Με μια ολόκληρη μέρα στο δρόμο, όπως ακριβώς αρμόζει σε έναν τέτοιο αγώνα, γιόρτασαν χιλιάδες αγωνιστές κι αγωνίστριες τη συμπλήρωση ενός χρόνου από το “μαύρο” της κυβέρνησης και το ξεκίνημα της μάχης στην ΕΡΤ.
Τα συλλαλητήρια ξεκίνησαν από το πρωί στο κέντρο της Αθήνας και την πλατεία Κλαυθμώνος όπου συναντήθηκαν εργαζόμενοι της ΕΡΤ αλλά και πολλών ακόμη ΜΜΕ, απεργοί από πανεπιστήμια όλης της χώρας, εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, στα υπουργεία, εργαζόμενοι στο δημόσιο που παλεύουν ενάντια στη διαθεσιμότητα, εργαζόμενοι από την Ιντρακόμ, φοιτητές. “ΕΡΤ και καθαρίστριες – τιμή στις αγωνίστριες” ήταν το σύνθημα με το οποίο η διαδήλωση μπήκε στην Καραγιώργη Σερβίας για να συνδεθεί με τις αγωνιζόμενες καθαρίστριες, τους σχολικούς φύλακες και τους διαθέσιμους εκπαιδευτικούς στην κατασκήνωση έξω από το υπ.Οικονομικών.
Συμπαράσταση
Ανταλλαγή συνθημάτων και μηνυμάτων συμπαράστασης από τη ντουντούκα, χαιρετισμοί συνδικαλιστών, αγκαλιές και χέρια ενωμένα, ακόμα και μια μικρή συναυλία από την ομάδα Hasta la victoria siempre, περιελάμβανε η προσπάθειά όλων να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους ο ένας για τον άλλο.
Λίγες ώρες μετά, το ραντεβού όλων μεταφέρθηκε στην Αγ.Παρασκευή. Η πρόσοψη των νέων εγκαταστάσεων του ertopen, απέναντι από το κατειλημμένο από ΜΑΤ κι απεργοσπάστες, Ραδιομέγαρο, ήταν καλυμμένη με την εντυπωσιακή εικόνα της Γενικής Απεργίας της 13/6/13 και την ξεκάθαρη δήλωση “Ανοιχτή ΕΡΤ – Ελεύθερη φωνή για την Κοινωνία”. Στην εξέδρα ακριβώς από κάτω εργαζόμενοι της ΕΡΤ, διαδέχονταν ο ένας τον άλλο, προσπαθώντας με λίγα λόγια να εκφράσουν την τεράστια εμπειρία αυτού του ενός χρόνου “χωρίς αφεντικά” κι εκπρόσωποι συνδικαλιστικών και πολιτικών φορέων να μεταφέρουν για μια ακόμα φορά τη συμπαράστασή τους, δείχνοντας την πολιτική και κοινωνική απομόνωση των “απέναντι”.
Η αντίστοιχη εικόνα εκείνη την ώρα στη λεωφόρο Μεσογείων θύμιζε τις μέρες του Νοέμβρη, μετά την εισβολή των ΜΑΤ στο κτίριο της ΕΡΤ. Από τη μιά πλευρά το κτίριο το οποίο παλλόταν από αγώνα και δημιουργικότητα για πέντε μήνες, να είναι σκοτεινό κι έρημο. Έξω από αυτό, στο γεμάτο από κόσμο οδόστρωμα, μια μεγάλη συνάντηση αγωνιζόμενων κλάδων και χιλιάδων συμπαραστατών που βρέθηκαν στο πλευρό των εργαζόμενων της ΕΡΤ, όλο αυτόν τον χρόνο. Από τους απεργούς της Κοκα Κόλα που ήρθαν από τη Θεσσαλονίκη, μέχρι τους εργάτες των Τσιμέντων από τη Χαλκίδα κι από τις καθαρίστριες του υπ.Οικονομικών μέχρι τους σχολικούς φύλακες. Παρών κι από το σύνολο των δυνάμεων της αριστεράς.
“Συνεχίζουμε μέχρι τη νίκη” ήταν η υπόσχεση όλων μετά από μια κινητοποίηση που ήρθε σε ένα κρίσιμο σημείο για να δώσει νέα ώθηση στη δύσκολη περίοδο που ακολουθεί.
Οι κινητοποιήσεις δεν περιορίστηκαν στην Αθήνα. Στη Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο, την Πάτρα, τον Βόλο, τη Ζάκυνθο, τις Σέρρες, την Καλαμάτα, τα Τρίκαλα και πολλές ακόμα πόλεις, πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις, προβολές, συναυλίες και συζητήσεις.
Η κινητοποίηση της Αθήνας, πραγματοποιήθηκε μετά από έναν ευρύ συντονισμό σωματείων και συνδικαλιστών, ύστερα από κάλεσμα της ΠΟΣΠΕΡΤ και του Συντονισμού Ενάντια στα Κλεισίματα και τις Διαθεσιμότητες. Μετά την επιτυχία της 11/6, νέα αντίστοιχη σύσκεψη για επόμενες κινητοποιήσεις, λάμβανε χώρα το απόγευμα της Τρίτης 17/6, την ώρα που η Εργατική Αλληλεγγύη πήγαινε στο τυπογραφείο.
Συμπληρώθηκε ένας χρόνος αγώνα, ένας χρόνος από το “μαύρο” της κυβέρνησης κι εμείς δεν σταματάμε. Δεν σταματήσαμε ούτε όταν μας βγάλανε από το Ραδιομέγαρο. Συνεχίζουμε από τη Μεσογείων, από τις ΕΡΑ, από την ΕΡΤ3. Μαζί μας είναι όλη η κοινωνία κι αυτό φάνηκε και στις συγκεντρώσεις της 11/6. Δίπλα μας είναι οι καθαρίστριες, οι εργάτες των Τσιμέντων Χαλκίδας, οι απεργοί της Κόκα Κόλα κι όλοι μαζί θα συνεχίσουμε μέχρι να νικήσουμε.
Η διαδικασία της αυτοδιαχείρισης, είναι ένα μάθημα μέρα με την ημέρα, ένα χρόνο τώρα. Κάναμε αρκετό καιρό μέχρι να καταλάβουμε ότι ο καθένας από εμάς μπορεί να παίρνει αποφάσεις και να τις υλοποιεί. Πλέον έχουμε φτάσει στο σημείο που είμαστε ένα παζλ δεμένο. Ένα μωσαϊκό που όλοι παλεύουμε για το καλύτερο αποτέλεσμα. Επόμενο βήμα είναι να ξαναμπούμε στο Ραδιομέγαρο που μας ανήκει και να βγουν οι της ΝΕΡΙΤ. Το Ραδιομέγαρο ανήκει στην πραγματικά δημόσια ραδιοφωνία και τηλεόραση που κάνουμε εμείς. Που μπορεί να βγαίνει και να μιλάει ο κόσμος. Όχι στο αποστειρωμένο “πράγμα¨ της κυβέρνησης, που θυμίζει ιδιωτικό κανάλι πιο πολύ κι από τα ιδιωτικά. Μόλις πάρουμε και το Ραδιομέγαρο θα κάνουμε μια μεγάλη γιορτή. Νομίζω ότι θα έχουμε νικήσει.
Ειρήνη Φωτέλλη, εργαζόμενη ΕΡΤ
Ήρθαμε από τη Θεσσαλονίκη ένα κλιμάκιο απεργών, για να συμπαρασταθούμε στους συναγωνιστές στην ΕΡΤ. Πιστεύουμε ότι η ΕΡΤ ανήκει στο λαό.
Μόνο με την αλληλεγγύη, σαν μια γροθιά, μπορούμε να κερδίσουμε οποιοδήποτε αντίπαλο που μας έχει φέρει σε αυτήν εδώ την κατάντια. Εμείς είμαστε 270 μέρες σε απεργία, από τη στιγμή που η εταιρία αποφάσισε να κλείσει το εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης και να φέρνει τα προϊόντα της από τη Βουλγαρία, προκειμένου να μεγιστοποιήσει τα κέρδη της. Ξέρουμε ότι η συνέχεια θα είναι δύσκολη, αλλά δεν θα σταματήσουμε μέχρι να δικαιωθούμε κι αυτό σημαίνει να ξανανοίξει το εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης.
Στράτος Ναλμπαντίδης, Δ.Σ. Σωματείου Εργαζομένων Κόκα Κόλα Θεσ/νίκης
Εμείς οι καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών ήρθαμε στο συλλαλητήριο χαιρετίζοντας τον αγώνα των εργαζόμενων στην ΕΡΤ.
Εδώ κι ένα χρόνο δείχνουν το δρόμο για να γίνουμε πολλοί και να βγούμε ακόμα περισσότεροι στους δρόμους, να γίνουμε λαοθάλασσες και να τους πνίξουμε. “Μαύρο” δεν έριξαν μόνο στην ΕΡΤ. Έριξαν στη ζωή μας όλη, στα παιδιά και τα εγγόνια μας. Αυτή τη ζωή πρέπει να την πάρουμε πίσω. Πρέπει να πούμε φτάνει πια σε αυτή τη λαίλαπα. Να φύγουν και να πάρουν μαζί τους και το παραμάγαζο του Καψή. Μία ΕΡΤ έχουμε και είναι η φωνή κάθε αγωνιστή.
Ευαγγελία Αλεξάκη, καθαρίστρια υπ.Οικονομικών
Θέλουμε με την παρουσία μας στο συλλαλητήριο να τονίσουμε την αλληλεγγύη μας στους αγωνιζόμενους συναδέλφους μας της ΕΡΤ. Μας ενώνουν κοινοί αγώνες.
Κι εμείς έχουμε υποστεί έναν παρόμοιο ξαφνικό θάνατο κάτι μήνες πριν. Παραμένουμε κι εμείς όπως και η ΕΡΤ στις επάλξεις του αγώνα, ενάμιση χρόνο τώρα, με απολύσεις κάθε μήνα, θύματα μιας πολυεθνικής εταιρίας η οποία για δικούς της κερδοσκοπικούς λόγους έχει σταματήσει τη λειτουργία του τσιμεντάδικου της χαλκίδας. Όλο αυτό το διάστημα βρεθήκαμε με τα αδέρφια μας από την ΕΡΤ3, από την Κόκα Κόλα, από το Καζίνο στο Λουτράκι, οπουδήποτε υπήρξε σπίθα αγώνα, γιατί πιστεύουμε ότι μόνο αν ξεσηκωθούμε όλοι μαζί μπορούμε να αντισταθούμε σε αυτή τη λαίλαπα που μας έχει βρει. Αλληλεγγύη και σήμερα κι άυριο κι όσο χρειαστεί μέχρι να ξανανοίξει η ΕΡΤ και τα κλειστά εργοστάσια.
Ηλίας Κούκουρας, πρόεδρος Ένωσης Εργαζομένων Τσιμέντων Χαλκίδας
Ξεκινήσαμε τριήμερη απεργία οι εργαζόμενοι στα ΑΕΙ που πλήττονται από τη διαθεσιμότητα και την άμεση απόλυση.
Το υπουργείο τόσο καιρό μας έδινε υποσχέσεις για ενδοϊδρυματική κινητικότητα ή έστω διαϊδρυματική. Δεν είδαμε τίποτα από όλα αυτά. Οι υποσχέσεις του Αρβανιτόπουλου μετά από 3,5 μήνες απεργία ήταν πολλές. Κάποιοι τις πίστεψαν και κάποιοι όχι. Εμείς δεν τις πιστέψαμε και νομίζω ότι δικαιωνόμαστε. Το μόνο που προσπαθούσε να κάνει η κυβέρνηση είναι να πάρει το χρόνο της. Επί της ουσίας δεν είδαμε τίποτα και τώρα 350 συνέδελφοι αντιμετωπίζουν άμεσα την απόλυση. Μπορεί να άλλαξε ο υπουργός αλλά η πολιτική δεν άλλαξε. Κι αυτή είναι “απολύσεις – απολύσεις – απολύσεις”. Σήμερα είμαστε εδώ και για έναν άλλο λόγο. Το κλείσιμο της ΕΡΤ πριν ένα χρόνο ήταν το πιο “μαύρο” μέτρο σε όλο το δημόσιο και βλέπουμε τους ανθρώπους της να παλεύουν ακόμα για κάτι καλύτερο. Όχι μόνο αυτοί. Το ίδιο κάνουν και οι καθαρίστριες.
Θεόδωρος Χατζηπαύλου, Δ.Σ. συλλόγου εργαζομένων ΕΚΠΑ