Ανταπόκριση του Σάμεχ Ναγκίμπ από το Κάιρο. Η επανάσταση συνεχίζεται

Η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα σύγκρουση ανάμεσα στο κίνημα και τον πρόεδρο Μούρσι βρίσκεται σε εξέλιξη στην Αίγυπτο.

Η αφορμή δόθηκε από το διάταγμα του Μούρσι με το οποίο έδινε υπερεξουσίες στον εαυτό του, αλλά και την απόφασή του να προχωρήσει στην έγκριση νέου Συντάγματος το οποίο βρίσκεται πάρα πολύ μακριά από τις προσδοκίες της επανάστασης που ανέτρεψε τον Μουμπάρακ.

Στις 9 Δεκέμβρη ο Μούρσι ανακοίνωσε ότι παίρνει πίσω το διάταγμα, προσφέροντας μια σημαντική νίκη στο κίνημα αντίστασης. Ωστόσο επιμένει όσον αφορά το νέο Σύνταγμα. Τα πράγματα συνεχίζουν να κρίνονται στο δρόμο, μέρα με τη μέρα. Ένα δείγμα είναι ότι την ίδια μέρα που πήρε πίσω το διάταγμα, ο Μούρσι ανακοίνωσε αύξηση στους φόρους βασικών ειδών όπως είναι τα τσιγάρα, τα ποτά, τα αναψυκτικά, το φυσικό αέριο και το ηλεκτρικό.

Μόλις μετά από μία μέρα, αναγκάστηκε να αποσύρει και αυτές τις αυξήσεις «για επιπλέον διαβούλευση». Οι διαδηλώσεις συνεχίζονται την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ενώ υπάρχει ξανά προσπάθεια να οργανωθούν διαδηλώσεις υποστήριξης του Μούρσι.

Στις παρακάτω στήλες ο Σάμεχ Ναγκίμπ, ηγετικό μέλος των «Επαναστατών Σοσιαλιστών» που δίνουν όλες τις δυνάμεις τους μέσα στη φωτιά της επανάστασης, εξηγεί πώς ακριβώς εξελίσσονται τα πράγματα στο έδαφος, τα αδιέξοδα του Μούρσι, τις πολιτικές αντιπαραθέσεις μέσα στο κίνημα και την παρέμβαση των επαναστατών. Είναι ένα απαραίτητο κείμενο για να αποφύγουμε τις απλουστεύσεις και τις μισές εικόνες που αναμεταδίδονται από τα διεθνή ΜΜΕ. Το κείμενο είναι γραμμένο λίγο πριν ο Μούρσι πάρει πίσω το επίμαχο διάταγμα.



Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν βγει στους δρόμους τις τελευταίες βδομάδες. Ο κόσμος κατάφερε να βαδίσει προς το Προεδρικό Μέγαρο, την ώρα που ο στρατός προσπαθούσε να εμποδίσει την οποιαδήποτε προσέγγιση. Οι διαδηλώσεις γίνονταν ενάντια στα σχέδια του προέδρου Μούρσι για ένα νέο Σύνταγμα που θα του δώσει ειδικές εξουσίες, ανάμεσά τους τη δυνατότητα διαλύει το Κοινοβούλιο και να κηρύσσει στρατιωτικό νόμο. Οι κινητοποιήσεις δεν γίνονται μόνο στο Κάιρο, υπάρχουν συγκρούσεις σε πολλές άλλες περιοχές.


Πρόκειται για πολύ σύνθετη κατάσταση. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ενάντια στην απλουστευτική άποψη που λέει πως οι διαδηλώσεις είναι σύγκρουση μεταξύ των κοσμικών δυνάμεων και των Ισλαμιστών.

Ακόμη και όταν τα πράγματα εκφράζονται με αυτόν τον τρόπο η πραγματικότητά είναι πιο περίπλοκη. Πολλοί Σαλαφίτες λένε ότι αγωνίζονται ενάντια στο κοσμικό κράτος και υπέρ του νόμου της Σαρίας. Όμως θεωρούν το καθεστώς Μουμπάρακ ως «κοσμικό κράτος» και βλέπουν τη σαρία ως τον μόνο δρόμο ώστε να υπάρξει δικαιοσύνη και ισότητα για τους φτωχούς.

Είναι επίσης φανερό ότι υπάρχουν στοιχεία του παλαιού καθεστώτος, αυτοί που αποκαλούνται «φελούλ» δηλαδή «υπολείμματα», που προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν αυτό το μαζικό κίνημα. Ορισμένοι κοσμικοί ηγέτες έχουν δυστυχώς κάνει συμμαχίες με παλιούς ανθρώπους του Μουμπάρακ και η Μουσουλμανική Αδελφότητα το εκμεταλλεύεται για τη δική της προπαγάνδα. Λέει: «Κοιτάξτε, αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να φέρουν πίσω το παλιό καθεστώς», κάτι που προφανώς δεν ισχύει.

Οι τελευταίες κινητοποιήσεις παρουσιάζονται ως ελεγχόμενες από τα «μη Ισλαμιστικά» κόμματα. Όμως το κίνημα είναι έξω από τον έλεγχο αυτών των κομμάτων. Για παράδειγμα, τα κόμματα δεν ήθελαν να γίνει πορεία προς το Προεδρικό μέγαρο, αλλά δεν κατάφεραν να τη σταματήσουν.

Καινούργια στρώματα του πληθυσμού ριζοσπαστικοποιούνται μέσα από αυτά τα γεγονότα. Χιλιάδες φτωχοί Χριστιανοί Κόπτες παίρνουν μέρος στις διαδηλώσεις – κάποιοι βγαίνουν στο δρόμο για πρώτη φορά.

Υπάρχει ξεκάθαρα μια συμφωνία μεταξύ της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και τους στρατού, μιας και το νέο Σύνταγμα δίνει στο στρατό τεράστιες εξουσίες. Για παράδειγμα, ο προϋπολογισμός του στρατού δεν θα βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο του Κοινοβουλίου. Ο στρατός απλά θα λέει «Θέλουμε τόσα» και το Κοινοβούλιο θα είναι υποχρεωμένο να τα παραχωρεί. Πιο σημαντικό είναι ότι οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του στρατού θα συνεχίσουν να είναι ανεξέλεγκτοι.

Νεοφιλελευθερισμός

Το Σύνταγμα εγγυάται τον νεοφιλελευθερισμό. Όσον αφορά τα εργατικά δικαιώματα, είναι απαράδεκτο. Δίνει το δικαίωμα για την ίδρυση πολιτικών κομμάτων, αλλά όχι συνδικάτων. Υπάρχει πλήρης προστασία της ατομικής ιδιοκτησίας. Το Σύνταγμα τάσσεται ενάντια στην αναδιανομή πλούτου και ενάντια στις κρατικοποιήσεις.

Όσον αφορά τις δημόσιες υπηρεσίες, το Σύνταγμα είναι εξαιρετικά περιορισμένο. Λέει ότι η Υγεία θα είναι δωρεάν για όσους που δεν έχουν τα απαραίτητα για να πληρώσουν. Πώς όμως οι άνθρωποι θα αποδεικνύουν κάτι τέτοιο; Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση δεν θα παρέχει πλήρη περίθαλψη για όλους.

Μέχρι στιγμής, η εργατική τάξη δεν έχει πάρει μέρος στις διαδηλώσεις με οργανωμένο τρόπο. Υπήρξαν απόπειρες για να μπει σε κίνηση. Τα συνδικάτα έχουν βγάλει ανακοινώσεις ενάντια στο Σύνταγμα. Όμως τέτοιου είδους εξελίξεις χρειάζονται χρόνο.

Ο Μούρσι θέλει να τρέξει τις μεταρρυθμίσεις γιατί βρίσκεται υπό πίεση. Η Αίγυπτος βρίσκεται σε βαθειά οικονομική κρίση. Ο Μούρσι θέλει να επιβληθεί πάνω στον κόσμο, ώστε να αρχίσουν να έρχονται δάνεια από το ΔΝΤ και την Ευρώπη. Τα αποθεματικά τελειώνουν και υπάρχει ισχυρή πίεση πάνω στην αιγυπτιακή λίρα.

Οι Ισλαμιστές είναι απομονωμένοι. Οργάνωσαν μια διαδήλωση το Σάββατο που είχε πάνω από 100 χιλιάδες -οι ίδιοι λένε ότι ήταν έξι εκατομμύρια. Όμως πολύς από τον κόσμο που συμμετείχε ήρθε με οργανωμένα λεωφορεία από την ύπαιθρο. Η υποστήριξη για την Αδελφότητα και τους Σαλαφίτες είναι μεγαλύτερη έξω από τα μεγάλα αστικά κέντρα –στις αγροτικές περιοχές και τις μικρές πόλεις.

Δεν έχουν υπάρξει μέχρι στιγμής επισήμως διασπάσεις στη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Το τι θα συμβεί εξαρτάται από το πώς θα εξελιχθούν τα γεγονότα. Ο Μούρσι βρίσκεται σίγουρα σε δύσκολη θέση. Αν υποχωρήσει θα φανεί αδύναμος πρόεδρος και θα δώσει αυτοπεποίθηση στους διαδηλωτές. Αν δεν υποχωρήσει, οι κινητοποιήσεις θα ενταθούν.

Η πίεση πάνω του είναι τεράστια. Αυτό που ξεκίνησε ως αιτήματα ενάντια στις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις έχει μετατραπεί σε ένα μαζικό αίτημα για την πτώση του καθεστώτος.

Οι Επαναστάτες Σοσιαλιστές τα πάμε καλά. Βρισκόμαστε στην ηγεσία όλων των μεγάλων διαδηλώσεων. Κερδίζουμε κόσμο στις γραμμές μας και βοηθάμε να ξεκαθαρίζουν οι διαδηλώσεις από στοιχεία των «φελούλ». Κάθε μέρα τυπώνουμε νέες προκηρύξεις και φυλλάδια. Λέμε ότι το Σύνταγμα είναι υπέρ των συμφερόντων των επιχειρήσεων και του στρατού. Ο κόσμος νιώθει ότι δεν είναι αυτός ο στόχος της επανάστασης. Γι’ αυτό και βρίσκεται στους δρόμους. Η επανάσταση συνεχίζεται.

Διαβάστε επίσης

Ιταλία: Ήρθε και η σειρά του Μόντι