Μετά το αναγκαστικό κλείσιμο όλων των εκπαιδευτικών δομών η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε την έναρξη της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Είναι τουλάχιστον υποκριτικό το ενδιαφέρον της κυβέρνησης, που όπως και οι προκάτοχοί της, έχει οδηγήσει με τις πολιτικές της στην πλήρη απαξίωση και διάλυση του δημόσιου σχολείου, ενώ κάθε χρόνο το σχολικό έτος ξεκινά με τουλάχιστον δυο μήνες καθυστέρηση λόγω των ελλείψεων σε εκπαιδευτικούς.
Η εξ αποστάσεως διδασκαλία αποτελεί ένα ακόμα βήμα σε αυτήν την κατεύθυνση. Καταρχήν, αποτελεί μεγάλο πρόβλημα το γεγονός ότι η πλειοψηφία των μαθητών δεν διαθέτει καμία εξοικείωση με τις νέες τεχνολογίες ώστε να μπορέσει να χρησιμοποιήσει τέτοια παιδαγωγικά εργαλεία. Επιπλέον, ένα μεγάλο μέρος των μαθητών δεν έχει καν πρόσβαση σε αυτά τα μέσα (ηλεκτρονικοί υπολογιστές και διαδίκτυο στο σπίτι). Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ κατά μέσο όρο το 78,5% των νοικοκυριών έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο από την κατοικία, ποσοστό που διαφέρει ανάλογα με τη γεωγραφική κατανομή (π.χ. στα νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη είναι 68,8%), και που εν μέσω κρίσης και απολύσεων θα μειωθούν ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα. Είναι προφανές ότι τα παιδιά που θα αποκλειστούν από αυτές τις διαδικασίες θα είναι αυτά των φτωχότερων οικογενειών, των προσφύγων και των μεταναστών.
Αντίστοιχα οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα, καθώς δεν έχουν ούτε οι ίδιοι πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες και δεν έχουν καμία τεχνική και εκπαιδευτική υποστήριξη από την υπηρεσία. Πολλοί εκπαιδευτικοί έχουν τα ίδια προβλήματα που έχουν όλοι οι εργαζόμενοι: παιδιά και ηλικιωμένους στο σπίτι που χρειάζονται φροντίδα, είναι οι ίδιοι ασθενείς ή αν λειτουργούσαν τα σχολεία πολλοί θα δικαιούνταν και θα είχαν πάρει την άδεια ειδικού σκοπού.
Είναι τραγικό να ορίζεται η σχέση εκπαιδευτικού μαθητή σε ένα επίπεδο απλής μεταφοράς ύλης. Η διαπροσωπική επαφή και η ζωντανή αλληλεπίδραση αποτελεί θεμέλιο λίθο της εκπαίδευσης και αν κάτι λείπει από τα παιδιά μέσα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο είναι αυτή ακριβώς η σχέση. Είναι λοιπόν προφανές ότι το Υπουργείο που δεν έχει δώσει δεκάρα τόσα χρόνια για τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς προσπαθεί μέσω της εξ αποστάσεως διδασκαλίας να περάσει όλα τα αντιδραστικά μέτρα που το προηγούμενο διάστημα έβρισκαν απέναντί τους τη μαζική αντίσταση των εκπαιδευτικών και των εργαζόμενων γονιών.
Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση μπορεί να αποτελέσει τον δούρειο ίππο τόσο για την εφαρμογή της αξιολόγησης, χρησιμοποιώντας τον έλεγχο στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες για το τι κάνει ο κάθε εκπαιδευτικός, όσο και για τη διάλυση τον εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών. Ποιος εγγυάται ότι την επόμενη σχολική χρονιά, μετά την εφαρμογή της εξ αποστάσεως διδασκαλίας, το υπουργείο δε θα αποφασίσει ότι τα δυσπρόσιτα σχολεία δε χρειάζονται εκπαιδευτικούς, αλλά ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή...
Το σημαντικότερο όμως όλων είναι ότι διαλύει το δημόσιο, κοινωνικό, καθολικό χαρακτήρα του δημόσιου σχολείου με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους μαθητές μας! Οι εκπαιδευτικοί που τόσα χρόνια παλεύουμε για την ένταξη όλων των μαθητών στο σχολείο, που έχουμε δώσει μάχη για την εκπαίδευση και τα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών, δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο υπουργείο να εφαρμόσει τα καταστροφικά του σχέδια. Η ΔΟΕ οφείλει να πάρει θέση και να κηρύξει αποχή από την εξ αποστάσεως διδασκαλία.
Μαργαρίτα Παπαμηνά,
εκπαιδευτικός Χανιά