Έντεκα χρόνια μετά την εισβολή, ο πόλεμος του Ιράκ, κομμάτι του παγκοσμίου "πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία" όπως μας έλεγαν, έχει εξελιχθεί σε έναν εφιάλτη και για τη Δύση και για τις χώρες της Μέσης Ανατολής.
Αν υπάρχει μια επιβεβαίωση για την καθαρή τρέλα της εισβολής του 2003 αυτή είναι η δημιουργία ενός “υπερτρομοκρατικού” κράτους που απλώνεται από το Χαλέπι της Συρίας μέχρι τα περίχωρα της Βαγδάτης στο Ιράκ.
Κυβερνάται από το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Συρίας (ISIS που αναφέρεται άλλες φορές σαν ISIL), μια οργάνωση που ακόμα και η Αλ Κάιντα έχει καταγγείλει ως "ακραία".
Η παράτολμη κατάληψη της Μοσούλης, της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης του Ιράκ και μιας ολόκληρης σειράς από μικρότερες Σουνίτικες πόλεις έχει προκαλέσει σοκ στην περιοχή.
Το Ιράκ βρίσκεται τώρα στα πρόθυρα ενός πραγματικά φριχτού σεχταριστικού εμφυλίου πολέμου ανάμεσα στους Σιίτες και τους Σουνίτες. Αν συμβεί αυτό υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να πυροδοτήσει έναν πόλεμο ανάμεσα στους Κούρδους και τους Άραβες για τον έλεγχο του Κιρκούκ, μιας εθνικά μικτής πόλης στην καρδιά της περιοχής με τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου της χώρας.
Βάσεις
Οι Κούρδοι, που ονειρεύονται ένα ανεξάρτητο κράτος με πρωτεύουσα το Κιρκούκ, κατέλαβαν την πόλη όταν ο Ιρακινός στρατός εγκατέλειψε τις τοπικές του βάσεις.
Πρόκειται για μια διαμάχη που απειλεί να εμπλέξει την Τουρκία και -το πιο παράδοξο από όλα- Ιρανικά στρατεύματα που θα πολεμούν σε συντονισμό με την αμερικανική αεροπορία ενάντια σε έναν κοινό εχθρό. Κάποια δημοσιεύματα υποστηρίζουν ότι μονάδες Ιρανικών "Επαναστατικών Φρουρών" έχουν κάνει ήδη την εμφάνισή τους σε κάποιες σημαντικές Σιιτικές θρησκευτικές τοποθεσίες, ενώ οι ΗΠΑ συντηρούν μια συζήτηση γύρω από την απειλή επιδρομών από μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Καθώς ο δημιουργημένος από τις ΗΠΑ Ιρακινός στρατός καταρρέει, τα νεοσυντηρητικά γεράκια -οι πραγματικοί αρχιτέκτονες αυτής της καταστροφής- έχουν το θράσος να μιλάνε για "στρατιωτικές λύσεις". Έχουν το θράσος να λένε ακόμα ότι τα δυτικά στρατεύματα δεν έπρεπε να έχουν αποσυρθεί το 2011.
Η καταβύθιση, όμως, του Ιράκ στη δίνη αυτού του νέου σεχταριστικού πολέμου είναι προϊόν της κατοχής -και ιδιαίτερα της ταχτικής που χρησιμοποίησαν οι δυτικές δυνάμεις για να οδηγήσουν την εθνική εξέγερση του 2004 στην ήττα.
Εκείνη την εποχή οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί της προσπάθησαν να καλλιεργήσουν θρησκευτικές-σεχταριστικές εντάσεις με στόχο να διασπάσουν το κίνημα εθνικής απελευθέρωσης -που βρισκόταν σε άνοδο.
Αντιμέτωπη με μια εξέγερση που είχε συνενώσει του Σιίτες και τους Σουνίτες, η κατοχή επέλεξε (με επιτυχία) μια στρατηγική που διέλυσε τους κρατικούς θεσμούς προσφέροντας τον έλεγχο της χώρας στα σεχταριστικά κόμματα των Σιιτών.
Το δεύτερο τμήμα αυτής της στρατηγικής ήταν το επονομαζόμενο "Κίνημα των Υιών του Ιράκ". Υποσχέθηκαν πόστα στο μελλοντικό κρατικό μηχανισμό σε στελέχη της εξέγερσης με αντάλλαγμα την ειρήνευση των περιοχών όπου οι Σουνίτες αποτελούσαν την πλειοψηφία. Αυτό το σχέδιο, σε συνδυασμό με την αύξηση του αριθμού των αμερικανικών στρατευμάτων έμοιαζε να αποδίδει καρπούς.
Σεχταριστικές συγκρούσεις
Αλλά αυτή η στρατηγική της αύξησης του αριθμού των στρατευμάτων κατοχής πυροδότησε ακόμη περισσότερο τις σεχταριστικές συγκρούσεις.
Η βία έφτασε στο απόγειό της το 2007. Το ίδιο και η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη χώρα που έφτασε στους 166.300 στρατιώτες τον Οκτώβρη του 2007.
Αυτό αποκαλύπτει το ψέμα που λέει ότι οι ΗΠΑ έθεσαν υπό έλεγχο τον σεχταριστικό πόλεμο.
Το Ιρακινό κράτος που προέκυψε από την κατοχή ήταν διεφθαρμένο και βαθιά διχαστικό. Ο πρωθυπουργός του Ιράκ, ο Νουρί αλ Μαλίκι, βάθυνε το σχίσμα αποξενώνοντας ακόμα περισσότερο την Σουνίτικη μειοψηφία και απειλώντας τις αυτόνομες Κουρδικές περιοχές στο βορρά.
Στερημένοι από πολιτικά δικαιώματα οι Σουνίτες ξεκίνησαν τον Δεκέμβρη του 2012 ένα γύρο ειρηνικών διαμαρτυριών -που έγινε γνωστός με το όνομα "Ιρακινή Άνοιξη". Οι δυνάμεις ασφαλείας επιτέθηκαν στις συγκεντρώσεις, σκοτώνοντας δεκάδες ανθρώπους. Στη συνέχεια ο Μαλίκι πλημμύρισε τις Σουνιτικές περιοχές με τις δυνάμεις ασφαλείας του.
Χιλιάδες άνθρωποι φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν.
Το μίσος απέναντι στον Μαλίκι και την κυβέρνησή του υπήρχε ήδη, πριν ακόμα οι δυνάμεις του αρχίσουν να διαλύονται αντιμέτωπες με τις δυνάμεις του ISIS. Τώρα η κυβέρνηση είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Ο Αγιοταλάχ Σιστανί ο ανώτατος Σιίτης κληρικός του Ιράκ κάλεσε τους Σιίτες στα όπλα ενάντια στους Σουνίτες -μια σκοτεινή και ανησυχητική εξέλιξη.
Το Ιράκ βρίσκεται αντιμέτωπο με την απειλή μιας ανεξέλεγκτης και αιματηρής εμφύλιας σύρραξης. Αυτή είναι η πικρή κληρονομιά που έχει αφήσει πίσω της η εισβολή του 2003.
Σάιμον Άσαφ
Διαβάστε επίσης
Αποσταθεροποίηση όλης της περιοχής