Την Κυριακή 23 Μαρτίου η κυβέρνηση προχώρησε σε γενική απαγόρευση κυκλοφορίας. Πρόκειται για μια καταστροφική επιλογή.
Στην πραγματικότητα με τα μέτρα που πήρε εξασφαλίζει την συνέχιση της μετάδοσης του κορονοιού καθώς η μεγάλη μερίδα των εργαζομένων θα συνεχίσουν να πηγαίνουν καθημερινά στις δουλειές τους χρησιμοποιώντας τα ΜΜΜ για να δουλέψουν σε χώρους εργασίας που δεν τηρούνται έστω και στο ελάχιστο οι κανόνες ασφαλείας.
Αυτού του τύπου η απαγόρευση δεν θα εμποδίσει παρά ελάχιστα τη μετάδοση του ιού. Το μόνο που αλλάζει είναι ότι η κυβέρνηση αξιώνει να «ενημερώνεται» για την κάθε μετακίνηση των πολιτών τάχα “για το καλό μας”.
Πρόκειται για συνταγή καταστροφής, με μια ουσιαστική σκοπιμότητα: Να βάλει στο γύψο το δικαίωμα ΟΛΩΝ μας να αντιδρούμε δημόσια.
Άθλια εκστρατεία
Για να φτάσουν στην απαγόρευση, κυβέρνηση και ενορχηστρωμένα όλα τα ΜΜΕ εφάρμοσαν μια άθλια εκστρατεία προπαγάνδας: Οι πολίτες είναι απείθαρχοι, άμυαλοι και εγωιστές και κυκλοφορούν απερίσκεπτα στις πλατείες και στα πάρκα και παίρνουν τα αυτοκίνητα και πηγαίνουν στα χωριά απειλώντας με εξάπλωση της επιδημίας στην επαρχία, είπαν. Παραμύθια.
H «μεγάλη έξοδος» των Αθηναίων την Παρασκευή 20 Μαρτίου που έπαιξαν όλα τα κανάλια και επικαλέστηκε η κυβέρνηση, αποδείχθηκε στημένο ψέμα: «Από τα μεσάνυχτα μέχρι τις 2μμ της Παρασκευής, σύμφωνα με την Ολυμπία Οδό από τα διόδια της Ελευσίνας πέρασαν 32% λιγότερα οχήματα σε σχέση με την προηγούμενη Παρασκευή ενώ από τα διόδια των Αφιδνών πέρασαν 27% λιγότερα οχήματα, ανέφερε ρεπορτάζ του gocar.gr. Οι ουρές που έδειχναν τα κανάλια οφειλόταν στο γεγονός ότι έχουν μειωθεί οι εργαζόμενοι στα κιόσκια των διοδίων.
Ο κόσμος δεν εγκαταλείπει μαζικά τις πόλεις και ο καθένας μπορεί αυτό να το διαπιστώσει ρίχνοντας μια ματιά στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα της γειτονιάς του και τα γεμάτα διαμερίσματα της πολυκατοικίας του.
Αν υπάρχει ένας μικρό κομμάτι που έχει μετακινηθεί αυτό αφορά το σύνολο των τελευταίων εβδομάδων και είναι απόλυτα εξηγήσιμο: Χιλιάδες φοιτητές, αδιόριστοι εκπαιδευτικοί και άλλοι εργαζόμενοι που έχουν βρεθεί χωρίς εργασία επιστρέφουν στη βάση τους για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν οικονομικά -και όχι μόνο- σε συνθήκες καραντίνας. Συνταξιούχοι, δηλαδή ηλικιωμένοι και άνθρωποι που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες έκαναν επίσης αυτήν την επιλογή θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα αποφύγουν τον μεγαλύτερο συγχρωτισμό στις πόλεις.
Τον πανικό φυγής απειλεί να τον δημιουργήσει η ίδια η κυβέρνηση. Κλείνει τα πάρκα, τις παραλίες, ακόμη και τον Υμηττό (!) για να εμποδίσει τάχα τον «συγχρωτισμό». Βλέπουμε την αστυνομία στα κανάλια να ελέγχει ανθρώπους που περπατάνε μόνοι τους στο δρόμο, σε ανοιχτούς χώρους, σε χώρους που επιτρέπουν να τηρούνται οι απαραίτητες αποστάσεις. Την ίδια στιγμή κάθε μέρα εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι εξακολουθούν να πηγαίνουν καθημερινά στις δουλειές τους και αναγκάζονται να συγχρωτίζονται στις συγκοινωνίες και σε κλειστούς χώρους εργασίας και βέβαια στις ουρές των σουπερμάρκετ, των φαρμακείων και των μανάβικων – στα οποία το Σάββατο γινόταν το αδιαχώρητο εξαιτίας του κλεισίματος των ανοιχτών λαϊκών αγορών!
Από την άλλη, η απειλή «μην πηγαίνετε στα νησιά», γιατί εκεί λίγο ως πολύ, χωρίς αυτό να λέγεται, έχετε περισσότερες πιθανότητες να πεθάνετε, είναι η κυνική ομολογία του τι έχει σημάνει η καταστροφική πολιτική των περικοπών και των ιδιωτικοποιήσεων στο ΕΣΥ μέσα αλλά και κυρίως έξω από τα αστικά κέντρα.
Τα μέτρα μπάζουν από παντού και δεν αφορούν στην αντιμετώπιση της επιδημίας. Αφορούν στην πρόωρη εύρεση ενόχων σε ένα blame game μιας καταστροφής που ήδη είναι σε εξέλιξη, με την μετακύλιση της ευθύνης στους απλούς ανθρώπους και στη διαίρεσή τους: οι νέοι «απειλούν τους ηλικιωμένους», οι κάτοικοι των πόλεων «απειλούν» τους συγγενείς τους στα χωριά, αύριο οι άρρωστοι θα απειλούν τους υγιείς. Αφορούν κυρίως στη δημιουργία ενός μαζικού κλίματος φόβου μέσα στην κοινωνία και εν κατακλείδι στον περιορισμό του δικαιώματος του συνέρχεσθαι και της δυνατότητας της εργατικής τάξης να αντισταθεί και να τους στείλει στον αγύριστο.