Με 24ωρη πανεργατική απεργία την Τρίτη 29 Ιουνίου, απαντούν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ στην επίθεση της κυβέρνησης στο ασφαλιστικό και το νομοσχέδιο των απολύσεων, ενώ ανοιχτό ειναι το ενδεχόμενο για νέα πανεργατική απεργία το επόμενο δεκαπενθήμερο. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να καταθέσει στη Βουλή το νομοσχέδιο σφαγής των συντάξεων αυτήν την εβδομάδα, οι ρυθμίσεις του οποίου οριστικοποιήθηκαν στη συνάντηση που είχε ο υπουργός Εργασίας Λοβέρδος με την τρόικα της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, φτιάχνοντας ένα νομοσχέδιο έκτρωμα που εξαναγκάζει σε δουλειά 40 χρόνια για 400 ευρώ σύνταξη.
Το νέο ασφαλιστικό γκρεμίζει ότι κατάκτηση είχε παραμείνει όρθια από τους νόμους της Πετραλιά, του Ρέππα και του Σιούφα, περιλαμβάνοντας αυξήσεις ορίων ηλικίας, μειώσεις συντάξεων και ανατροπές στον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης, που ξεκινούν το 2011 και θα ολοκληρωθούν έως το 2015, οπότε τίθεται σε εφαρμογή το νέο σύστημα υπολογισμού των συντάξεων.
Σύμφωνα με τις τελευταίες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου του Λοβέρδου που έχουν οριστικοποιηθεί μετά και την έγκριση της τρόικας, τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης πάνε στα 60 και τα 65 έτη και τα απαραίτητα έτη ασφάλισης για πλήρη σύνταξη οδηγούνται προς τα 40. Με εξαίρεση τις αναπηρικές συντάξεις και τους ήδη ασφαλισμένους στο καθεστώς βαρέων και ανθυγιεινών, όλοι οι εργαζόμενοι συνταξιοδοτούνται σε ηλικία 65 ετών. Οι γυναίκες δημόσιοι υπάλληλοι πάνε προς το γενικό όριο συνταξιοδότησης των 65 ετών. Οι εργαζόμενοι στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα σταδιακά προσαρμόζουν το έτος εξόδου από το 55ο έτος στο 60ό έτος. Ενώ το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης των μητέρων ανηλίκων θα αυξηθεί μέχρι και 15 χρόνια.
Από το 2018 θεσμοθετείται βασική σύνταξη ύψους 360 ευρώ στο 65ο έτος της ηλικίας συν μία αναλογική σύνταξη που θα υπολογίζεται με συντελεστή 1,2%. Η «ποινή» για κάθε έτος πρόωρης εξόδου μεταξύ του 60ού και του 65ου έτους της ηλικίας θα είναι 6%, εκτός αν έχουν συμπληρωθεί 40 έτη ασφάλισης.
«Βιωσιμότητα»
Η μόνη αλλαγή που έκανε την τελευταία στιγμή ο Λοβέρδος «έπειτα από εξαντλητικές διαπραγματεύσεις» με την τρόικα είναι η διατήρηση της αυτονομίας των επικουρικών συντάξεων και ο συνυπολογισμός πλασματικού χρόνου ασφάλισης για τη συμπλήρωση των απαραίτητων 40 ετών για πλήρη σύνταξη. Μόνο που πρόσθεσε ότι «οι επικουρικές συντάξεις, θα είναι ανάλογες με την οικονομική βιωσιμότητα των Ταμείων» και για το σκοπό αυτό θα γίνουν αναλογιστικές μελέτες το 2011, πολύ πιθανό δηλαδή να καταργηθούν.
Δεν είναι καθόλου παράλογο λοιπόν που αυτό το προμελετημένο έγκλημα έχει ξεσηκώσει τεράστιες αντιδράσεις σε συνδικάτα, ομοσπονδίες ακόμα και μέσα στην ΠΑΣΚΕ. Αυτό το κλίμα αποτυπώνεται στην ανακοίνωση της ΠΑΣΚΕ ΕΥΔΑΠ που αναφέρει ότι «στην πιο σκληρή συγκυρία για όλους τους συναδέρφους στο χώρο μας, με την άδικη εφαρμογή του εκτρώματος των περικοπών μισθών εργασίας και μόχθου, με την ισοπέδωση ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων μας, με τις απολύσεις εξπρές εργαζομένων (ΜΕΤΡΟ), θα πρέπει όλοι μας να αντιμετωπίσουμε αυτή την κυβέρνηση, ως μια δεξιά αδίστακτη κυβέρνηση...».
Αυτοί οι κραδασμοί απειλούν δε και την ίδια την ψηφοφορία της Βουλής αφού κανείς μέσα στην κυβέρνηση δεν είναι σίγουρος ότι θα πάρει την πλειοψηφία. Όπως διαβάζουμε στα ΝΕΑ (21/6) ανώτατος κυβερνητικός παράγοντας δήλωσε πως «γίνεται μία προεργασία για να αποφύγουμε δυσάρεστες εκπλήξεις» στην ψηφοφορία του Ασφαλιστικού, τονίζοντας «ότι σε περίπτωση που υπάρξουν «λευκά» ή «παρών» στη διάρκεια της κρίσιμης ψηφοφορίας είναι μονόδρομος για τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να οδηγηθεί σε νέες διαγραφές».
Η κυβέρνηση φοβάται μία επανάληψη του σκηνικού της ψηφοφορίας για τα μέτρα προσαρμογής στο ΔΝΤ, όπου τρεις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τα καταψήφισαν. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που έχει τρενάρει τόσο πολύ την ψήφισή του ασφαλιστικού, αντί για τις αρχές Μάη στα μέσα Ιούλη.
Όμως όσες απειλές για διαγραφές και να κάνει ο Παπανδρέου δεν μπορεί να γλυτώσει από το διογκωμένο κύμα κοινωνικής οργής, που ανάγκασε τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ να προκηρύξουν μία ακόμα πανεργατική μέσα στον καύσωνα. Στις 29 Ιούνη μπορούμε να έχουμε μία ακόμα πιο επιτυχημένη πανεργατική από τις 5 Μάη και να στείλουμε στα τσακίδια το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό και μαζί με αυτό τα μέτρα ΔΝΤ, ΕΕ, κυβέρνησης.
ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ, ΟΧΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ
Μετά τις αντιδράσεις των συνδικάτων, των κομμάτων της Αριστεράς, αλλά ακόμα και βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που ξεσήκωσε το Προεδρικό Διάταγμα που προετοίμασε ο Λοβέρδος με στόχο την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, αναγκάστηκε τελικά να ανακοινώσει ότι πρόκειται να το μετατρέψει σε νομοσχέδιο που θα περάσει από τη Βουλή. Παρ´ όλα αυτά η ουσία που είναι η περικοπή των αποζημιώσεων, η απελευθέρωση των απολύσεων και η διάλυση των ΣΣΕ εξακολουθεί να παραμένει η κεντρική επιλογή της κυβέρνησης, που θα οδηγήσει σε κατάργηση κατακτήσεων δεκαετιών και σε ραγδαία αύξηση της ανεργίας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας, μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2010 η ανεργία χτύπησε το ρεκόρ του 11,7%, από 9,3% που ήταν πέρσι. Στους νέους ηλικίας έως 29 ετών το ποσοστό ανεργίας φθάνει το 22,3% και στις νέες γυναίκες εκτινάσσεται στο 27,4%. Οι σαρωτικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις που ετοιμάζει με την μορφή του κατεπείγοντος ο Λοβέρδος, πρόκειται να εκτοξεύσουν τα ποσοστά της ανεργίας.
Ο επιστημονικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ Γιώργος Ρωμανιάς κάνει την πρόβλεψη-σοκ για εκτίναξη του πραγματικού ποσοστού ανεργίας κοντά στο 30%, επισημαίνοντας πως μέσα στη φετινή χρονιά θα έχουμε περίπου 500.000 νέους ανέργους, που θα οδηγήσουν σε 1,5 εκατομμύριο ανέργους στο τέλος του έτους, κυρίως στους κλάδους του τουρισμού, στις κατασκευές και το λιανικό εμπόριο και βέβαια τα προβλήματα με τη μέθοδο του «ντόμινο» αναμένεται να επεκταθούν και σε άλλους κλάδους της οικονομίας.
Τώρα το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας έρχεται να ικανοποιήσει μία χρόνια απαίτηση των εργοδοτών που ούτως ή άλλως προσπαθούσαν αν επιβάλλουν στην πράξη. Την πλήρη απελευθέρωση των απολύσεων και τη διάλυση κάθε προστατευτικής νομοθεσίας που είχαν κατακτήσει τα συνδικάτα. Ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος δήλωσε πως «η εργοδοτική κοινότητα δεν ζήτησε και δεν επιχαίρει για το νέο εργασιακό πλαίσιο που ανακοίνωσε το υπουργείο Εργασίας».
Υποκρισία
Όμως πρόκειται για υποκρισία αφού ο ίδιος είχε δηλώσει στην πρώτη συνάντηση που είχε με την αντιπροσωπεία της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ στα τέλη Απρίλη, ότι «δεν χρειάζεται να υπάρχουν μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα- αρκεί να γίνουν οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές- που θα απελευθερώσουν την επιχειρηματική δράση από την ασφυξία που προκαλεί το κράτος», εννοώντας την απελευθέρωση των απολύσεων.
«Πέστο και έγινε» απαντά τώρα ο Λοβέρδος και με το νομοσχέδιο σκοπεύει να προχωρήσει σε μείωση της αποζημίωσης απόλυσης κατά 40% - 50% και αύξηση του ορίου των απολύσεων. Σε επιχειρήσεις που απασχολούν μέχρι 30 άτομα, οι απολύσεις απελευθερώνονται πλήρως. Σε εταιρείες με προσωπικό από 31 έως 150 άτομα να γίνονται 5 το μήνα, ενώ στις επιχειρήσεις με περισσότερους από 150 εργαζόμενους το όριο των απολύσεων αυξάνεται σε 4%, από 2% σήμερα. Επιπλέον, καταργεί τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας αφού προβλέπεται η αμοιβή νεοεισερχομένων στην αγορά εργασίας, ηλικίας κάτω των 25 ετών, να κινείται στο 80% του κατωτάτου ορίου μισθού ή ημερομισθίου της κλαδικής ή ακόμα και της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης.
Επίσης καταργεί το δικαίωμα των συνδικάτων να προσφεύγουν στον ΟΜΕΔ (Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας), αφού σύμφωνα με το αρχικό ΠΔ δεν θα μπορούν να προσφεύγουν μονομερώς . Όπως είχε καταγγείλει η ΓΣΕΕ από τον Μάιο, οι εκπρόσωποι των εργοδοτών αποχωρούν από τις διαδικασίες διαπραγματεύσεων στα πλαίσια του ΟΜΕΔ με το «επιχείρημα» ότι επίκειται αλλαγή στο καθεστώς λειτουργίας του. Ο ΟΜΕΔ θεσμοθετήθηκε με νόμο της Οικουμενικής κυβέρνησης, κάτω από την πίεση του εργατικού κινήματος της δεκαετίας του 80 ενάντια σε εκείνο το κύμα λιτότητας και απολύσεων. Μέχρι σήμερα αποτελεί το τελευταίο όπλο των συνδικάτων προκειμένου να υπογράψουν ΣΣΕ, σε περιπτώσεις που αρνούνται οι εργοδότες. Με αυτόν τον τρόπο υπογράφτηκε πέρσι η ΣΣΕ της ΟΤΟΕ αφού οι Ένωση Ελληνικών Τραπεζών είχε αρνηθεί τις διαπραγματεύσεις.
Η ΓΣΕΕ χαρακτήρισε αρχικά το ΠΔ ως επιεικώς απαράδεκτο προσθέτοντας ότι πρόκειται για έκτρωμα που δεν επιδέχεται καμιά διόρθωση και τροποποίηση παρά μόνο την συνολική απόρριψη. Αυτή η στάση είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου μπροστά στην οργή που νιώθουν εκατομμύρια εργαζόμενοι απέναντι στην προοπτική απελευθέρωσης των απολύσεων. Την τελευταία περίοδο σε μία σειρά από χώρους, στην ΕΡΤ, στο ΜΕΤΡΟ, στον ΟΣΕ, στους Ξενοδοχοϋπάλληλους, στην Ιντρακόμ, στα Φροντιστήρια και σε δεκάδες άλλους χώρους έχουν ξεκινήσει δυναμικές απεργίες και κινητοποιήσεις με βασικό αίτημα το σταμάτημα των απολύσεων που προσπαθεί να βάλει σε εφαρμογή η κυβέρνηση και η εργοδοσία.
Τώρα είναι η ώρα αυτές οι μάχες να κλιμακωθούν και να συντονιστούν, απαιτώντας την απαγόρευση των απολύσεων, κρατικοποίηση με εργατικό έλεγχο των επιχειρήσεων που κλείνουν, για να μην αφήσουμε ενάμισι εκατομμύριο εργαζόμενους και τις οικογένειές τους να γίνουν θυσία στο βωμό των κερδών μίας χούφτας ντόπιων και διεθνών Δασκαλόπουλων.