός δικτύου ανταλλαγής εμπειριών και πληροφοριών και συντονισμού δραστηριοτήτων. Συμφωνία σε κοινές διεθνείς μέρες διαμαρτυρίας κατά το πρότυπο της 15ης Φλεβάρη 2003. 

VI. Υποστήριξη των Δημοκρατικών Δικαιωμάτων των Αραβικών Λαών

Υποστήριξη των αγώνων ενάντια σε νόμους που περιορίζουν τις ελευθερίες με το πρόσχημα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, αποκάλυψη του ρατσιστικού και δεσποτικού χαρακτήρα τους και σύνδεση αυτού του δεσποτισμού των διεθνών καθεστώτων με τους αγώνες για δημοκρατία στις αραβικές χώρες (Γκουαντάναμο, Αμπου Γκράϊμπ, αιγυπτιακές και σαουδικές φυλακές και μυστικά κέντρα φυλάκισης στην Ευρώπη.) Σύνδεση των ανερχόμενων κοινωνικών κινημάτων (εργατών και επαγγελματιών) στις αραβικές χώρες με τα αντίστοιχα σε διαφορετικά μερη του κόσμου και δημιουργία μηχανισμών αλληλεγγύης και κοινού αγώνα. 

Εκθεση των δεσποτικών αραβικών καθεστώτων και οργάνωση καταλήψεων και διαδηλώσεων ενάντια στις επισκέψεις συμβόλων αυτών των δεσποτικών καθεστώτων. Δυνάμωμα της διεθνούς αλληλεγγύης με τα δημοκρατικά κινήματα ενάντια στις δικτατορίες στις αραβικές χώρες (οργάνωση διαδηλώσεων ενάντια στα στρατοδικεία, φυλακίσεις, βασανιστήρια) και αποκάλυψη των καταπιεστικών καθεστώτων όπως και της αμερικάνικης και ευρωπαϊκής συνενοχής, οργάνωση μιας διεθνούς καμπάνιας ενάντια στη δίκη πολιτών από στρατοδικεία στην Αίγυπτο. 

Η οργανωτική επιτροπή της Συνδιάσκεψης του Καϊρου καλεί όλες τις ομάδες, προσωπικότητες, λαϊκές επιτροπές και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που παλεύουν ενάντια στον Ιμπεριαλισμό, τον Σιωνισμό, τον Πόλεμο και την παγκοσμιοποίηση στην Αίγυπτο, τον αραβικό κόσμο και παγκόσμια στο Κοινωνικό Φόρουμ του Καϊρου που θα γίνει από τις 27 μέχρι 30 Μάρτη 2008. 

Η αιγυπτιακή οργανωτική επιτροπή θα συγκροτήσει μια αιγυπτιακή και διεθνή συντονιστική επιτροπή για να προετοιμάσει το γεγονός.


Γέφυρα αντίστασης Aθήνα - Kάιρο

Το φετινό συνέδριο του Καϊρου ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία, πολύ πιο προχωρημένο από κάθε άλλη χρονιά. Εκπροσώπησα την Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο από την Ελλάδα μαζί με τον Πέτρο Κωνσταντίνου, συντονιστή της Πρωτοβουλίας Γένοβα. Παρότι ήμασταν μόνο δύο, κάναμε έξι παρεμβάσεις στο Συνέδριο και γίναμε το κέντρο για πολλούς αιγύπτιους ακτιβιστές. Ο λόγος ήταν ότι μεταφέραμε τις εμπειρίες των κινημάτων στην Ελλάδα και πάρα πολλοί, ισλαμιστές και αριστεροί αιγύπτιοι ήθελαν να μάθουν περισσότερα, να συζητήσουν και να πάρουν ιδέες για τις δικές τους μάχες.

Κάναμε παρεμβάσεις στις συζητήσεις για την αλληλεγγύη στην Αντίσταση σε Ιράκ, Λίβανο, Παλαιστίνη, για τη δράση των σοσιαλιστών φοιτητών ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, για το φοιτητικό κίνημα ενάντια στη δικτατορία, για τις εργατικές απεργίες, για τη συνεργασία ισλαμιστών και Αριστεράς και για τον παγκόσμιο συντονισμό του αντιπολεμικού κινήματος. Μεταφέραμε τις εμπειρίες των καταλήψεων στην Ελλάδα και οι φοιτητές ήθελαν να μάθουν πώς μπορούν να αντιμετωπίσουν την καταστολή της Αστυνομίας, πώς να χτίσουν την ενότητα ανάμεσα στις οργανώσεις του κινήματος.

Μιλήσαμε για τις μάχες της εργατικής τάξης στην Ελλάδα και για το πώς το αντιπολεμικό κίνημα έχει παίξει ρόλο για να ριζοσπαστικοποιήσει και εργάτες και φοιτητές. Πώς οργανώσαμε το συλλαλητήριο της 17 Μάρτη, κερδίζοντας τη συμμετοχή των φοιτητικών καταλήψεων. Τονίσαμε τη σημασία της μάχης ενάντια στην ισλαμοφοβία και το γιατί η Αριστερά έχει καθήκον να υπερασπίζεται τους μουσουλμάνους μέσα στις χώρες της Δύσης απέναντι στις επιθέσεις. Φέραμε το παράδειγμα του Τζαβέντ Ασλάμ για το πώς το αντιπολεμικό κίνημα και τα συνδικάτα καταφέραμε μαζί να τον σώσουμε από την απέλαση στο Πακιστάν. Στην συζήτηση για τον συντονισμό προτείναμε και αποφασίστηκε να αναπτυχθεί μια πιο στενή συνεργασία ανάμεσα στα αντιπολεμικά κινήματα της Μεσογείου, κυρίως Ελλάδα, Τουρκία, Λίβανο, Παλαιστίνη, Αίγυπτο.

Δύο ήταν τα πιο σημαντικά κρατούμενα του συνεδρίου. Η κοινή δράση των ισλαμιστικών οργανώσεων, κυρίως των Αδελφών Μουσουλμάνων με την Αριστερά στην Αίγυπτο, που ήταν φανερή σε κάθε διαδικασία του συνεδρίου. Οπως και το γεγονός ότι όλα τα κινήματα της Αιγύπτου, από τους αγρότες και τους εργάτες ως τους φοιτητές τόνιζαν πως τα κινήματά τους δεν είναι ξεχωριστά αλλά μια ενιαία μάχη ενάντια στον Μουμπάρακ και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Γιάννης Σηφακάκης