Εκατό χρόνια πριν, ιδρυόταν η Κομμουνιστική Διεθνής. Ο Μαρξισμός 2019 που οργανώνει το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα από τις 27 μέχρι τις 30 Ιούνη στην Αθήνα θα είναι αφιερωμένος σε αυτό το μεγάλο γεγονός. Οχι σαν μια επέτειο που ανήκει στο μουσείο αλλά σαν ένα κόκκινο νήμα το οποίο διατρέχει όλα τα επίκαιρα ερωτήματα του κόσμου της Αριστεράς, των εργατριών και εργατών που παλεύουν για να “τα πάρουμε όλα πίσω”.
Εναν αιώνα πριν ο καπιταλισμός παράπαιε από την πολιτική και κοινωνική κρίση που είχε πάρει τη μορφή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι άρχουσες τάξεις είχαν χάσει τον έλεγχο των ανταγωνισμών τους και είχαν βυθίσει την ανθρωπότητα στο μεγαλύτερο πολεμικό σφαγείο της ιστορίας. Η “ειρήνη” και η “κανονικότητα” δεκαετιών γινόταν θρύψαλα: οι “από πάνω δεν μπορούσαν να κυβερνήσουν όπως παλιά” και οι “από κάτω δεν ήθελαν να κυβερνηθούν όπως παλιά”.
Σήμερα ζούμε σε μια τέτοια εποχή. Δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας κρίσης, ο καπιταλισμός δεν έχει αναρρώσει και οι άρχουσες τάξεις βλέπουν με δέος να πυκνώνουν τα σύννεφα μιας νέα βουτιάς. Το “φάντασμα” της κρίσης της δεκαετίας του 30 τις κυνηγά. Και συγχωνεύεται με την πολιτική κρίση που αγκαλιάζει τα πιο ισχυρά κέντρα του συστήματος από την Βρετανία του Μπρέξιτ μέχρι την Αμερική του Τραμπ, την περιβαλλοντική κρίση που απειλεί να πισωγυρίσει όλη την ανθρωπότητα.
Ηφαίστειο
Την ίδια στιγμή, η εικόνα των “από κάτω” είναι ενός ενεργού ηφαιστείου: από τα “κίτρινα γιλέκα” στη Γαλλία, μέχρι τις απεργίες στις ΗΠΑ και από την έκρηξη του κινήματος ενάντια στην καταπίεση των γυναικών και κάθε είδους σεξιστικές διακρίσεις, μέχρι το διεθνές κίνημα ενάντια στον ρατσισμό και τη φασιστική απειλή.
Η Κομμουνιστική Διεθνής ήταν η απάντηση που έδωσαν οι επαναστάτες και οι επαναστάτριες στην κρίση της Αριστεράς της εποχής τους. Τα πιο μεγάλα κόμματα είχαν αποτύχει να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του πολέμου, των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, είχαν συμβιβαστεί με τον καπιταλισμό.
Τα νέα επαναστατικά κόμματα που συσπειρώθηκαν στη Κομμουνιστική Διεθνή στηρίχτηκαν στη βασική επιλογή ότι αυτό το σύστημα δεν μεταρρυθμίζεται αλλά ανατρέπεται και ότι η δύναμη που θα φέρει αυτή την ιστορική αποστολή σε πέρας είναι μια, η εργατική τάξη. Κι ότι για να νικήσει σε αυτή την αναμέτρηση με μια αδίστακτη άρχουσα τάξη που παράγει τις πιο αντιδραστικές ιδέες από κάθε της πόρο, χρειάζεται ένα επαναστατικό κόμμα, σαν τους μπολσεβίκους, το κόμμα του Λένιν και του Τρότσκι.
Πώς παλεύουμε σήμερα απέναντι στις επιθέσεις των καπιταλιστών; Ποια είναι η προοπτική των αγώνων μας ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση; Πώς θα τσακίσουμε την ακροδεξιά απειλή; Τι δείχνει η δεξιά κατρακύλα και η χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ; Ποια Αριστερά μπορεί να δώσει προοπτική;
Αυτά είναι τα μεγάλα ερωτήματα που θα προσπαθήσει να απαντήσει ο Μαρξισμός 2019 σε πενήντα συζητήσεις με τη βοήθεια ομιλητών από ένα πλατύ φάσμα της Αριστεράς. Να απαντήσει δηλαδή στο ερώτημα που απάντησαν ο Λένιν και οι μπολσεβίκοι εκατό και περισσότερα χρόνια πριν: “Τι να κάνουμε;” σε κάθε μέτωπο που άνοιξαν οι μεγάλες μάχες, όχι μόνο οι εκλογικές, αλλά και οι απεργιακές, οι αντιρατσιστικές, οι αντιφασιστικές, οι αντισεξιστικές.
