ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ - Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες

Μέλη της Κίνησης μαζί με δεκάδες μετανάστες, κύρια από το Αφγανιστάν, ανάμεσά τους πολλά μικρά παιδιά, άπλωσαν πανό της Ενωσης Μεταναστών Εργατών μπροστά στο κτίριο της ΑΣΟΕΕ και μίλησαν για τη ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης. Η Κίνηση και η Ενωση Μεταναστών Εργατών καλούν σε μαζικό αντιρατσιστικό συλλαλητήριο την Τρίτη 20 Ιούλη στις 7μμ στην Ομόνοια.

Το νέο ρατσιστικό πογκρόμ της ΕΛΑΣ του Χρυσοχοϊδη -σε συνεργασία με φασίστες του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής που έχουν μεταμορφωθεί σε «αγανακτισμένους πολίτες»- έγινε στα πλαίσια της εκστρατείας «Ασφαλής Αθήνα» που εγκαινίασε το υπουργείο «προστασίας του πολίτη». Πρόκειται για μια ρατσιστική αστυνομική επιχείρηση που μπήκε σε εφαρμογή μετά το «Πόρισμα για το ιστορικό και εμπορικό κέντρο της Αθήνας» που συνέταξε το υπουργείο κατ´εντολήν του υφυπουργού Βούγια και το οποίο στοχοποιεί τους μετανάστες, τους πρόσφυγες, τους άστεγους για όλα τα προβλήματα του κέντρου της πρωτεύουσας.

«Την Παγκόσμια Μέρα των Προσφύγων διάλεξε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για να εξαπολύσει το χυδαίο πογκρόμ πίσω από το όνομα ´Ασφαλής Αθήνα», είπε ο Πέτρος Κωνσταντίνου, μέλος της Κίνησης, «Η κυβέρνηση στοχοποιεί τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, υποστηρίζει ότι για τα προβλήματα της φτώχειας, της ανεργίας και της υποβάθμισης στις γειτονιές δεν φταίει η ίδια και τα μέτρα που παίρνει μαζί με το ΔΝΤ και την ΕΕ, αλλά οι μετανάστες μικροπωλητές, οι φτωχοί και οι άστεγοι. Οργανώνουμε νέα μεγάλη παράσταση διαμαρτυρίας την επόμενη Δευτέρα 28 Ιουνίου έξω από το υπουργείο Υγείας. Και την επόμενη ημέρα, 29 Ιουνίου, θα διαδηλώσουμε μαζικά, ντόπιοι και μετανάστες εργάτες, στην πανεργατική απεργιακή διαδήλωση των συνδικάτων».

«Γεια σας», είπε από την ντουντούκα η 7χρονη Φατμέ από το Αφγανιστάν, «Θέλουμε σπίτι, δεν έχουμε τίποτα, χρειαζόμαστε χρήματα, εδώ δεν έχει καθόλου δουλειά, ο αδερφός του μπαμπά μου είναι στη φυλακή, η αστυνομία όλη μέρα μας κυνηγά. Εμείς θέλουμε σπίτι και ελευθερία». 

Δικαιώματα

«Μαζευτήκαμε εδώ για τα δικαιώματά μας», μας είπε ο Καρίμπ από το Αφγανιστάν, «Ηρθαμε στην Ελλάδα γιατί είχαμε ανάγκη, στη χώρα μας είχαμε πόλεμο. Εδώ μπλέξαμε με χιλιάδες προβλήματα, δεν έχουμε σπίτια και δικαιώματα για να βρούμε δουλειά. Τα παιδιά μας δεν έχουν δικαίωμα να πάνε σχολείο. Είμαστε άνθρωποι. Θέλουμε σχολείο για τα παιδιά, σπίτια, δικαιώματα. Οσοι πήγαμε σε άλλες χώρες, μας έστειλαν πίσω. Πού να πάμε; Θα συνεχίσουμε να υψώνουμε τη φωνή μας μέχρι να πάρουμε τα δικαιώματά μας».

«Είμαστε δυο χρόνια στην Ελλάδα» μας είπε η Ζαχαρά από το Αφγανιστάν, «Τόσα προβλήματα που έχουμε εδώ, δεν είχαμε ούτε στη χώρα μας. Δεν μας έχουν δώσει ένα δικαίωμα. Στη χώρα μας έχουμε πόλεμο, δε φύγαμε έτσι, έχουμε χάσει παιδιά, αδέρφια και συζύγους. Πρέπει να μας δώσουν δικαιώματα. Κινδυνεύει η ζωή μας παντού. Ηρθαμε για λόγους ανάγκης. Τα παιδιά μας δεν έχουν να φάνε, δεν έχουν σπίτι, δεν μπορούν να πάνε σχολείο. Μας κυνηγά η αστυνομία. Τι θέλουν; Να κλέβουμε ή να ψάχνουμε τα σκουπίδια για φαγητό; Αυτή είναι ανθρώπινη ζωή; Φοβόμαστε συνέχεια. Είμαστε πρόσφυγες αλλά εδώ γίναμε ζητιάνοι. Εχουμε χάσει τη χώρα μας, το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας. Ζητάμε από την ελληνική κυβέρνηση να μας κοιτάξει και όχι να μας κυνηγά. Η κόκκινη κάρτα δεν μας δίνει φαγητό και στέγη. Θέλουμε πολιτικό άσυλο, άδειες εργασίας, δουλειά».

«Εχω τρία παιδιά, ζούμε δυο χρόνια από τα σκουπίδια, δεν μπορούμε να πληρώσουμε τίποτα», μας είπε η Σαριφά, από το Αφγανιστάν, «Μας χτυπάνε με ξύλα, μας διώχνουν. Μας έχουν φτάσει σε σημείο να σκεφτόμαστε ότι καλύτερα να πυρποληθούμε».

«Τα μαγαζιά κλείνουν λόγω της κρίσης και όχι λόγω των μικροπωλητών», είπε ανάμεσα σε άλλα ο Μάκης Καβουριάρης, πανεπιστημιακός και μέλος της Κίνησης, «Η παραβατικότητα των μεταναστών είναι πολύ μικρότερη σε σχέση με των ντόπιων, απλά παίρνει πολύ μεγαλύτερη δημοσιότητα από τα ΜΜΕ. Χρειάζονται διαδικασίες υποδοχής. Το δημόσιο έχει πολλά οικήματα κλειστά, να ανοίξουν για τους μετανάστες. Το λάθος του υπουργείου είναι ότι παίρνει αστυνομικά μέτρα».

«Ο αγώνας που έχουμε να δώσουμε απέναντι στις ξοφλημένες φασιστικές επιθέσεις της αστικής τάξης δεν είναι εύκολος», δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη ο Μάριος, μέλος της Κίνησης και αυτόπτης μάρτυρας της ρατσιστικής επίθεσης, «Το αντιρατσιστικό κίνημα, όμως, χέρι-χέρι με το εργατικό, έχει ήδη δείξει πώς καταπνίγει τις ρατσιστικές υστερίες που επιχειρούν να διασπάσουν τους εργάτες: με πανεργατικές απεργίες, όπως αυτή που θα διεξαχθεί στις 29 Ιουνίου και το αντιρατσιστικό συλλαλητήριο στις 20 Ιουλίου, που με τη μαζικότητά τους θα αποδείξουν ότι κανείς δεν πείθεται ότι, τάχα, αιτία της ελληνικής κρίσης είναι οι τσιγγάνοι που μένουν σε παράγκες από ελενίτ, δίπλα σε χωματερές, ούτε και οι πακιστανοί που στιβάζονται σε δεκάδες στα υπόγεια των πολυκατοικιών!».