Στο κυβερνητικό στρατόπεδο η ταραχή είναι ολοφάνερη. Στην ψηφοφορία για το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο δεν κρίνεται «μόνο» η κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης, αλλά και η τύχη του Μνημόνιου με το ΔΝΤ και την ΕΕ, και η τύχη της ίδιας της κυβέρνησης. Ακόμα κι αν ο Παπανδρέου καταφέρει να μαντρώσει τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ σε αυτή την ψηφοφορία, τα περιθώρια αυτής της κυβέρνησης να συνεχίσει την εφαρμογή του Μνημόνιου και να πάρει τα πρόσθετα μέτρα που απαιτεί το βάθεμα της κρίσης, εξαντλούνται με ραγδαίους ρυθμούς.
Όχι μόνο γιατί η εργατική οργή και αντίσταση πιέζει τους βουλευτές να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Σοφίας Σακοράφα, του Γιάννη Δημαρά και του Βασίλη Οικονόμου. Αλλά και γιατί η αποτυχία της πολιτικής Παπανδρέου-ΔΝΤ-ΕΕ έρχεται κάθε μέρα και πιο κοντά. Οι μαύρες τρύπες της υπερχρέωσης παίρνουν μεγαλύτερες διαστάσεις αντί να βουλώνονται. Τα 110 δις του μηχανισμού ΔΝΤ-ΕΕ για την Ελλάδα αποδεικνύονται πολύ λίγα, καθώς η κρίση των τραπεζών διεκδικεί νέα πακέτα διάσωσης. Και όχι μόνο για την Ελλάδα. Τελευταίες εκτιμήσεις υπολογίζουν ότι ο πανευρωπαϊκός μηχανισμός διάσωσης χρειάζεται 2000 δις ευρώ και όχι «μόνο» 750 δις όπως έχει εξαγγελθεί.
Ναυάγιο
Κανένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ δεν θα πρέπει να έχει τον παραμικρό δισταγμό να δραπετεύσει από αυτό το ναυάγιο καταψηφίζοντας το κυβερνητικό νομοσχέδιο αυτές τις μέρες.
Ωστόσο, η τύχη της εργατικής αντίστασης δεν θα κριθεί στη Βουλή και στις συνειδήσεις των βουλευτών. Θα κριθεί στους χώρους δουλειάς, εκεί που βρίσκεται η δύναμη της εργατικής τάξης. Καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να επιβάλει κανένα μέτρο όταν οι εργαζόμενοι αντιστέκονται, γιατί όλα περνούν από τα χέρια των εργατών. Γι´ αυτό, η Πανεργατική απεργία της 29 Ιούνη πρέπει να είναι αφετηρία κλιμάκωσης και απεργιακά και πολιτικά. Τι σημαίνει αυτό συγκεκριμένα;
Σημαίνει μάχη για να φτιαχτούν σε κάθε χώρο δουλειάς απεργιακές επιτροπές που οργανώνουν όχι μόνο τη συμμετοχή στην Πανεργατική αλλά και τη συνέχεια: νέες γενικές συνελεύσεις αμέσως μετά, αποφάσεις για απεργίες διαρκείας ενάντια στην εφαρμογή των μέτρων, απαίτηση από τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ για νέα Πανεργατική πριν από την κρίσιμη ψηφοφορία στη Βουλή.
Σημαίνει επίσης, προώθηση μέσα στις εργατικές συνελεύσεις από τις απεργιακές επιτροπές ενός προγράμματος αντικαπιταλιστικής διεξόδου από την κρίση: Στάση πληρωμών του χρέους, κρατικοποίηση των τραπεζών, αγώνας για εργατικό έλεγχο πάνω στο δημόσιο τραπεζικό σύστημα.
Η Εργατική Αλληλεγγύη στηρίζει και θα στηρίζει κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια που ρίχνεται σε αυτή την προσπάθεια. Μέσα από τις γραμμές του ΣΕΚ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και μέσα από οποιαδήποτε διαδρομή φτάνει σε αυτή την κοινή μάχη. Για να δώσουμε μαζί τον αγώνα της κλιμάκωσης του εργατικού κινήματος μέχρι την ανατροπή όλων αυτών που απαιτούν να πληρώσουμε για την κρίση τους.