Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Μαλακάσα: Δύο θάνατοι και «συνθήκες που αποτελούν προσβολή για κάθε ανθρώπινη ύπαρξη»

Διαδήλωση προσφύγων στη Μόρια. Φωτό: stonisi.gr

“Θέλω να σου ζητήσω συγνώμη, που δεν έμαθα ποτέ το όνομα σου. Θέλω να σου ζητήσω συγνώμη, που δεν έμαθα ποτέ την ηλικία σου παρά μόνο μετά την φυγή σου (ετών 19). Θέλω να σου ζητήσω συγνώμη που οι συνθήκες που διέμενες αποτελούν προσβολή για κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Θέλω να σου ζητήσω συγνώμη που τα απογεύματα και τα βράδια ζούσες με τον φόβο μην σου συμβεί κάτι κακό, μιας και η απουσία φορέων που να δραστηριοποιούνται αυτές τις ώρες, δημιουργεί τις συνθήκες φόβου ενός γκέτο. Θέλω να σου ζητήσω συγνώμη γιατί στην χώρα μου πάντα ένιωσες την ανθρώπινη ύπαρξή σου ως βάρος. Θέλω να σου ζητήσω συγνώμη που παρόλο που έζησες πράγματα που δεν αξίζει να ζήσει κάποια σε αυτό τον πλανήτη, δεν μπόρεσες να τα αφήσεις πίσω σου και να ζήσεις μια ζωή όπως κάθε άνθρωπος σε μία κοινωνία που θέλει να ονομάζει τον εαυτό της  πολιτισμένη».

To «γράμμα προς μια νεκρή» του Γιώργου Ευθυμίου, που εργάζεται στο καμπ της Μαλακάσας ως ψυχολόγος σε πρόγραμμα του ΟΑΕΔ, δημοσιεύτηκε στην ΕφΣυν και λέει μέσα σε λίγες φράσεις όλη την αλήθεια για το πως οι «πολιτισμένες» ευρωπαϊκές πολιτικές των στρατοπέδων προσφύγων και μεταναστών για κάποιους-ες από αυτούς μεταφράζονται σε θανατική καταδίκη. Στις 6 Μαϊου, σύμφωνα και με την αστυνομία, μια κοπέλα, 19 ετών από το Ιράν που διέμενε στο καμπ της Μαλακάσας μαχαιρώθηκε και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Αμαλία Φλέμινγκ, όπου πέθανε ενώ μια άλλη γυναίκα 26 ετών από το Ιράν, συνελήφθη και παραπέμφθηκε σε ανακριτή ως κατηγορούμενη για την επίθεση.

Δεν είναι η πρώτη δολοφονία που συμβαίνει σε στρατόπεδο προσφύγων -συνήθως εξαιτίας συμπλοκών που η αστυνομία και τα ΜΜΕ τρέχουν να διογκώσουν στοχοποιώντας συλλήβδην τους πρόσφυγες ως «επικίνδυνους». «Ακόμη και τα ανήλικα κορίτσια έχουν μπει στον ‘χορό’ των συμπλοκών που αναστατώνουν κάθε λίγο και λιγάκι το hot spot στην περιοχή της Μόριας στη Λέσβο!» έγραφε –ποιος άλλος- το «Πρώτο Θέμα» στις 15  Μαϊου -ενώ μόλις πριν από τρεις βδομάδες σε άλλα μέσα επιχειρήθηκε να δοθεί η εντύπωση ότι η επίθεση με καραμπίνα εναντίον προσφύγων μερικά χιλιόμετρα από τη Μόρια ήταν ξεκαθάρισμα ανάμεσα σε πρόσφυγες. 

Το ότι η «εγκληματικότητα» συνδέεται με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες είναι ένα ψεύτικο ύπουλο ρατσιστικό στερεότυπο. Ένα γεγονός που αφορά συγκεκριμένα περιστατικά, συγκεκριμένους ανθρώπους και συγκεκριμένες συνθήκες, αλλού γενικεύεται επιλεκτικά για να εξυπηρετήσει ρατσιστικές σκοπιμότητες και αλλού όχι. Τον Ιούνη που μας πέρασε, για παράδειγμα, το Εφετείο Βορείου Αιγαίου είχε επιβάλει ποινή 20 ετών σε άνδρα 70 ετών κατηγορούμενο για ασέλγεια σε βάρος ανηλίκων και βιασμό κατ' εξακολούθηση σε χωριό της Λέσβου χωρίς αυτό να χαρακτηρίσει το συγκεκριμένο χωριό. Φυσικά δεν συμβαίνει το ίδιο αν μιλάμε για το στρατόπεδο Μόρια ή άλλα μέρη στα οποία μένουν πρόσφυγες και στα οποία η παραβατικότητα ή εγκληματικότητα διογκώνεται.  

Αυτό που είναι διαφορετικό στη Μόρια –και σε κάθε Μόρια- σε σύγκριση με την υπόλοιπη κοινωνία είναι οι συνθήκες που οδηγούν σε  εντάσεις, συμπλοκές, παραβατικότητα. Όπως έγραφε στο περιοδικό Σοσιαλισμός από τα Κάτω ο Αμπντούλ Αζιζ Μουχάμαντ, ακτιβιστής για τα δικαιώματα των προσφύγων που διέμεινε 6 χρόνια στα στρατόπεδα του Ειρηνικού και επισκέφθηκε τη Μόρια: 

«Τα ΜΜΕ αρέσκονται να κάνουν λόγο για τις “συμμορίες” αλλά το πρόβλημα είναι αλλού. Όταν υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις από το φαγητό ως το νερό, δεν υπάρχουν τουαλέτες και στέκεσαι για ώρες στις ουρές, όποιους και να βάλεις, Έλληνες, Ευρωπαίους στο τέλος θα καταλήξει σε ανταγωνισμό και αυτός θα φέρει τη βία. Αυτό συμβαίνει όταν υπάρχει έλλειψη βασικών αγαθών. 22.000 άνθρωποι σε αυτό το σκατομέρος έχουν να παλέψουν κάθε μέρα για τα στοιχειώδη». 

Ανασφάλεια

Ακριβώς για αυτούς τους λόγους ήταν οι ίδιοι οι πρόσφυγες που στις 21 Απρίλη πραγματοποίησαν διαμαρτυρία στη Μόρια για να καταγγείλουν τις συνθήκες απόλυτης ανασφάλειας στις οποίες διαμένουν μετά από τη δολοφονία ενός 16χρονου Αφγανού από ένα 20χρονο επίσης Αφγανό στις 8 Απρίλη. 

Όμως την προηγούμενη Τετάρτη έξω από το στρατόπεδο της Μαλακάσας σημειώθηκε και ένα άλλο έγκλημα. Ένας πρόσφυγας από το Κογκό έχασε τη ζωή του και άλλη μια από το Καμερούν τραυματίστηκε όταν αυτοκίνητο τους παρέσυρε και στη συνέχεια τους εγκατέλειψε αναπτύσσοντας ταχύτητα και εξαφανίστηκε. Όπως κατήγγειλαν οι ίδιοι οι πρόσφυγες στην ΚΕΕΡΦΑ Βορείων οι συνθήκες διαμονής των προσφύγων στο στρατόπεδο είναι μια από τις αιτίες του χθεσινού ατυχήματος:

«Η "πύλη" του στρατοπέδου δεν είναι παρά ένα άνοιγμα στα συρματοπλέγματα, μέσα από τα φυτά που κρύβουν την εγκατάσταση. Δεν φαίνεται και δεν έχει φωτισμό ή πεζοδρόμιο. Το στρατόπεδο είναι απομονωμένο 30 χιλιόμετρα έξω από την Αθήνα και τα ασθενοφόρα καθυστερούν. Οι κάτοικοι του νέου στρατοπέδου είναι πάνω από 1200, ανάμεσά τους πολλά παιδιά, με αποτέλεσμα οι ανάγκες του στρατοπέδου σε περίθαλψη να είναι αυξημένες και η κυκλοφορία πεζών σε έναν τέτοιο δρόμο πυκνή και επικίνδυνη».

Ποιες ακριβώς είναι οι ενέργειες της αστυνομίας για την εξεύρεση του οδηγού που σκότωσε και εγκατέλειψε δύο αθώους ανθρώπους; Και για πόσο ακόμη οι ζωές χιλιάδων αθώων θα απειλούνται στα γκέτο και τα ρατσιστικά στρατόπεδα της Ελλάδας και της ΕΕ;