Είναι ένα από τα πιο κρίσιμα για τους 12.000 μηχανικούς του δημόσιου. Τους προηγούμενους μήνες είδαμε τους μισθούς μας να τσεκουρώνονται από το πάγωμα και τη μείωση των επιδομάτων, τις συντάξεις να κατρακυλούν, ενώ χιλιάδες συνάδελφοι στους ΟΤΑ και στις νομαρχίες απειλούνται με χτύπημα των εργασιακών σχέσεων - ακόμα και της μελλοντικής απόλυσης όσοι δουλεύουν με συμβάσεις αορίστου - εξαιτίας του Καλλικράτη.
Απέναντι στο πρόγραμμα σταθερότητας, τα «μνημόνια» και τη συνολική επίθεση κυβέρνησης - ΔΝΤ - ΕΕ χρειάζεται να κλιμακώσουμε τους αγώνες μας. Οι ηγεσίες στην Ομοσπονδία, αλλά και στην ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής που είναι το μεγαλύτερο πρωτοβάθμιο συνδικαλιστικό μας όργανο, έχουν κάνει πίσω: μετά την 48ωρη απεργία στις 21-22 Απρίλη έχουν σταματήσει οποιαδήποτε κινητοποίηση, ακόμα και την αποχή από τις επιτροπές που ασκούσε έστω κάποια πίεση. Με το πρόσχημα των εκλογών στις πρωτοβάθμιες Ενώσεις και την αδυναμία συγκρότησης προεδρείων, περιορίζονται μόνο στο να ανακοινώνουν τη συμμετοχή στις πανεργατικές που καλούν ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ, χωρίς να οργανώνουν ούτε καν το κατέβασμα στα συλλαλητήρια.
Γι´ αυτό το συνέδριο είναι μια ευκαιρία από τη μια να πιεστεί η ηγεσία της Ομοσπονδίας να προχωρήσει σε κλιμάκωση και από την άλλη να βρεθούν και να οργανώσουν την αντίσταση από τα κάτω συνάδελφοι εκλεγμένοι σύνεδροι από όλη τη χώρα. Σε αυτή την κατεύθυνση θα κινηθεί η Συσπείρωση Αριστερών Μηχανικών, που βγήκε ενισχυμένη από τις πρόσφατες εκλογές με περισσότερους συνέδρους.
Κώστας Πίττας, σύνεδρος με το ψηφοδέλτιο της Συσπείρωσης