Κατέρριψε τα επιχειρήματα εξηγήσεις που κυκλοφορούν σε σχέση με την κρίση (οι τεμπέληδες του νότου, η διαφθορά, το σπάταλο δημόσιο, η στρεβλή ανάπτυξη της Ελλάδας, κλπ) για να καταλήξει ότι τα χρέη δεν είναι δικά μας. Εξήγησε πως πρόκειται για ένα δύσκολο μέτρο που θα προκαλέσει σκληρές συγκρούσεις και πως σίγουρα δεν αρκεί μόνο αυτό, αλλά χρειάζεται και δημόσιος εργατικός έλεγχος του τραπεζικού συστήματος και σύγκρουση με την Ε.Ε. Αυτό σημαίνει και δυνατό εργατικό κίνημα που θα μπορεί να επιβάλει αυτές τις πολιτικές.
Ο Γ. Γρόλλιος πανεπιστημιακός, από την μεριά του τόνισε πως οφείλουμε να μιλήσουμε ανοιχτά για διαγραφή του χρέους, τόσο του δημόσιου, όσο και του χρέους των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Έκανε κριτική στην υπόλοιπη αριστερά, τόσο για τις αντικαπιταλιστικές γενικότητες του ΚΚΕ, όσο και για το θέμα των ταλαντεύσεων και των αντιπαραθέσεων μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ. Προέβλεψε ότι μπροστά μας τίθεται θέμα πολιτικής εξουσίας και πως για να παλέψουμε σε αυτή τη μάχη θα πρέπει να χτίσουμε μια πλατιά συμμαχία των κατώτερων τάξεων, των συνδικάτων και των οργανώσεων της αριστεράς. Η δική του εκτίμηση ήταν ότι υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις ώστε να υπάρξει ένα κίνημα που θα δώσει αυτή τη μάχη επιτυχημένα.
Ο Σ. Μαρκέτος πανεπιστημιακός, εξέφρασε την πεποίθηση πως ο χρόνος δουλεύει για εμάς και ότι οι επιλογές που υπάρχουν είναι τρεις. Η επιβολή ενός άκρατου νεοφιλελευθερισμού που θα μετατρέψει τις χώρες του νότου σε χώρες του τρίτου κόσμου με τεράστιες επιπτώσεις στους εργαζόμενους. Η δεύτερη λύση είναι ένας ευρωενωσιακός Κεϋνσιανισμός, που όμως σήμερα εφαρμόζεται μόνο στην διάσωση και στήριξη των τραπεζών και τρίτη είναι η επιλογή για παύση πληρωμών. Βέβαια τόνισε πως όλες οι άλλες επιλογές έχουν τα όριά τους που έχουν να κάνουν και με την αντίσταση του κόσμου από τα κάτω. Όσο αφορά το πολιτικό επίπεδο μίλησε για όλες τις εκδοχές. Από ένα ψευτοκοινοβουλευτικό καθεστώς μέχρι δικτατορίες και φασισμό, επιχειρηματολογώντας ταυτόχρονα στο γιατί όλες αυτές οι λύσεις είναι αδύναμες για να μπορέσει να τις επιβάλει η άρχουσα τάξη. Η αριστερά έχει την επιλογή να παλέψει, να επιβάλει την θέληση των πολλών, άρα πρέπει να οργανώνει τον αγώνα από τα κάτω, δημοκρατικά, πλατιά, μαζικά, αλλά και να αναδεικνύει τον στόχο και την εναλλακτική λύση που προτείνει.
Τέλος η Δ. Χαραλαμπίδου, μέλος ΔΣ ΕΚ Θεσσαλονίκης παρόλο που δήλωσε πως δεν θεωρεί το πάγωμα του χρέους ως άμεσο στόχο του εργατικού κινήματος, στο τέλος αναφέρθηκε σε σημαντικά στοιχεία που αποδεικνύουν πώς η κρίση έχει χτυπήσει τους εργαζόμενους της Θεσσαλονίκης αφού το 60% των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης στην πόλη έχουν μετατραπεί σε μερικής και τα περισσότερα εργοστάσια δουλεύουν 4ήμερα.
Κώστας Τορπουζίδης