Οι κάλπες έκλεισαν, η κυβέρνηση ανασχηματίστηκε, ο Σαμαράς λέει και ξαναλέει όπου σταθεί και όπου βρεθεί ότι πρόωρες εκλογές δεν πρόκειται να γίνουν. Αλλά αν οι υπουργοί των Σαμαροβενιζέλων νομίζουν ότι ο κόσμος δεν έχει άλλο τρόπο να τούς πολεμήσει εκτός από το μαύρισμα στις κάλπες όποτε στηθούν ξανά, είναι βαθιά νυχτωμένοι. Στην πρόκληση ότι αυτή η μαυρισμένη κυβέρνηση μπορεί να συνεχίζει τις επιθέσεις, απαντάμε με το δικό μας εργατικό τρόπο: απεργιακά.

Ήδη η πρώτη βδομάδα μετά τον ανασχηματισμό έστειλε το μήνυμα πανηγυρικά. Στην επέτειο από τον «ξαφνικό θάνατο» της ΕΡΤ, ο Κεδίκογλου και ο Καψής έχουν χάσει τα υπουργεία τους, ενώ οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ συσπείρωσαν το απεργιακό κίνημα γύρω τους και βροντοφώναξαν αυτό που έρχεται: «Εμείς θα την ανοίξουμε χωρίς τον Σαμαρά».

Το μεσημέρι της 11 Ιούνη απεργοί από τα ΜΜΕ, από τα ΑΕΙ, από την Ιντρακόμ, από Νοσοκομεία και τους διαθέσιμους πολλών χώρων συντονίστηκαν και βάδισαν όλοι μαζί στην Καραγιώργη Σερβίας στο πλευρό των Καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών και των Σχολικών φυλάκων. Όταν ο Βασίλης Λέκκας τραγούδησε «αν ξυπνήσεις μονομιάς, θάρθει ανάποδα ο ντουνιάς» έγινε πανζουρλισμός.

Ενωμένη

Το βράδυ εκείνης της μέρας έξω από το Ραδιομέγαρο, όλη η Αριστερά βρέθηκε ενωμένη στο πλευρό της ΕΡΤ. Η αλληλεγγύη στον αγώνα αυτό είναι τόσο δυνατή ώστε ένωσε ακόμα και τις ηγεσίες που δεν μιλιούνται. Το ΣΕΚ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορούν να είναι περήφανοι για τη συμβολή τους σε αυτή την προσπάθεια.

Η συνέχεια έρχεται και από την εκπαίδευση και από τα Νοσοκομεία. Οι δάσκαλοι κινητοποιούνται ενάντια στα «σεμινάρια αξιολόγησης» που ετοιμάζουν τις επόμενες απολύσεις. Οι διοικητικοί των ΑΕΙ ανάγκασαν το Λοβέρδο και το Μητσοτάκη να παίζουν κακόγουστο θέατρο και να παραδέχονται στο τέλος ότι το θέμα των απολύσεων παραμένει ανοιχτό. Τα Νοσοκομεία παίρνουν την απεργιακή σκυτάλη αυτή την Τετάρτη 18 Ιούνη και τραβάνε πίσω τους την ΑΔΕΔΥ που κήρυξε στάση εργασίας.

Τέτοια βήματα είναι μόνο η αρχή. Συνεχίζοντας και κλιμακώνοντας τη δράση σε όλους τους χώρους ενάντια στις απολύσεις, τα κλεισίματα, τις ιδιωτικοποιήσεις μπορούμε να μην αφήσουμε τον Σαμαρά και το Βενιζέλο σε χλωρό κλαδί. Η αντοχή της κυβέρνησης δεν θα κριθεί από τις εξαγορές «ανεξάρτητων» βουλευτών, ούτε από το ξέπλυμα «μετανοημένων» χρυσαυγιτών ώστε να της βγαίνουν τα κουκιά στη Βουλή. Θα κριθεί στους δρόμους, οργανώνοντας την εργατική αντίσταση, τη μόνη δύναμη που μπορεί να τους στείλει στον αγύριστο.

Σε λίγο κλείνουν 40 χρόνια από τη Μεταπολίτευση. Στους δρόμους διώξαμε τη χούντα και εκείνο το παράδειγμα δεν έχει πάψει να αντηχεί εκεί που ζει και παλεύει η εργατική τάξη. Η επαναστατική αριστερά φροντίζει να το κρατάει ζωντανό και το τετραήμερο του Μαρξισμού 2014 την επόμενη βδομάδα θα παίξει και αυτό το ρόλο.