Εργατικό κίνημα
Εργαζόμενοι ΜΚΟ: Πάρτε πίσω τις απολύσεις

Απεργιακή συγκέντρωση στα κεντρικά της Αρσις, 17/7.

Κλιμακώνουν τον αγώνα οι εργαζόμενοι στις ΜΚΟ Άρσις και Praksis ενάντια στις εκδικητικές απολύσεις συναδέλφων τους. Όπως αποφάσισαν το βράδυ της Δευτέρας σε έκτακτη συνέλευση του σωματείου των εργαζόμενων στις ΜΚΟ (ΣΒΕΜΚΟ), θα πραγματοποιηθεί παναττική στάση εργασίας την Τετάρτη 25/7, 9πμ - 1μμ σε όλες τις δομές των Άρσις και Praksis και την Πέμπτη 26/7, θα κατέβουν σε 24ωρη απεργία όλοι οι εργαζόμενοι των ΜΚΟ πανελλαδικά.

Οι εργαζόμενοι με τις νέες αυτές κινητοποιήσεις μπαίνουν στη δεύτερη βδομάδα απεργιακού αγώνα και δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν μέχρι την οριστική ανάκληση των απολύσεων.

Η μάχη στην Άρσις ξεκίνησε όταν την Παρασκευή 13/7, η εργοδοσία ανακοίνωσε σε δύο εργαζόμενους, ιδρυτικά μέλη του υπό σύσταση σωματείου, πως είτε υπογράφουν τη σύμβαση εργασίας με ημερομηνία λήξης την 31η Ιούλη, είτε δεν ξαναπάνε στη δουλειά από Δευτέρα αν αρνηθούν και συνεχίσουν να ζητάνε σύμβαση αορίστου ή σύμβαση ίδια σε χρονική διάρκεια με των υπόλοιπων συναδέλφων τους. 

Είχε προηγηθεί νέα απόπειρα απόλυσης στο τέλος του Μάη η οποία αποτράπηκε με τη μαζική  κινητοποίηση των συναδέλφων τους. Η διοίκηση τότε πήρε πίσω τις απολύσεις και δεσμεύτηκε πως οι εργαζόμενοι θα υπογράψουν σύμβαση μέχρι το τέλος της χρονιάς όπως όλοι οι υπόλοιποι συνάδελφοί τους στα Safe Zones του Σχιστού και της Θήβας όπου εργάζονταν. Παρόλα αυτά, λίγες μέρες μετά τους ανακοινώθηκε το εκβιαστικό δίλημμα. Οι εργαζόμενοι της Άρσις δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για συνδικαλιστική δίωξη: 

“Η συνδικαλιστική τους δράση όλο αυτό το διάστημα ήταν γνωστή στη διοίκηση αφού διεκδικούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες αλλά και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για τους ανήλικους των Safe Zones, οπότε η στοχοποίηση από μεριά της διοίκησης είναι ολοφάνερη. Οι απολύσεις είναι εκδικητικές και δεν πρόκειται να αφήσουμε τους συναδέλφους μας μόνους απέναντι στις αποφάσεις της εργοδοσίας, ούτε πρόκειται με την στάση μας να ρίξουμε «νερό στο μύλο» της αντεργατικής κατεύθυνσης της ΜΚΟ Άρσις” τονίζουν μέσω του σωματείου τους.

Στη μάχη για την ανάκληση των απολύσεων οι εργαζόμενοι της Άρσις έχουν ήδη πραγματοποιήσει μια αυθόρμητη κινητοποίηση (16/7) και δύο προκηρυγμένες στάσεις εργασίας (17/7 και 19/7) με ισάριθμες μαζικές συγκεντρώσεις στα κεντρικά γραφεία της ΜΚΟ. “Κάναμε ξεκάθαρο, πως όσο οι ΜΚΟ συνεχίζουν την επίθεση στοχεύοντας στην υποτίμηση της ζωής μας είτε με απολύσεις, είτε με περικοπές, είτε με μαύρη ανασφάλιστη εργασία και μπλοκάκια είτε με απλήρωτες υπερωρίες, αντίστοιχα εμείς θα οργανώνουμε τις αντιστάσεις μας με οργάνωση και αγώνα από τα κάτω στους χώρους εργασίας” επισημαίνουν οι εργαζόμενοι μετά τη στάση εργασίας και τη συγκέντρωση της Πέμπτης 19/7, όπου εργαζόμενοι σε Άρσις και Praksis, διαδήλωσαν από κοινού. 

Εκδικητικές

Και στην Praksis η διεκδίκηση των εργαζόμενων αφορά την ανάκληση εκδικητικών απολύσεων. Συγκεκριμένα απολύθηκε εργαζόμενος, το όνομα του οποίου συμπεριλαμβανόταν σε επιστολή που έστειλε ο ίδιος και άλλοι συνάδελφοί του, προς τη διοίκηση, ζητώντας ενημέρωση για το τί θα γίνει με τις συμβάσεις τους που έληγαν μετά από λίγο καιρό. Όπως καταγγέλουν η απόλυση αποτελεί κορύφωση ενός κύματος στοχοποίησης που ξεκίνησε εις βάρος πολλών από τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες που υπέγραψαν την επιστολή και το οποίο περιελάμβανε “την αυθαίρετη αξιόλογησή τους, την επιβάρυνσή τους με έξτρα φόρτο εργασίας, αλλά και καθημερινές εκδικητικές συμπεριφορές”. 

Ήδη μια σειρά σωματεία εργαζομένων με ψηφίσματά τους έχουν δηλώσει τη συμπαράσταση στους εργαζόμενους της Αρσις, ενώ στο πλευρό τους έχει σταθεί κι ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια. Εργαζόμενοι των ΜΚΟ που συμμετέχουν στο Συντονισμό Ενάντια στα Μνημόνια σε προκήρυξή τους προτείνουν την απεργιακή κλιμάκωση μέχρι τη νίκη κι επισημαίνουν μεταξύ άλλων ότι “η επίθεση που έχει ενταθεί το τελευταίο διάστημα δεν είναι ανεξάρτητη από το μέλλον που ετοιμάζει η κυβέρνηση αλλά και συνολικότερα η ΕΕ για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες... 

Επιμένουμε ότι οι υπηρεσίες που προσφέρουν οι εργαζόμενοι των ΜΚΟ στους πρόσφυγες, δεν πρέπει να βρίσκονται σε χέρια ιδιωτών και ΜΚΟ... Γι’ αυτό μαζί με την μάχη για να μην χάσει κανένας συνάδελφος τη δουλειά του, για να μην περάσει το κλίμα τρομοκρατίας που θέλουν να επιβάλλουν τα αφεντικά, για να κερδίσουμε τα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα χρειάζεται να διεκδικήσουμε να περάσουν όλες οι υπηρεσίες που προσφέρουμε στα χέρια του κράτους, μαζί με τους εργαζόμενους και να φύγουν από τα αδηφάγα χέρια των ΜΚΟ. Να κερδίσουμε στο πλευρό μας, στον αγώνα που δίνουμε για τα δικαιώματα μας, τους πρόσφυγες από τα camps”.