Το ζοφερό μέλλον που σχεδιάζεται για τη ΔΕΗ από ΕΕ-ΔΝΤ, κυβέρνηση και πολυεθνικές παρουσιάζει αναλυτικά στο άρθρο της στις διπλανές στήλες η Φλώρα Παπαδέδε. Κάθε χτύπημα στους εργαζόμενους της ΔΕΗ είναι και ένα βήμα για την «απελευθέρωση» της αγοράς ενέργειας που θα κληθεί να πληρώσει από την τσέπη της ολόκληρη η εργατική τάξη. Γι´ αυτό και ο αγώνας των εργαζομένων στη ΔΕΗ χρειάζεται την υποστήριξη όλων των εργαζόμενων.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανακοίνωσή της η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ: «Εχουμε δεσμευθεί ότι για να καταφέρουν να μας πάρουν το ασφαλιστικό, για να καταφέρουν να μετοχοποιήσουν περαιτέρω την επιχείρηση ή να πουλήσουν δραστηριότητες της ή εργοστάσιά της ή να διαχωρίσουν ιδιοκτησιακά κομμάτια της πρέπει να μας επιστρατεύσουν όλους (γιατί είναι αυτονόητο ότι θα είμαστε σε απεργία διαρκείας) και να συλληφθεί και ο τελευταίος συνδικαλιστής της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ. Αυτός είναι όρκος τιμής».
Aυτή η επίθεση έχει ξεκινήσει ήδη. Μπορεί η ΔΕΗ να έμεινε έξω από τα πρώτα πλάνα των ιδιωτικοποιήσεων της κυβέρνησης, αλλά η ιδιωτικοποίηση προχωράει στην ΕΥΔΑΠ, τον ΟΣΕ, τα ΕΛΤΑ. Η κυβέρνηση προχωράει στη γνωστή μέθοδο της «σαλαμοποίησης» προκειμένου να ξεκαθαρίσει μια-μια τις αντιστάσεις, αφήνοντας για αργότερα, λόγω της αγωνιστικής της παράδοσης, τη σύγκρουση με τη ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ.
Καμιά αξία
Οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για προσλήψεις στη ΔΕΗ έχουν τόση αξία όση και οι «μεγάλες» προεκλογικές της «δεσμεύσεις» - απολύτως καμία. Οσοι ελπίζουν ότι η ΔΕΗ θα «εξαιρεθεί» από τις επιθέσεις πλανώνται πλάνην οικτρά. Η κυβέρνηση, απλά «παίζει καθυστέρηση», προκειμένου να ξεκαθαρίσει σιγά-σιγά στα υπόλοιπα μέτωπα και να περιλάβει μετά και τη ΔΕΗ. Οι περικοπές στους μισθούς και στα επιδόματα είναι προάγγελοι της ιδιωτικοποίησης που είναι προ των πυλών.
Γι´ αυτούς τους λόγους, η τοποθέτηση στην ανακοίνωση της ΓΕΝΟΠ ότι «όταν η επίθεση είναι συνολική κανείς δεν μπορεί και ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ από μόνος του να αντισταθεί» είναι λάθος.
Τώρα είναι η στιγμή για κλιμάκωση -και κανείς δεν θα βρεθεί «μόνος του». Η ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης, θα φέρει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα: Με την οργή απλωμένη σε όλη την κοινωνία, κανείς κλάδος δεν θα είναι «μόνος του» αν αποφασίσει να βγει στην κόντρα. Οσο και να χτυπιούνται οι Πρετεντέρηδες στα κανάλια ότι, χθες οι ναυτεργάτες, αύριο οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ, είναι «προνομιούχοι» και «ρετιρέ», δεν θα καταφέρουν τίποτα, όπως δεν κατάφεραν ούτε ο Μητοτάκης, ούτε ο Σημίτης, ούτε ο Καραμανλής στο παρελθόν.
Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ έχουν τη δύναμη, αν το αποφασίσουν, να παραλύσουν όλη τη χώρα, τραβώντας μπροστά σε ένα κοινό μέτωπο αγώνα όλους τους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ και ευρύτερα. Με απεργία διαρκείας, καταλήψεις, μαζικές περιφρουρήσεις έχουν τη δύναμη να κάνουν μπλακ άουτ συνολικά στα σχέδια της κυβέρνησης για ιδιωτικοποίηση και διάλυση των εργασιακών, ασφαλιστικών δικαιωμάτων.