Ο Θανάσης Μουσόπουλος έφυγε το περασμένο Σάββατο 17 Γενάρη επιστρέφοντας σπίτι του μετά από πολιτιστική εκδήλωση. Ολόκληρες δεκαετίες δεν έλειψε από την πόλη της Ξάνθης, από καμία πολιτιστική εκδήλωση. Είτε σαν διοργανωτής τις περισσότερες φορές, είτε σαν βασικός πυλώνας μεταφοράς γνώσης και εμπειρίας.
Ήταν από τους πιο αγαπητούς αγωνιστές της πόλης και αυτό εκφράστηκε και στην κηδεία του όπου συμμετείχαν άνθρωποι από όλο το φάσμα της πολιτικής, εκφωνήθηκαν αποχαιρετισμοί από τα συνδικάτα της εκπαίδευσης και όχι μόνο. Καταδεικνύοντας πως η παρουσία του μπορούσε πάντα να ενώνει.
Άνθρωπος της Αριστεράς μια ζωή, από τις αίθουσες διδασκαλίας ως καθηγητής, μέχρι την τελευταία του μέρα. Είχε διατελέσει δημοτικός σύμβουλος με το ΚΚΕ, υπερασπιζόμενος τη δημόσια Παιδεία χωρίς αποκλεισμούς, τα κοινωνικά δικαιώματα κάθε καταπιεσμένου, πάντα στο πλευρό των από τα κάτω.
Είχαμε την τιμή να πορευόμαστε μαζί του σε δεκάδες μάχες που άνοιγαν στην πόλη, από το αντιφασιστικό κίνημα μέχρι τις ιδέες. Πολλές φορές συμμετείχε στις εκδηλώσεις του ΣΕΚ με το εκρηκτικό του ταπεραμέντο όπου παρά τις διαφωνίες μας σε πολιτικά ζητήματα γύρω από την στρατηγική του αγώνα, ήταν εκεί με πολύτιμα επιχειρήματα, συντροφικότητα και γνώση για να συμβάλλει στη διαμόρφωση νέων αγωνιστών.
Η συμμετοχή του στο ψηφοδέλτιο «Ανταρσία στην Ξάνθη» και η μάχη που δώσαμε μαζί στις αυτοδιοικητικές εκλογές το 2018 ήταν για να διεκδηκήσουμε κοινωνική δικαιοσύνη, εργατικά δικαιώματα, δημόσια δωρεάν σχολεία, νοσοκομεία, συγκοινωνίες, εργατική στέγη. Μια μάχη αντιρατσιστική, αντινεοφιλελεύθερη και πάντα με αντικαπιταλιστική κατεύθυνση.
Ιδιαίτερη σημασία είχε και η μακρόχρονη δράση του σε διάφορους πολιτιστικούς συλλόγους όπως η Φιλοπρόοδος Ένωση Ξάνθης, το Δίκτυο λόγου και πράξης. Ανήκε στους διανοούμενους εκείνους που δεν διαχωρίζουν ποτέ την ιστορική γνώση από την ταξική πάλη, που αντιλαμβάνονται τον πολιτισμό ως μέσο κοινωνικής και πολιτικής έκφρασης, ως εργαλείο για την κοινωνική πρόοδο.
Το ΣΕΚ Ξάνθης αποχαιρετά τον Θανάση Μουσόπουλο με σεβασμό και συγκίνηση. Η πορεία και το παράδειγμά του υπενθυμίζουν ότι η πολιτική δεν είναι επάγγελμα, αλλά στάση ζωής, και ότι ο αγώνας για κοινωνική απελευθέρωση χρειάζεται ανθρώπους που να συνδυάζουν σκέψη, ήθος και δράση. Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή στους αγώνες που έρχονται.