Θέλω να χαιρετίσω την εκδήλωση και με την ευκαιρία να χαιρετίσω τη δράση της ΚΕΕΡΦΑ σε όλη την Ελλάδα με αφορμή την προηγούμενη τοποθέτηση ενός πολύ άξιου συντρόφου από μια πόλη που πραγματικά πριν από δύο χρόνια οι φασίστες είχαν τρομάξει την τοπική κοινωνία. Θεωρώ όπως και στα Χανιά, όπως και παντού, η ΚΕΕΡΦΑ και η αριστερά μπορεί να αφυπνίσει την κοινωνία και να δώσει νικηφόρα τη μάχη απέναντι στο ρατσισμό και το φασισμό. Τον φασισμό, τον οποίο όποτε η αριστερά τον υποτίμησε, τον υπέστη.
Θα ήθελα να βάλω τρία-τέσσερα συμπληρωματικά πράγματα σε αυτά που ακούστηκαν. Ζήτημα πρώτο. Λάθος η υποτίμηση, λάθος και η υπερτίμηση. Ακούγεται μια άποψη για εκφασισμό της κοινωνίας. Κατά τη γνώμη μου, είναι μεγάλο λάθος. Δεν είναι εκφασισμένη η ελληνική κοινωνία, υπάρχει μια σοβαρή πλευρά μικροαστικοποίησης, είναι όμως διαφορετικός παράγοντας κοινωνικής συμπεριφοράς. Δεν υπάρχει φασιστικοποίηση, κινδυνεύει να γίνει εάν αφήνουμε τη Χρυσή Αυγή να παίζει το ρόλο του «επαναστάτη» στον κόσμο.
Ζήτημα δεύτερο. Δεν είναι πράγματι αυτόματη η δημιουργία φασισμού από την κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος και την κρίση. Έχει παίξει πάρα πολύ σημαντικό ρόλο η πολιτική διαμεσολάβηση στην Ελλάδα. Αυτό έχει σημασία στην ανάλυση που κάνουμε γιατί έχουμε μία 15ετία τουλάχιστον προβολή του Καρατζαφέρη και του ΛΑΟΣ από την τηλεόραση, δεν υπάρχει μέρα που για τρεις τέσσερις ώρες οι βουλευτές του ΛΑΟΣ (οι τότε) Βορίδης, Γεωργιάδης, Πλεύρης κτλ να μην έχουν ένα τηλεοπτικό στασίδι μόνιμο. Αυτή η διαμόρφωση ενός ακροδεξιού ακροατηρίου τηλεοπτικού υπήρξε όλα αυτά τα χρόνια, κατασκευάστηκε αυτό το ακροατήριο που δεν ακολούθησε τους βουλευτές στην τυχοδιωκτική πορεία τους.
Παρά ταύτα, δημιούργησε μια ατζέντα στο σύνολο του πολιτικού κόσμου, δεν είναι τυχαίο ότι οι βουλευτές αυτοί υπερψηφίστηκαν και κυρίως δεν είναι τυχαίο ότι η Χρυσή Αυγή ανεξάρτητα από το 7%, κακά τα ψέματα, έχει επιβάλει την ατζέντα της σε όλη την κυβέρνηση. Χαρακτηριστικό δείγμα ήταν η πολύ πρόσφατη ιστορία των 15 συλληφθέντων από τη μοτοπορεία που είχα και εγώ εμπλοκή ως συνήγορος, η οποία έδειξε ότι ένα μεγάλο μέρος του κράτους δίνει εξετάσεις απέναντι στη Χρυσή Αυγή και προσπαθεί να τις περάσει με άριστα.
Κακουργήματα
Έρχομαι σε ένα ακόμα ζήτημα, τον τρόπο που αντιμετωπίζεται νομικά η Χρυσή Αυγή σε σχέση με τον τρόπο που αντιμετωπίζεται η αριστερά από εισαγγελία και δικαστήρια. Οι 15 αντιφασίστες εκτός του ότι συνελήφθησαν με μόνο κριτήριο ότι συμμετείχαν στην πορεία και όχι γιατί κάποιος είπε «πιάστε αυτόν, γιατί έκανε εκείνο», βρέθηκαν αντιμέτωποι με δύο κακουργήματα. Το ένα ήταν με τον κουκουλονόμο επειδή φορούσαν κράνη στις μοτοσυκλέτες και το άλλο ήταν για δήθεν βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη δύο πολιτών. Δήθεν, γιατί για τον έναν δεν υπήρξε κανένα αποδεικτικό στοιχείο σωματικής βλάβης, ούτε μια απλή ιατρική γνωμάτευση. Για τον άλλο ήταν μια σπασμένη μύτη, άγνωστο από ποιον προκλήθηκε και δεν χρειάστηκε ούτε μία μέρα νοσηλείας στο ΚΑΤ, πολύ δε μάλλον αναπηρία που προϋποθέτει η στοιχειοθέτηση της βαριάς σωματικής βλάβης. Έστειλαν 15 ανθρώπους στα πρόθυρα της προφυλάκισης, αντιμέτωπους με κακουργήματα.
Να δούμε τώρα ποια είναι η αντιμετώπιση του κράτους απέναντι στους Χρυσαυγίτες που τραμπουκίζουν. Πήγανε στην Ραφήνα και διώξανε τους μικροπωλητές. Ποιο αδίκημα ακούσατε από την αυθεντία, τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου; Αντιποίηση αρχής. Ένα πλημμεληματάκι που έχει μάξιμουμ φυλάκιση ενός έτους και το οποίο είναι όταν κάνεις πλάκα, φοράς μια στολή και «λες είμαι αστυνομικός, θέλω την ταυτότητα σου» κτλ. Το ελάχιστο αδίκημα που τελεί κάποιος που πουλάει τσαμπουκά και διώχνει ένα μικροπωλητή από τη θέση του, είναι παράνομη βία που έχει ποινή φυλάκισης μέχρι δύο χρόνια. Όταν είναι εκβιασμός και έχει και το οικονομικό στοιχείο όπως με τις επιχειρήσεις που λένε «διώξε τον Πακιστανό, πάρε ένα Έλληνα» είναι κακούργημα. Για να μην πω ότι η δράση και ο τρόπος λειτουργίας της Χρυσής Αυγής, αν και δεν το υποστηρίζω από θέση αρχής αφού οι προοδευτικοί δικηγόροι δεν είναι υπέρ της εφαρμογής του τρομονόμου, είναι ο ορισμός του τρομονόμου. Αλλά είναι ο ορισμός του τρομονόμου, η συγκρότηση τρομοκρατικής οργάνωσης και η τέλεση τρομοκρατικών πράξεων με σκοπό να πλήξουν ένα πληθυσμό, μια θρησκεία, μία ιδεολογία κτλ.
Αυτά βεβαίως οι Χρυσαυγίτες δεν τα έχουν υποστεί, τα πληροφορούνται μόνο ως όπλα με τα οποία διώκονται οι αριστεροί, οι ριζοσπάστες, οι αντιφασίστες.
Κλείνοντας, δεν είμαι της άποψης ότι είναι δυνατόν με νομικές αυταπάτες να αντιμετωπιστεί ο φασισμός. Έχει δίκιο ο Θανάσης (Καμπαγιάννης) στην παρατήρηση που έκανε ότι το ΚΚΕ στην δεκαετία του ’30 από το ένα άκρο της Τρίτης Περιόδου και του σοσιαλφασισμού πήγε στο άλλο με το σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα, παρότι και εκείνο δεν πρόλαβε να δοκιμαστεί και πολύ, μόνο 5-6 μήνες. Η απεργία του Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη είναι ένα δείγμα του πως έβλεπε τότε το ΚΚΕ την κατάσταση.
Ωστόσο, εξίσου λάθος θα ήταν σήμερα η εμμονή στο σύνθημα «εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή» γιατί αυτό ανοίγει την πόρτα για να βγούμε εμείς εκτός νόμου πάνω στην αυταπάτη να πάνε φυλακή για τα εγκλήματά τους. Καμία εισαγγελική και δικαστική αρχή δεν θα τους στείλει στη φυλακή και καμία Αστυνομία δε θα τους συλλάβει για αυτά που κάνουν γιατί η Αστυνομία είναι προέκτασή τους, οι ίδιοι νιώθουν προέκταση της Αστυνομίας. Βεβαίως, δεν αντιμετωπίζονται ούτε με στρατιωτικές λογικές γιατί εκεί παίζουν στο γήπεδό τους ουσιαστικά και θα χάσουμε.
Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος
Από την τοποθέτησή του στην εκδήλωση της ΚΕΕΡΦΑ στο Γκάζι