Στην αποδόμηση του κεντρικού υπερασπιστικού ισχυρισμού της Χρυσής Αυγής ότι η ποινική δίωξη και δίκη της αποτελεί προϊόν «πολιτικής σκευωρίας», ήταν εστιασμένη η καταληκτική αγόρευση του Κώστα Παπαδάκη στο Εφετείο της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης. Ο συνήγορος των Αιγύπτιων αλιεργατών, παίρνοντας τελευταίος τον λόγο εκ μέρους της Πολιτικής Αγωγής και πατώντας πάνω στις αγορεύσεις των συναδέλφων/ισσών του, αποκαθήλωσε κάθε πλευρά αυτού του αφηγήματος των χρυσαυγιτών, αναδεικνύοντας αντίθετα την σκανδαλώδη θεσμική ασυλία και ευνοϊκή ποινική μεταχείρισή τους.
Παρουσιάζοντας για παράδειγμα την εγκληματική διαδρομή της Χρυσής Αυγής -«τουλάχιστον από το 1992 μέχρι το 2012» όπως «μάρτυρες αυθεντικοί, αυτόπτες, εξ ιδίας αντιλήψεως, θύματα τέτοιων επιθέσεων, όπως ο Γιώργος Πίττας, η Κατερίνα Θωίδου, ο Θανάσης Διαβολάκης και άλλοι πολλοί περιέγραψαν», αλλά και μετά την είσοδό της στη Βουλή που «δεν “συμμόρφωσε”, δεν πειθάρχησε, δεν άμβλυνε την εγκληματική συμπεριφορά και δράση, αλλά την κλιμάκωσε, την απογείωσε»- ο Κ.Παπαδάκης αναφέρθηκε στην άνεση του Λαγού «να πηγαίνει με το βουλευτικό του αυτοκίνητο στο “Συνεργείο” για να τραμπουκίσει και να μην καταγράφεται καν ο αριθμός του από τους αστυνομικούς και να μην υφίσταται εξ αυτού καμία κύρωση».
Ή αντίστοιχα, αναλύοντας τα στοιχεία της επίθεσης στους Αιγύπτιους αλιεργάτες το 2012 που δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για την εκτέλεσή της από μια συγκροτημένη εγκληματική οργάνωση, απαρίθμησε τις δεκάδες κραυγαλέες αστυνομικές παραλείψεις στη διερεύνηση της υπόθεσης: Από τη μη σωματική ή κατ’ οίκον έρευνα στα σπίτια των δραστών και μη κατάσχεση των κινητών τους μέχρι τη μη λήψη αποτυπωμάτων στο σπίτι των Αιγυπτίων αλλά και μη συλλογή των στοιχείων των γειτόνων μαρτύρων. Από τη μη κατάσχεση ή φωτογράφιση των μπλουζών που φορούσαν (αντίθετα άφησαν τους δράστες να αλλάξουν τις μπλούζες της ΧΑ μέσα στο τμήμα) μέχρι την έλλειψη της παραμικρής ερώτησης προς τα θύματα για τη ΧΑ. Και βέβαια, πάνω απ’όλα, τόνισε την αρχική πλημμελή δίωξη για βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη, αντί για απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του Αμπουζίντ Εμπάρακ (η μετατροπή της κατηγορίας έγινε μετά τη δολοφονία Φύσσα).
«Έτσι, ο Πανταζής [σ.σ. πυρηνάρχης Περάματος και επικεφαλής της επίθεσης] είχε την πολυτέλεια, χωρίς να προφυλακιστεί και χωρίς στοιχεία, να λέει ψέματα, ότι τάχα δεν έχει σχέση με την Χρυσή Αυγή και δεν θα πληρώσει τις ακρότητες του Κασιδιάρη και όλη την άνεση να εξελιχθεί στην διευθυντική ιεραρχία της Χρυσής Αυγής και την άλλη χρονιά να οργανώσει το πέσιμο στα “κομμούνια” στο Πέραμα με τρίκαρφα και άλλα όπλα, που είναι μια ακόμα απόπειρα ανθρωποκτονίας», υπογράμμισε ο Κ.Παπαδάκης. «Όπως και βέβαια δεν υπάρχει δίωξη του Λαγού για ηθική αυτουργία, παρά το γεγονός, ότι σε 4-5 σημεία του παραπεμπτικού βουλεύματος αναφέρεται ότι οι δράστες ενήργησαν μετά από εντολή του. Το ερώτημα, που μου γεννάται, είναι αν στην θέση του ατυχούς Αμπουζίντ κοιμόταν ένας μεγαλοεφοπλιστής, ένας καναλάρχης, ένας τραπεζίτης ή ένας δικαστής, θα ήταν ίδια η έρευνα και η επιμέλεια; Την απάντηση δώστε την μόνοι σας».
Σπέκουλα
Ανάλογα παραδείγματα έφερε και από την δολοφονία Φύσσα. Όχι μόνο την αδράνεια των αστυνομικών που ήταν παρόντες, αλλά και την “εξαφάνιση”από τις αρμόδιες αρχές αμέσως μετά και για οκτώ ολόκληρους μήνες των δύο αστυνομικών του περιπολικού που συνέλεξαν το μαχαίρι, συνέλαβαν τον Ρουπακιά και στους οποίους ο δολοφόνος είχε δηλώσει το περίφημο «είμαι Χρυσή Αυγή, είμαι δικός σας». Έτσι αυτό το διάστημα «η Χρυσή Αυγή μπορεί να ισχυρίζεται και να σπεκουλάρει, ότι δεν έχει καμία σχέση με την δολοφονία του Φύσσα, να λέει ότι ο Ρουπακιάς είναι κομμουνιστής, δεν είναι δικός μας, είναι της ΜΙΤ, είναι το ένα, είναι το άλλο», είπε ο συνήγορος.
«Αυτή είναι η φοβερή “δίωξη” της Χρυσής Αυγής από το σύστημα», συνέχισε, για να φτάσει στα πλείστα στοιχεία για τις προνομιακές σχέσεις της οργάνωσης με την κυβέρνηση της ΝΔ μέσω Μπαλτάκου και όχι μόνο, τα νταραβέρια της με οικονομικούς παράγοντες, την ανοχή των διωκτικών αρχών απέναντί της, την υπερπροβολή της από μεγαλοδημοσιογράφους. «Ευτυχώς ο ελληνικός λαός με τις διαδηλώσεις μετά τη δολοφονία Φύσσα ανάγκασε τις δυνάμεις της εξουσίας, που μέχρι τότε παρέβλεπαν την εγκληματική της δράση, να της βάλουν χειροπέδες», ανέφερε, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία και στην κοινωνική αντίσταση που προηγήθηκε, όπως των εκπαιδευτικών «που τους απομόνωσαν στα σχολεία», των υγειονομικών που στάθηκαν απέναντι στις «αιμοδοσίες μόνο για Έλληνες» ή των εργαζόμενων της ΠΟΣΠΕΡΤ που έκαναν «απεργία από τις δηλώσεις Μιχαλολιάκου».
Απέναντι στον υπερασπιστικό ισχυρισμό ότι “το παραπεμπτικό βούλευμα είναι αυστηρό και διάτρητο”, ο Κ. Παπαδάκης απάντησε: «Λέμε διάτρητο ένα κατηγορητήριο, όταν υπάρχει πληθώρα κατηγοριών και έλλειψη στοιχείων. Όταν υπάρχει πληθώρα στοιχείων και έλλειψη κατηγοριών είναι το αντίθετο». Και ανέφερε αναλυτικά δεκάδες αξιόποινες πράξεις που ενώ υπάρχουν ως σκέψεις και παραδοχές στο παραπεμπτικό βούλευμα, δεν αποδίδονται στους χρυσαυγίτες. «Σαράντα τέσσερα αδικήματα μετράω τουλάχιστον ... η συντριπτική πλειοψηφία κακουργήματα, για τα οποία δεν τους έχει ασκηθεί δίωξη και έχουν το θράσος να μιλάνε για διάτρητο κατηγορητήριο και να παραπονιούνται ότι άδικα τους έφεραν κατηγορούμενους», τόνισε.
Επιχειρηματολόγησε επίσης πάνω στις αντίστοιχες παραδοχές των λειτουργών της υπόθεσης ότι η ΧΑ δρούσε ως τρομοκρατική οργάνωση. «Πώς γίνεται τη στιγμή που η Αντιτρομοκρατική, οι Ανακρίτριες της υπόθεσης, το Παραπεμπτικό Βούλευμα, ο μειοψηφών εφέτης, η εκκαλούμενη απόφαση και η Εισαγγελέας της δευτεροβάθμιας δίκης δέχονται ότι η Χρυσή Αυγή είναι τρομοκρατική οργάνωση, να μη διώκεται με το Π.Κ. 187Α; Αυτοί πρέπει να μιλάνε για συνωμοσία του σύμπαντος ή εμείς; Αυτοί πρέπει να λένε για σκανδαλώδη δίωξη ή εμείς;», αναρωτήθηκε. Και συνέχισε: «Αντί να κάνουν εικόνισμα σε όσους ασχολήθηκαν με την προδικασία στην υπόθεση αυτή, έχουν την πολυτέλεια, που τους παρέχει βέβαια η πρακτική της προηγούμενης ατιμωρησίας, να καταγγέλουν πολιτικές διώξεις».
Το μπαράζ συνεχίστηκε με τον συνήγορο να αναδεικνύει άλλα δύο κακουργήματα που “χαρίστηκαν” στον Κασιδιάρη σχετικά με το βίντεο Μπαλτάκου, τη μη δίωξη δεκάδων ακόμα μελών και στελεχών της οργάνωσης παρόλο που στο παραπεμπτικό βούλευμα καταγράφεται ονομαστικά η εμπλοκή τους, τις χαμηλές σε σχέση με τα εγκλήματα ποινές στους διευθύνοντες και τους δράστες, και πάρα πολλά ακόμα που αποδεικνύουν τα προκλητικά προνόμια και πλάτες που είχε η ΧΑ πριν και μετά τη δίωξη, κατά τη διάρκεια του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ακόμα και μετά την καταδικαστική απόφαση (λειτουργία γραφείων, συνθήκες κράτησης, κ.α).
Έτσι έγινε ακόμα πιο καθαρό πόσο μεγάλη είναι η συνεισφορά -με την οποία έκλεισε και ο ίδιος την αγόρευσή του- των δικηγόρων της Πολιτικής Αγωγής σε αυτή τη δίκη, για να στοιχειοθετηθεί ο εγκληματικός χαρακτήρας της οργάνωσης και να σπάσει η θεσμική ασυλία, η συγκάλυψη και η ατιμωρησία των νεοναζί δολοφόνων, όπως πάλευε το αντιφασιστικό κίνημα.
Η δίκη συνεχίζεται την Τετάρτη 28 Γενάρη με τις αγορεύσεις της υπεράσπισης.