- Δυο χρόνια πριν το Σωματείο του Αγ. Σάββα ήταν από τα πρώτα πανελλαδικά που πέρασαν με απόλυτη πλειοψηφία στα χέρια της αριστεράς, και μάλιστα με πρωτοβουλία των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, πώς συνέβη αυτό;
Οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, με κέντρο το Νυστέρι, κάναμε τρία χρόνια πριν την βασική επιλογή να οργανώσουμε σε όσα νοσοκομεία μπορούσαμε -και στον Αγ. Σάββα- επιτροπές αγώνα και απεργιακές επιτροπές. Αυτό μας βοήθησε να οργανώσουμε τις απεργίες, τα συλλαλητήρια και τα αγωνιστικά κατεβάσματα των νοσοκομείων ανεξάρτητα εάν τα προεδρεία των ΔΣ ήταν γραφειοκράτες.
Αυτή η επιλογή προήλθε μέσα από την εκτίμηση πως ο κόσμος στρέφεται μαζικά προς τα αριστερά, ριζοσπαστικοποιείται. Συγκεκριμένα στην υγεία βλέπαμε μεγάλα κομμάτια των συναδέλφων μας να θέλουν να αγωνιστούν. Τεράστιες μάχες δόθηκαν τα τελευταία δυο χρόνια σε μεγάλη έκταση στο χώρο της υγείας. Ήταν μια επιλογή που οδήγησε στο να κερδίσουμε ένα σωματείο με απόλυτη πλειοψηφία στις προηγούμενες εκλογές.
- Τι σήμανε αυτό για τους εργαζόμενους στον Αγ. Σάββα;
Το ότι το σωματείο βρέθηκε με το πιο αγωνιστικό του κομμάτι στο προεδρείο του Δ.Σ. σήμανε ότι μέσα στο νοσοκομείο δεν έμεινε καμιά επίθεση αναπάντητη. Κατ' αρχήν ενάντια στις διαθεσιμότητες και τις απολύσεις, με πιο πρόσφατη τη μάχη ενάντια στην απόλυση των οδηγών, μια μάχη που καταφέραμε προς το παρόν να την κερδίσουμε αφού δεν απολύθηκε κανείς.
Πρωτοστατήσαμε ενάντια στην προσπάθεια να στήσουν διώξεις εργαζόμενων και να φτιάξουν επίορκους για να απολύσουν κόσμο. Και αυτό το μπλοκάραμε. Οι αξιολογήσεις, που τώρα θέλει να ξαναπεράσει ο Μητσοτάκης, είχαν ξαναμπεί στο προσκήνιο ένα χρόνο πριν και τις μπλοκάραμε.
Παίρναμε συνέχεια πρωτοβουλίες για να αναδεικνύουμε ότι δεν αποδεχόμαστε τις μνημονιακές περικοπές ούτε στους μισθούς, ούτε σε προσωπικό. Άρα είχαμε μια πλούσια εμπειρία με μεγάλες κινητοποιήσεις οι οποίες αποφασίζονταν συλλογικά από τις γενικές συνελεύσεις των εργαζόμενων που οργανώνονταν συνέχεια στο νοσοκομείο τα τελευταία δυο χρόνια.
Πολύ σημαντικό είναι πως την ίδια στιγμή που δίναμε τις καθοριστικές αυτές εργατικές μάχες, σαν σωματείο πήραμε και μεγάλες πολιτικές πρωτοβουλίες. Πρωτοστατήσαμε απέναντι στους φασίστες και τον ρατσισμό. Βρεθήκαμε, και με τα ψηφίσματά μας και με τη συμμετοχή μας, σε όλα τα αντιρατσιστικά και αντιφασιστικά συλλαλητήρια. Καταφέραμε να κρατήσουμε τους φασίστες, τον ρατσισμό της κυβέρνησης και τους τροϊκανούς έξω από το νοσοκομείο μας με το σωματείο μας μπροστά.
- Ωστόσο η εμπειρία του Αγ. Σάββα είχε τεράστιο αντίκτυπο και στην ανάπτυξη του υγειονομικού κινήματος και έξω από το νοσοκομείο σε πανελλαδικό επίπεδο.
Από νωρίς καταλαβαίναμε ότι ενώ ανοίγαμε, από την μεριά ενός μαχητικού πρωτοβάθμιου σωματείου όπως του Αγ. Σάββα, όλες αυτές τις μάχες σαν απαντήσεις στις επιθέσεις που δεχονται οι εργαζόμενοι στην υγεία, υπήρχε από την ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ πλήρης αδράνεια. Απλά άφηναν τις επιθέσεις και τη διάλυση της υγείας να εξελίσονται χωρίς αποφασιστική απάντηση.
Αναγνωρίζοντας πως κανένα σωματείο δεν μπορεί να απαντήσει από μόνο του στην μνημονιακή λαίλαπα, μπήκαμε μπροστά και πήραμε την πρωτοβουλία να δημιουργήσουμε το “Συντονιστικό των πρωτοβάθμιων σωματείων, επιτροπών αγώνα και εργαζόμενων στα νοσοκομεία”. Μαζί με άλλα σωματεία κατ' αρχήν από την Αθήνα και μετά με σωματεία και αγωνιστές απ' όλη την Ελλάδα, με επιτροπές αγώνα και απλούς εργαζόμενους πήραμε πρωτοβουλίες που σπρώχνανε απεργιακά και γίναμε το κέντρο αγώνα σε όλες τις μάχες που ανοίξανε στην συνέχεια. Πρόκειται για μια κορυφαία επιλογή που έπαιξε πραγματικά σημαντικό ρόλο στην οργάνωση και τον συντονισμό των αγώνων που ακολούθησαν.
- Ποιες κατά τη γνώμη σου ήταν οι καθοριστικές μάχες ενάντια στις επιθέσεις του Γεωργιάδη και της μνημονιακής κυβέρνησης και ποιος ήταν ο ρόλος του “Συντονιστικού” σε αυτές ;
Το τελευταίο διάστημα, από το καλοκαίρι που κλείνανε νοσοκομεία και εκατοντάδες συνάδελφοι μπήκαν σε διαθεσιμότητα, βρεθήκαμε στην πρώτη γραμμή για να μην αφήσουμε να απολυθεί κανένας εργαζόμενος και να μην κλείσουν τα νοσοκομεία.
Καταφέραμε να αναγκάσουμε και την ΠΟΕΔΗΝ να καλέσει απεργίες παίρνοντας πρωτοβουλίες, με κοινές στάσεις εργασίας, πανελλαδικά συλλαλητήρια, με απεργιακά συλλαλητήρια, με την προσπάθεια να οργανωθεί απεργία διαρκείας τον Σεπτέμβρη μαζί με τους καθηγητές. Δώσαμε τη μάχη να συντονίσουμε όλα τα κομμάτια που χτυπιόντουσαν από την επίθεση μαζί με τους απολυμένους της ΕΡΤ, τους διαθέσιμους εκπαιδευτικούς, τους σχολικούς φύλακες, τους εργαζόμενους στον ΕΟΠΥΥ.
Με τις συνεχείς κινητοποιήσεις καταφέραμε ουσιαστικά έναν υπουργό που τον έβαλε η κυβέρνηση να διαλύσει την υγεία, να μην μπορεί να σταθεί πουθενά και να τον γιουχάρουν όπου εμφανίζεται. Σήμερα βρίσκεται απομονωμένος και υπό κατάρρευση, χωρίς καμιά νομιμοποίηση από τους εργαζόμενους στην υγεία.
Δυστυχώς αυτός ο ακροδεξιός, φασίστας υπουργός που στοχοποιούσε την αντικαπιταλιστική αριστερά, κατάφερε και έκλεισε νοσοκομεία αφού ουσιαστικά από την μεριά της ΠΟΕΔΗΝ και των παρατάξεων ακόμα και της αριστεράς, δεν οργανώθηκε μια αποφασιστική μάχη για να μην περάσουν τα κλεισίματα. Μόνο οι δυνάμεις του “Συντονιστικού” μπήκαν στη μάχη να σώσουν τα νοσοκομεία, και μπορεί να μην το κατάφεραν, ωστόσο κερδίσαμε ότι δεν απολύθηκε κανένας εργαζόμενος.
Δεν κλείσανε τα ψυχιατρικά νοσοκομεία, δεν έγινε ο καινούργιος γύρος κλεισιμάτων νοσοκομείων, κυρίως στην επαρχία, πήρε πίσω το 25ευρω. Είναι νίκες στις οποίες πρωτοστάτησαν όλα τα κομμάτια της αντικαπιταλιστικής αριστεράς μέσα στα νοσοκομεία, με αγωνιστικές κινητοποιήσεις και κοινή δράση.
- Όλα αυτά τα αγωνιστικά βήματα της βάσης βλέπεις να φέρνουν και πολιτικά αποτελέσματα;
Όλα αυτά τα προχωρήματα που βλέπουμε και κεντρικά μέσα στην κοινωνία με την άνοδο της αριστεράς, με το μαζικό αντιφασιστικό κίνημα, με την οργή του κόσμου απέναντι στις ρατσιστικές δολοφονίες στο Φαρμακονήσι και τις συνεχείς εργατικές απαντήσεις στις επιθέσεις της κυβέρνησης, είναι υπαρκτά και μέσα στο νοσοκομείο και μάλιστα εκφράζονται πολλές φορές με ακόμα πιο προχωρημένο τρόπο.
Ενδεικτικό για μένα είναι πως αυτή τη φορά το ψηφοδέλτιό μας είναι ακόμα πιο μεγάλο από αυτό που είχαμε κατεβάσει δυο χρόνια πριν και μάλιστα αναγκαστήκαμε να κόψουμε κόσμο που ήθελε να κατέβει μαζί μας γιατί δεν χωράνε άλλοι πλέον στο ψηφοδέλτιο. Φυσικά έχουμε μπροστά μας τις εκλογές του σωματείου και τα αποτελέσματα θα μας δώσουν απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα.
Ωστόσο αυτό που ξέρουμε στα σίγουρα είναι πως το δίκτυο της Επιτροπής Αγώνα, είναι ακόμα μεγαλύτερο μέσα στο νοσοκομείο. Η κοινή δράση με όλους τους εργαζόμενους και όλο τον κόσμο της αριστεράς είναι πλέον πολύ μεγαλύτερη. Όλοι αναγνωρίζουν ότι κέντρο όλων αυτών των μαχών που έγιναν τα δυο τελευταία χρόνια είναι οι αντικαπιταλιστές, οι δυνάμεις του Νυστεριού και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Και αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να είμαστε ακόμα πιο μέσα στις επόμενες μάχες που έρχονται. Πρώτος σταθμός φυσικά είναι οι δυο 48ωρες της ΑΔΕΔΥ ενάντια στις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες, να βάλουμε τις βάσεις για να ανατρέψουμε αυτή την κυβέρνηση.
Και αμέσως μετά έχουμε να οργανώσουμε τις 22 Μάρτη, την Παγκόσμια μέρα ενάντια στο Φασισμό και το Ρατσισμό, και στην Αθήνα. Με ένα μαζικό κατέβασμα με το πανό του νοσοκομείου μας σε αυτό το τόσο σημαντικό και παγκόσμιας εμβέλειας συλλαλητήριο.
- Πώς βλέπεις τις επερχόμενες εκλογές στο σωματείο σας;
Οι εκλογές του σωματείου γίνονται σε μια κρίσιμη φάση με τις επιθέσεις της κυβέρνησης και της τρόικας να μεγαλώνουν. Θέλουμε αυτό που είχαμε καταφέρει την προηγούμενη φορά στις εκλογές του σωματείου μας να γίνει ακόμα μεγαλύτερο. Να διευρύνουμε την αγωνιστική βάση ώστε το σωματείο μας να είναι στην πρώτη γραμμή να καταφέρνει να είναι ασπίδα για τους εργαζόμενους στον Αγ. Σάββα αλλά και να σπρώχνει όλες αυτές τις πρωτοβουλίες προς όφελος όλων των υγειονομικών αλλά και της δημόσιας υγεία συνολικότερα.