Απεργία διαρκείας

Η συγκρότηση απεργιακών επιτροπών σε κάθε νοσοκομείο είναι το κλειδί για την οργάνωση του αγώνα. Η συμμετοχή σε αυτές εκπροσώπων από κάθε κλινική και τμήμα του νοσοκομείου, οι καθημερινές περιοδείες και η οργάνωση γενικών συνελεύσεων, ο έλεγχος του προσωπικού ασφαλείας και η καθημερινή περιφρούρηση, η οργάνωση συγκεντρώσεων και αποκλεισμών, οι εξορμήσεις στους υπόλοιπους εργαζόμενους εντός και εκτός νοσοκομείου, η οργάνωση του απεργιακού ταμείου, η ενημέρωση των ασθενών και της κοινής γνώμης, αποτελούν την καλύτερη εγγύηση ότι θα αξιοποιήσουμε όλη τη δυναμική της βάσης του κλάδου και θα απαντήσουμε στις συκοφαντίες και τους εκβιασμούς της κυβέρνησης».

Το νομοσχέδιο

«Με το νέο νομοσχέδιο έκτρωμα της υπ. Υγείας προχωρούν στο πιο αποφασιστικό βήμα της διάλυσης του δημόσιου νοσοκομείου και την μετατροπή του σε ένα νοσοκομείο επιχείρηση, που θα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Με δραματικές επιπτώσεις για τους ασθενείς-εργαζόμενους και την παροχή δημόσιας δωρεάν περίθαλψης, αλλά και ενταφιάζοντας τα εργασιακά δικαιώματα όλων των υγειονομικών, ανοίγοντας το δρόμο για ακόμα μεγαλύτερη οικονομική υποβάθμιση αλλά και εντατικοποίηση της εργασίας μας.

Με στόχο υποτίθεται την ολοήμερη λειτουργία διευρύνει και απλώνει την επί πληρωμή λειτουργία των απογευματινών ιατρείων και την στήριξή τους από όλες τις συμπληρωματικές λειτουργίες πχ εργαστηριακές εξετάσεις, διαγνωστικά εργαστήρια. Από τα έσοδα που θα προέρχονται κατά κύριο λόγο από τις τσέπες των ασθενών - πελατών θα καλύπτεται μεγάλο μέρος των λειτουργικών εξόδων των νοσοκομείων (επικουρικό προσωπικό, μη προβλεπόμενες εφημερίες, κλπ). Όποιο νοσοκομείο δεν θα μαζεύει τα ευρώ από τις τσέπες των εργαζόμενων δεν θα μπορεί να χρηματοδοτεί ένα ποσοστό από τις λειτουργίες του. Αν αυτό δεν οδηγεί στην ζούγκλα της αγοράς, το κριτήριο του κέρδους και της ανταποδοτικότητας, τότε τι οδηγεί;

Πετσοκόβει τις εφημερίες, βάζοντας μόνιμο πλαφόν εφημεριών, και μετατρέπει την αποζημίωση για την εφημερία - υπερωρία σε επίδομα εφημέρευσης. 

Με στόχο την μείωση του ετήσιου ποσού που πάει για τις εφημερίες κάνει πράξη τις απαιτήσεις της τρόικας για περικοπές των κονδυλίων που πάνε για την δημόσια υγεία. Ενώ με αυτό τον τρόπο μια σειρά από νοσοκομεία αφήνονται ακάλυπτα και επικίνδυνα για τους ασθενείς ή με τους γιατρούς τους να δουλεύουν εθελοντική και απλήρωτη εργασία. 

Απλώνει τις ελαστικές σχέσεις εργασίας στους γιατρούς αλλά και στους υπόλοιπους υγειονομικούς, με την διεύρυνση της επικουρικής εργασίας. Για τους γιατρούς παρατείνει το χρόνο της επικουρικότητας μέχρι και 7 χρόνια μετά την λήψη της ειδικότητας. 

Με το νομοσχέδιο αποκτά την δυνατότητα ο εκάστοτε υπουργός Υγείας με απλή του απόφαση (άρθρο 26) να καταργεί ή να συγχωνεύει νοσοκομεία ανάλογα με τα γούστα του. Ενώ με υπουργικές αποφάσεις, θα προχωρήσουν και μια σειρά βήματα για το ξήλωμα του δημόσιου χαρακτήρα του νοσοκομείου (π.χ. ο καθορισμός της τιμής της απογευματινής επίσκεψης, οι συμβάσεις με τις ιδιωτικές ασφάλειες κλπ)».