Ελλάδα - Σερβία ταξική συνεργασία

Το Ζρένιανιν είναι μια εργατούπολη με πλούσια παράδοση αγώνων, που βρίσκεται στη Βοϊβοντίνα, περιοχή με έντονη παρουσία της ουγγρικής μειονότητας. Τη συζήτηση εκεί παρακολούθησαν περισσότερα από 20 άτομα, παρότι μέχρι τότε δεν υπήρχε παρουσία του Marks 21 στην πόλη. 16 απ´ αυτούς ζήτησαν να έχουν επαφή με την οργάνωση και τρεις απ´ αυτούς αποφάσισαν να οργανώσουν το Marks 21 στην περιοχή.

Στο Βελιγράδι, τη συζήτηση παρακολούθησαν 35 περίπου άτομα. Ο ομιλητής από την Ελλάδα παρουσίασε την κατάσταση του κινήματος στην Ελλάδα, των επιθέσεων αλλά και των αγώνων, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο ρόλο του ΣΕΚ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην οργάνωση των αγώνων από τα κάτω και στην προβολή ενός αντικαπιταλιστικού προγράμματος και της επαναστατικής προοπτικής. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε επίσης η αναφορά στις απεργίες των εργαζόμενων στον ΟΣΕ τώρα ενάντια στις περικοπές και την ιδιωτικοποίηση, το 1999 ενάντια στη μεταφορά ΝΑΤΟικού στρατού και υλικού για τους βομβαρδισμούς στη Σερβία. 

Ο Ματία Μεντένικα από το Marks 21, τόνισε το διεθνή χαρακτήρα της κρίσης, την ανάγκη διεθνούς αλληλεγγύης και πάλης των εργαζομένων και αναφέρθηκε στις προσπάθειες σύνδεσης των επιμέρους κινητοποιήσεων φοιτητών και εργαζομένων στη Σερβία. 

Έμπνευση

Ομιλήτριες ήταν επίσης δύο εργαζόμενες από την αλυσίδα βιβλιοπωλείων «Prosveta», όπου 58 εργαζόμενοι απεργούν και έχουν κάνει κατάληψη του κεντρικού βιβλιοπωλείου της εταιρείας από το Γενάρη και συνεχίζουν. Και οι δύο εκτός από τον αγώνα τους υπογράμμισαν την έμπνευσή τους από τους αγώνες στην Ελλάδα και την ανάγκη γενικής απεργίας και στη Σερβία ενάντια στο ασφαλιστικό που προωθεί η κυβέρνηση της χώρας. 

Ακολούθησε πλούσια συζήτηση με ερωτήσεις και τοποθετήσεις για τα αίτια της κρίσης, το ρόλο της αριστεράς και των διανοούμενων στην Ελλάδα, ακόμα και για την ελληνική συμμετοχή στην αποστολή στη Γάζα και το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, με έμφαση στο ρόλο των αντικαπιταλιστών μέσα στο κίνημα, τόσο για την οργάνωση των αγώνων, όσο και για τις ξεκάθαρες απαντήσεις στα ζητήματα της προοπτικής με την πρόταση της ανατροπής του συστήματος, όχι της διαχείρισης της κρίσης του. 

Συνολικά, οι εκδηλώσεις έδειξαν ότι ο εθνικισμός που κυριαρχούσε μετά τους πολέμους του ´90 στην πολιτική ατζέντα της Σερβίας βρίσκεται σε φάση υποχώρησης, ενώ αντίστοιχα η ταξική πολιτική και η αναζήτηση μιας ριζοσπαστικής εναλλακτικής λύσης απέναντι στο σύστημα έχει αρχίσει να αποκτά διευρυμένο ακροατήριο, ιδιαίτερα στη φοιτητική νεολαία.


Μπάμπης Κουρουνδής