Το Πανελλαδικό Συντονιστικό Όργανο (ΠΣΟ) της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνεδρίασε την Κυριακή 21 Οκτώβρη. Ήταν μια διαδικασία στην οποία αναδείχτηκε η κρισιμότητα των επιλογών που έχει να κάνει το μέτωπο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς.
Η «τρέχουσα πολιτική κατάσταση» καθορίζεται από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση του Τσίπρα να επανασυσπειρώσει τον κόσμο που είχε στηρίξει και ψηφίσει την Αριστερά και τώρα δεν ικανοποιείται από συμβολικές κινήσεις που δεν μπορούν να κρύψουν τη δεξιά της κατρακύλα. Η εργατική τάξη βγαίνει σε αγώνες και διεκδικεί κόντρα στη συστηματική προσπάθεια της άρχουσας τάξης να στρέψει τη δυσαρέσκεια προς τα δεξιά. Η αντικαπιταλιστική αριστερά πρέπει να μπει μπροστά σε όλες τις μάχες, τις οικονομικές και τις πολιτικές και να γίνει η ραχοκοκαλιά της αριστερής αντιπολίτευσης στο ΣΥΡΙΖΑ.
Με αυτό το πνεύμα οι σ. του ΣΕΚ παρεμβήκαμε στη συζήτηση, επισημαίνοντας και τις αδυναμίες της εισήγησης που κατέθεσε η πλειοψηφία της ΚΣΕ αλλά και του προσανατολισμού που έχει δώσει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ τους τελευταίους μήνες. Επιδιώξαμε με την κατάθεση τριών τροπολογιών να αναδείξουμε τον προσανατολισμό με τον οποίο πρέπει να μπει το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη νέα περίοδο μέχρι τις εκλογές του Μάη.
Σε μια στιγμή που το απεργιακό κύμα που ξεκίνησε από το καλοκαίρι κλιμακώνεται, η τροπολογία για την παρέμβαση στο εργατικό κίνημα επισήμαινε ότι:
«Αυτό που μπορεί να σημαδέψει τη νέα περίοδο μετά το πολυδιαφημισμένο ‘τέλος των μνημονίων’ είναι ο αγώνας της εργατικής τάξης να πάρει πίσω όλα τα κλεμμένα και να βελτιώσει τη θέση της… Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορούν και πρέπει να πρωτοστατήσουν στη στήριξη, την κλιμάκωση, τον ταξικό προσανατολισμό και τον συντονισμό όλων αυτών των αγώνων… Κι αυτό δεν πετυχαίνεται με περιορισμό σε καταγγελίες προς τις συνδικαλιστικές ηγεσίες και προώθηση συμβολικών ‘ταξικών απεργιών’, αλλά με ενωτικές πρωτοβουλίες που καταφέρνουν να συσπειρώνουν πλατιά τον κόσμο που μπαίνει σε δράση εδώ και τώρα”.
Η συγκλονιστική αντιρατσιστική και αντιφασιστική διαδήλωση της 13 Οκτώβρη στο Βερολίνο, ανέδειξε με τον πιο έντονο τρόπο ποιο είναι το πραγματικό αντίπαλο δέος στην ακροδεξιά και φασιστική απειλή. Ένα μαζικό κίνημα που δίνει μάχες παντού και συντονίζεται πανευρωπαϊκά. Είναι μια μεγάλη πρόκληση και μια μεγάλη ευκαιρία για όλη την Αριστερά. Και όπως τόνιζε η δεύτερη τροπολογία που καταθέσαμε: «Σ’ αυτές τις κρίσιμες μάχες οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ χρειάζεται να πρωτοστατήσουν, μαζί με όλες τις δυνάμεις του εργατικού κινήματος και της μαχόμενης Αριστεράς που συγκροτούν μια συντριπτική αντιρατσιστική και αντιφασιστική πλειοψηφία. Διεκδικούμε να κερδίσουμε και τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτές τις μάχες, σε ρήξη με την πολιτική της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου που εφαρμόζει την πολιτική της ΕΕ-φρούριο.
Η δράση της ΚΕΕΡΦΑ είναι πολύτιμη σ’ αυτήν την κατεύθυνση. Οι αιχμηρές και ταυτόχρονα ενωτικές πρωτοβουλίες της μπορούν να συσπειρώνουν χιλιάδες αγωνιστές που θέλουν να παλέψουν γύρω από το διπλό αίτημα- “Φυλακή για τους φασίστες δολοφόνους, ανοιχτή αγκαλιά για τους πρόσφυγες”.
«Πρωτοστατώντας στις απεργίες, στις αντιπολεμικές, τις αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές μάχες, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα δώσει με αισιοδοξία και μαχητικότητα και τις εκλογικές μάχες της επόμενης περιόδου», υπογράμμιζε η τρίτη τροπολογία. Τόσο στις περιφερειακές και δημοτικές όσο και στις ευρωεκλογές η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πρέπει να επιδιώξει: «μια μαχητική συσπείρωση δυνάμεων υπέρ της εξόδου από την ΕΕ και το ευρώ με εργατικές, λαϊκές και διεθνιστικές θέσεις, προβάλλοντας την προοπτική ότι απέναντι στην Ευρώπη του Κεφαλαίου, του Πολέμου και του Ρατσισμού, η απάντηση δεν είναι οι εναγκαλισμοί με τη Μέρκελ και τον Μακρόν αλλά η διεθνιστική πάλη για ανοιχτά σύνορα, για να υπερασπίσουμε τους πρόσφυγες και μετανάστες, οι αγώνες των εργατών και της νεολαίας ενάντια στη λιτότητα, και τις επιθέσεις των καπιταλιστών, μπαίνοντας στην πρώτη γραμμή των ευρωπαϊκών αντιρατσιστικών κινητοποιήσεων και της αντιφασιστικής δράσης (στηρίζοντας πρωτοβουλίες διεθνούς συντονισμού όπως τη διαδήλωση της 16 Μάρτη)».
Και οι τρεις αυτές τροπολογίες μειοψήφησαν αφού τις καταψήφισαν οι σ. του ΝΑΡ, του ΕΚΚΕ και της ΑΡΙΣ. Υπέρ και των τριών τροπολογιών/προσθηκών τάχθηκαν -μετά από συγκεκριμένες τροποποιήσεις που πρότειναν- οι σ. της Μετάβασης. Οι σ. της ΠΑΑΕ υπερψήφισαν την τροπολογία για την παρέμβαση στο εργατικό κίνημα κάνοντας μια σειρά από τροποποιήσεις.
Το τελικό κείμενο της απόφασης ήταν τελικά πιο πίσω ακόμα και από το εισηγητικό κείμενο. Γι’ αυτό το λόγο οι σ. του ΣΕΚ το καταψηφίσαμε. Η συζήτηση, όμως, που έγινε στο ΠΣΟ δεν τελειώνει εδώ. Οι κριτικές που ακούστηκαν για τα σεχταριστικά λάθη της προηγούμενης περιόδου και οι προτάσεις για την εξώστρεφη δράση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το επόμενο διάστημα μπορούν και πρέπει να γίνουν κτήμα όλου του κόσμου της.