Η 22/3 είναι η μέρα που απολύονται οι καθηγητές που είναι σε διαθεσιμότητα, οι σχολικοί φύλακες, οι καθαρίστριες, η δημοτική αστυνομία κλπ. Και η κυβέρνηση ψάχνει για άλλες 15.000 απολύσεις και 12.500 διαθεσιμότητες, από το δημόσιο. Αυτά τα σχέδια μπορούν να μπλοκαριστούν. Να μην περάσουν οι απολύσεις ούτε αυτές που προορίζονται για τις 22/3, ούτε για αργότερα. Η επιτυχία των συνελεύσεων και η υπερψήφιση του απεργιακού προγράμματος είναι το πρώτο βήμα. Αμέσως μετά ξεκινάει η μάχη για την οργάνωση της απεργίας. Δηλαδή την οργάνωση απεργιακών επιτροπών σε κάθε ΕΛΜΕ που θα οργανώσουν τη μαζική συμμετοχή στην απεργία, τις περιφρουρήσεις χωρίς δισταγμούς στην απόκρουση απεργοσπαστικών προσπαθειών, τη συμμετοχή στα συλλαλητήρια, το συντονισμό στις γειτονιές κλπ. Η 7ήμερη απεργία θα είναι η κλιμάκωση σε μια μάχη που δεν μπορεί να σταματήσει στις 21/3 αλλά να συνεχίσει απεργιακά και στο νέο κύκλο συνελεύσεων που θα ακολουθήσει.
“H τάξη μας”
Στην προσπάθεια για την επιτυχία αυτών των βημάτων έχουν μπει οι καθηγητές και οι καθηγήτριες, που συσπειρώνονται γύρω από το δίκτυο των αντικαπιταλιστών εκπαιδευτικών “Η τάξη μας” και συμμετέχουν στις Παρεμβάσεις. Μεταξύ άλλων αναφέρουν σε προκήρυξή τους:
“Όπως αναγκάστηκε ο Αδωνις να πάρει πίσω το 25ευρο στα νοσοκομεία, και να σταματήσει τις διαθεσιμότητες των 1500 οδηγών στην Υγεία, μπορούμε να τους υποχρεώσουμε να κάνουν πίσω σε όλα τα μέτωπα. Πρόκειται για μια κυβέρνηση που η επιβίωσή της κρέμεται σε μία κλωστή, και αυτην μπορούν να την κόψουν οι δικοί μας αγώνες.
Γιατί παρόλο που προσπαθούν με κάθε τρόπο να σταματήσουν τις αντιδράσεις στη βάρβαρη πολιτική τους δεν τα καταφέρνουν. Κανένας αγώνας δεν σταματάει.
Oι εργαζόμενοι στον ΕΟΠΥΥ προχωράνε σε καταλήψεις στους χώρους δουλειάς για να μην αφήσουν τον Αδωνι να διαλύσει την πρωτοβάθμια περίθαλψη. Οπως ακριβώς έκαναν και οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ που συνεχίζουν οκτώ μήνες τώρα τον αγώνα τους.
Να τους ανατρέψουμε. Γιατί η πολιτική τους δολοφονεί καθημερινά. Είτε πρόκειται για μετανάστες στο Φαρμακονήσι, είτε πρόκειται για ντόπιους, που τους καταδικάζει στην ανεργία, και την φτώχεια. Να ανοίξουμε την προοπτική για τη διαγραφή του χρέους, τη ρήξη με την ΕΕ και το ευρώ, την κρατικοποίηση των τραπεζών και την απαγόρευση των απολύσεων”.