Στις 10 Δεκέμβρη του 2025, η Εμμανουέλα Τερζοπούλου, από την Κίνηση για την Προστασία & Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας, έγραφε στην «Εργατική Αλληλεγγύη» ότι η Αττική πνίγεται στο νερό, εξαιτίας της τότε κακοκαιρίας Byron, «λόγω της συνειδητής πολιτικής αφαίμαξης της φύσης και των κοινών αγαθών για το κέρδος και την “ανάπτυξη” των λίγων εις βάρος των πολλών... Τι έχει κάνει η κυβέρνηση για αυτό; “Δένει” ολοένα και περισσότερο την οικονομία στο τουριστικό μοντέλο ανάπτυξης, καταστρέφοντας την λιγοστή φύση που έχει απομείνει στην Αττική, αυξάνοντας τις τσιμεντοποιημένες και αδιαπέρατες από το νερό επιφάνειες... ενισχύει το real estate με πολιτική αλλαγής χρήσεων γης και προσέλκυσης μεγάλων επενδύσεων...».
Τον περασμένο Δεκέμβριο δεν χάθηκαν, από τύχη, ανθρώπινες ζωές. Όμως, την Τετάρτη 21 Γενάρη, μία 56χρόνη εκπαιδευτικός, που γυρνούσε σπίτι της από το φροντιστήριο που δούλευε, έχασε τη ζωή της όταν παρασύρθηκε από ορμητικά νερά και σφήνωσε κάτω από όχημα, στην Άνω Γλυφάδα.
Η Γλυφάδα είναι στο κέντρο της κερδοσκοπίας της γης εξαιτίας της «Αθηναϊκής Ριβιέρας». Η «εμβληματική» επένδυση στο Ελληνικό, με τους χωρίς όρους και όρια δόμηση, έχει καταστρέψει όλη την περιοχή στο βωμό του κέρδους του κατασκευαστικού κεφαλαίου και του real estate. Σε μία περιοχή που οι κάτοικοι πάλευαν για να γίνει το Ελληνικό ένα τεράστιο μητροπολιτικό πάρκο προστατεύοντας, ταυτόχρονα, όλο το φυσικό περιβάλλον από τον Υμηττό μέχρι το ρέμα της Πικροδάφνης.
Η περιοχή της Άνω Γλυφάδας δέχθηκε τεράστιους όγκους νερού και τόνους φερτών υλικών που κατέβαιναν από τον Υμηττό γιατί οι επαναλαμβανόμενες δασικές πυρκαγιές (και) στον Υμηττό έχουν ως αποτέλεσμα το δάσος να χάσει την ικανότητα ανάσχεσης, επιτρέποντας στο νερό να κατηφορίζει προς τις κατοικημένες περιοχές με τεράστια ταχύτητα και με μεγάλες ποσότητες φερτών υλικών. Η εκτεταμένη δόμηση, η τσιμεντοποίηση, οι ασφαλτοστρώσεις και η έλλειψη χώρων πρασίνου μειώνουν την ικανότητα του εδάφους να απορροφά το νερό και έτσι αυτό ρέει επιφανειακά, συγκεντρώνεται απότομα και διοχετεύεται βίαια σε ένα ανεπαρκές δίκτυο αγωγών που δεν μπορεί να το αντέξει.
Η συγκεκριμένη περιοχή που πλημμύρισε αποτελεί την κοίτη του ρέματος της Πυρναρής, δίπλα ακριβώς από το ρέμα της Ευρυάλης. Και τα δύο ξεκινούν από τις νοτιοδυτικές πλαγιές του Υμηττού και καταλήγουν στον αεροδιάδρομο του παλιού αεροδρομίου στο Ελληνικό. Αλλά, σήμερα, αυτά τα ρέματα έχουν γίνει δρόμοι. Η οδός Κυρίλλου-Μεθοδίου, που έχασε τη ζωή της η Χριστίνα, είναι ένα τέτοιο μπαζωμένο ρέμα.
Την ίδια μέρα, ξεχείλισε και το ρέμα του Αγίου Ιωάννη στον Ασπρόπυργο και διατάχθηκε εκκένωση της περιοχής. Το Θριάσιο Πεδίο ξέρει πολύ καλά από φονικές πλημμύρες. Και όμως, η κυβέρνηση υπέγραψε με κατασκευαστικές εταιρίες και εταιρίες logistics την κατασκευή νέων θηριωδών Εμπορευματικών Κέντρων επιβαρύνοντας την περιοχή με περισσότερο τσιμέντο, άσφαλτο και μπάζωμα όσων ρεμάτων έχουν απομείνει. Είναι θέμα χρόνου για μία «νέα Μάνδρα».
Η κυβέρνηση έστελνε μηνύματα από το 112 ζητώντας να περιοριστούν οι μετακινήσεις στις απολύτως απαραίτητες. Η λογική της ατομικής ευθύνης και εδώ. Αλλά, η Χριστίνα έπρεπε να μετακινηθεί από την δουλειά της προς το σπίτι γιατί η κυβέρνηση άφησε τα φροντιστήρια να λειτουργήσουν. Από τα Τρίκαλα μέχρι την Γλυφάδα, να μην αφήσουμε τις ζωές μας στο βωμό του κέρδους του κεφαλαίου.