Οι γιατροί του ΕΟΠΥΥ ήταν ένας κόσμος χωρίς κατεύθυνση κι εμπειρία, διχασμένος αφενός γιατί είναι πολλών ταχυτήτων κι αφετέρου γιατί η κυβέρνηση είχε δηλώσει ότι κάποιοι από μας θα παραμείνουν στον ΕΟΠΥΥ και κάποιοι άλλοι όχι.
Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, νοσηλευτές, διοικητικοί κλπ, δεν είχαν καμία πληροφόρηση. Τα συντονιστικά και τα συνδικαλιστικά τους όργανα προσπαθούσαν να τους πείσουν – και το είχαν καταφέρει – ότι δεν θα απολυθούν και θα απορροφηθούν σε άλλους τομείς της Υγείας. Το οποίο είναι ψέμα γιατί δεν υπάρχουν άλλοι τομείς της Υγείας, τη στιγμή που θέλουν να κλείσουν νοσοκομεία του ΕΣΥ και να απολυθεί κόσμος. Έτσι οι συνάδελφοι δεν μπήκαν στην απεργία.
Οι γιατροί παρόλαυτά έδωσαν ένα πολύ μεγάλο αγώνα. Η απεργία είχε ποσοστά 90% κι 95%. Έδωσαν μάχη για να πληροφορήσουν τον κόσμο και κατάφεραν ακόμα και την ύστατη στιγμή να κρατήσουν αρκετά υποκαταστήματα ανοιχτά, κάποια από αυτά υπό κατάληψη. Επίσης υπάρχουν οι γιατροί που πιέζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να συμμετέχουν στις επιτροπές αναπηρίας, κάτι που δεν γίνεται, παρόλη τη λάσπη και την τρομοκρατία που μας εκτοξεύουν.
Σκληρός αγώνας
Ο αγώνας ήταν σκληρός γιατί είχε και μεγάλη αντίδραση εκ των έσω. Οι γιατροί που πρόσκεινται στα κυβερνώντα κόμματα πίστευαν ότι με την προσωπική τους ανάδειξη θα μπορούσαν να καταφέρουν κάτι. Περιόρισαν το πρόβλημα στο πρόσωπο του Άδωνι κι όχι στη σήψη της κυβέρνησης. Οι συνάδελφοι που πρόσκεινται στο ΚΚΕ, προσπαθούσαν να μας πείσουν για το δικό τους “σοφό” και “πολύ καλά δομημένο” πλαίσιο για την Υγεία, χωρίς να βάζουν κάποια συγκέκριμένα βήματα αγώνα με την προοπτική της νίκης. Πρότειναν μόνο συμμετοχή στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ για ένα διάστημα έδειξε διάθεση για συνεργασία, ενημέρωση από τα κάτω, για καταλήψεις κλπ. Στην τελευταία μας συνέλευση όμως, μετατράπηκε σε ένα κόμμα εξουσίας , που προσπαθούσε να μας πείσει ότι η λύση θα έρθει όταν γίνει κυβέρνηση. Σταμάτησε να συζητάει για την προοπτική των καταλήψεων και περιόρισε την κουβέντα στα νομικά.
Κι όμως οι επιτροπές συνεχίζουν να μην δουλεύουν και τουλάχιστον 5 υποκαταστήματα βρίσκονται στα χέρια των απεργών. Μπορεί να υπάρχει διχασμός στον ιατρικό κόσμο αλλά σίγουρα έμαθε τη μυρωδιά της σήψης. Αυτή η μυρωδιά έρχεται από το ίδιο το σύστημα, τον καπιταλισμό. Ήρθε η ώρα για τον ιατρικό κόσμο, να καταφέρει να ενωθεί, να καταλάβει τη δύναμή του και να προχωρήσει.
Μαρία Ντάσιου
πνευμονολόγος ΕΟΠΥΥ Μενιδίου