Αλλά ύστερα το ΔΝΤ άρχισε κάτι διαρροές προς τους Financial Times, ότι το τραπεζικό σύστημα στην Ελλάδα χρειάζεται άλλα 20 δις για «ανακεφαλαιοποίηση» και όχι «μόνο» 6 δις όπως έλεγε το σενάριο Σαμαρά. Με άλλα λόγια, η μαύρη τρύπα των τραπεζιτών δεν έχει κλείσει και ο Σαμαράς χρειάζεται ένα ακόμη μνημόνιο για χάρη τους!
Μάταια προσπαθούν οι Πρετεντέρηδες να βοηθήσουν τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ φωνάζοντας ότι οι διαρροές είναι ύποπτες γιατί τάχα ο Προβόπουλος ξέρει καλύτερα από το «αναρμόδιο» ΔΝΤ τις κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών. Σε λίγο θα μας πουν ότι το ΔΝΤ παίζει το παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ!
Η αλήθεια είναι ότι όλα τα στοιχεία συγκλίνουν στην ίδια εικόνα: η ύφεση, η ανεργία και η λιτότητα πιέζουν όλα τα νοικοκυριά και ο όγκος των λεγόμενων «κόκκινων δανείων» συνεχώς ανεβαίνει. Τα Μνημόνια συρρίκνωσαν την οικονομία, φούσκωσαν το χρέος και δεν έλυσαν ούτε το πρόβλημα του τραπεζικού συστήματος.
Γάλα, ψωμί και φάρμακα
Παρόλα αυτά, και ο Σαμαράς και οι Τροϊκανοί επιμένουν στον ίδιο δρόμο, δηλαδή να δώσουν κι άλλα δώρα στους καπιταλιστές που δημιούργησαν τις ατέλειωτες μαύρες τρύπες. «Απελευθέρωση των αγορών» στο γάλα, στο ψωμί, στα φάρμακα και στα …βιβλία είναι μόνο ένα από αυτά τα δώρα. Ρίχνουν στον καιάδα από κτηνοτρόφους μέχρι φαρμακοποιούς για να μπορούν οι Δασκαλόπουλοι και τα σούπερμάρκετ να αρμέγουν καλύτερα την εργατική τάξη. Και από δίπλα ακολουθούν τα δώρα-φιλέτα, στα λιμάνια, στο νερό, στο ρεύμα.
Ουσιαστικά, αντί για το παραμύθι ότι «οι θυσίες τελειώνουν», η κυβέρνηση πάει να ανοίξει ένα νέο γύρο επιθέσεων. Δίπλα στην κατεδάφιση του ΕΟΠΥΥ, τη διάλυση των σχολείων και τις διαθεσιμότητες-απολύσεις σε όλο το δημόσιο, ανοίγει η επίθεση στον ΟΛΠ, στη ΔΕΗ, στην ΕΥΑΘ…
Η απάντηση μπορεί να είναι μόνο μία – να απλώσουμε την εργατική αντίσταση, να την κάνουμε πανεργατική. Δίπλα στη μάχη του ΕΟΠΥΥ, η απεργία στα λιμάνια. Μαζί με τα σχολεία, ξεσηκώνουμε δήμους και νοσοκομεία. Αυτό σπρώχνει την ΑΔΕΔΥ να βγάλει απεργιακό πρόγραμμα και το ίδιο απαιτούν από τη ΓΣΕΕ οι μάχες στη ΔΕΗ, στην ΕΥΑΘ, στην Κόκα-κόλα. Εμπρός να κάνουμε τον απεργιακό Μάρτη πανεργατικό ξεσηκωμό και να στείλουμε τον Σαμαρά, την ΕΕ και το ΔΝΤ να κάνουν «συναντήσεις» στον πάτο του Ατλαντικού.