Όλος ο κόσμος συγκλονίστηκε από την εικόνα της μικρής προσφυγοπούλας που πνίγηκε αγκαλιά με τον πατέρα της προσπαθώντας να περάσουν τον ποταμό Ρίο Γκράντε στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού. Μάγειρας 25 χρονών από το Σαλβαδόρ, ο Όσκαρ Ραμίρεζ παρασύρθηκε από το ρεύμα του ποταμού μαζί με την 23 μηνών κόρη του Βαλέρια. Η φωτογραφία τους να κείτονται νεκροί στην όχθη θύμισε τον μικρό Αϊλάν Κούρτι που είχε πνιγεί στα νερά του Αιγαίου τον Σεπτέμβρη του 2015. Ακτιβιστές του αντιρατσιστικού κινήματος έκαναν τη σύνδεση σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη.
Κι όμως, τις ίδιες μέρες εδώ στην Ελλάδα, στη Σάμο, μια δασκάλα, η Σοφία Κατζάνη διώκεται γιατί συμπαραστάθηκε στα προσφυγόπουλα που κατάφεραν να φτάσουν ζωντανά στο νησί της! Να τι είπε η ίδια στην ομιλία της στη Συνέλευση της ΔΟΕ που έγινε την περασμένη βδομάδα:
“Ονομάζομαι Σοφία Κατζάνη και είμαι δασκάλα παράλληλης στήριξης στο Δημοτικό Σχολείο Βαθέος Σάμου. Ήθελα αρχικά να ευχαριστήσω όλες τις συλλογικότητες και όλη την εκπαιδευτική κοινότητα που με τα ψηφίσματά τους βρίσκονται στο πλευρό μου.
Δύο ημέρες πριν τη λήξη του διδακτικού έτους ήρθε μία αγωγή από το σύλλογο γονέων που ζητάνε 50.000 ευρώ!
Διώκομαι γιατί τόλμησα να μιλήσω στα παιδιά για ανθρωπιά, για αγάπη στο συνάνθρωπο, για ίσα δικαιώματα στην εκπαίδευση, για την αποδοχή του διαφορετικού. Τόλμησα να επιχειρήσω να καλλιεργήσω στα παιδιά τους το σεβασμό προς όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής ή θρησκείας.
Διώκομαι γιατί τόλμησα να κάνω το αυτονόητο, να υπερασπίσω έμπρακτα το δικαίωμα κάθε παιδιού που ζει στην ελληνική επικράτεια να έχει ισότιμη πρόσβαση στο ελληνικό σχολείο σύμφωνα με τους νόμους του κράτους και τις διεθνείς συνθήκες και να ασκήσω το λειτούργημά μου όπως μου επιβάλλει η συνείδησή μου και σύμφωνα με τις επιταγές του αναλυτικού μας προγράμματος και του Υπουργείου Παιδείας.
Διώκομαι επειδή υπερασπίστηκα τις θέσεις του κλάδου και της ομοσπονδίας μας. Ελπίζω τώρα με τις κατάλληλες ενέργειες της ομοσπονδίας να έχει αίσιο τέλος η υπόθεση γιατί δεν είναι ένα θέμα που αφορά μόνο σ’΄εμένα αλλά στη δυνατότητα κάθε εκπαιδευτικού να ασκεί το λειτούργημά του όπως του επιβάλει η συνείδησή του και ακολουθώντας τις αρχές του αναλυτικού του προγράμματος. Σας ευχαριστώ όλους για τη μέχρι τώρα στήριξή σας”.
Πηγαίνοντας προς τις κάλπες, αλλά και στη συνέχεια, πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι. Ο αγώνας για να βάλουμε τέλος στην τραγωδία των προσφύγων, για να ανοίξουμε τα σύνορα, τις πόλεις, τα σχολεία και τα νοσοκομεία στα προσφυγόπουλα και τους γονείς τους είναι μια καυτή προτεραιότητα για όλους και όλες που θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο.