Ενδιαφέρον είχε η ημερίδα που οργάνωσε το Σάββατο 13 Οκτώβρη, το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής (ΜΑΑ) με θέμα το “Σχέδιο Β'” όπως το αποκαλεί το ΜΑΑ, δηλαδή την έξοδο από την Ευρωζώνη. Η συζήτηση χωρίστηκε σε τέσσερις ενότητες, για την πολιτική πτυχή της Ελλάδας εντός και εκτός ευρωζώνης, για την οικονομία και τις συνέπειες μιας εξόδου, για τη γεωπολιτική σημασία της ρήξης με το ευρώ και την ΕΕ και για τις επιλογές που έχει να κάνει η Αριστερά.
Σημαντικό σημείο που αναδείχθηκε από τους ομιλητές σε όλες τις συζητήσεις ήταν ότι η επιλογή ρήξης με το ευρώ είναι απαραίτητος όρος για να δώσει η Αριστερά κάθε είδους μάχη. Η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να αποδεχθεί το ευρώ και την ΕΕ ως δεδομένα δεν είναι απλά μια “τεχνική” και οικονομική διαφωνία, αλλά κομμάτι μιας συνολικότερης στρατηγικής που αφενός φοβάται να συγκρουστεί με το σύστημα, αφετέρου υποτιμάει τις συνθήκες κρίσης και το πώς τα δύσκολα ερωτήματα έρχονται στο προσκήνιο ανεξάρτητα από το τι θέλει κανείς.
Ο Αλέκος Αλαβάνος τόνισε πως η Αριστερά πρέπει να προετοιμάσει τον κόσμο για τη σύγκρουση που υπάρχει μπροστά μας: «Αν η έξοδος από το ευρώ προκύψει αιφνιδιαστικά, με τον λαό σε πανικό, θα είναι μια νέα καταστροφή», «αν γίνει οργανωμένα, με την ενημέρωση και τη στήριξη του λαού μπορεί να αποτελέσει μια δυναμική απάντηση στη φτώχεια, την ανεργία, τη διάλυση». Σημαντικό επίσης είναι ότι ο Α. Αλαβάνος στο κλείσιμο της συζήτησης πήρε αποστάσεις από μια αντίληψη που λέει πως λύση είναι η επιστροφή στα “εθνικά νομίσματα”. Υποστήριξε ότι η πρόταση του Μετώπου δεν πρέπει να είναι η νοσταλγία της δραχμής, αλλά η ρήξη με το ευρώ, κάτι που θα απελευθερώσει δυνάμεις και σε άλλες χώρες.
Ο Παναγιώτης Σωτήρης, από την πλευρά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην τοποθέτησή του υποστήριξε ότι η επιλογή ρήξης με το ευρώ, την ΕΕ και το σύστημα δεν αφήνουν περιθώρια για σκέψεις ενσωμάτωσης της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στο ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα όμως τόνισε πόσο καταστροφικός είναι ένας “σεκταριστικός απομονωτισμός” που δεν κατανοεί ότι η εκλογική άνοδος της Αριστεράς είναι αποτέλεσμα διεργασιών και ριζοσπαστικοποίησης του κινήματος.
Ένα στοιχείο της διαδικασίας που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι ανεξάρτητα από τη θεματική της κάθε συζήτησης, από το ακροατήριο υπήρχαν διαρκώς ερωτήσεις και παρατηρήσεις πάνω στην ανάγκη έντασης της κοινής δράσης απέναντι στη Χρυσή Αυγή και το ρατσισμό.