Αντιρατσιστικό κίνημα
Από τη Σκύλλα του πολέμου στην Χάρυβδη του ρατσισμού
«Μέχρι πρότινος, οι εσωτερικώς εκτοπισμένοι από την ένοπλη αντιπαράθεση στη Συρία ήταν περισσότεροι από όσους είχαν αναζητήσει καταφύγιο στο εξωτερικό. Η ανάληψη στρατιωτικής δράσης από χώρες της Δύσης και του αραβικού κόσμου, αναμένεται να κορυφώσουν το ανθρωπιστικό δράμα στη Συρία και δευτερευόντως στο Ιράκ».
\r\n\r\n \r\n \r\n \r\n
Aυτά αναφέρει ο Πάνος Χαρίτος στην Κυριακάτικη Αυγή σχετικά με τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή. Η ανταπόκριση είναι εξίσου διαφωτιστική για την αντιμετώπιση της ΕΕ και ιδιαίτερα της Ελλάδας και της Κύπρου απέναντι σε αυτήν την ανθρωπιστική κρίση. Την περασμένη Πέμπτη ένα πλοιάριο στο οποίο επέβαιναν 345 άτομα, στην πλειονότητά τους γυναίκες και παιδιά, έμεινε ακυβέρνητο με μηχανική βλάβη νοτίως της Πάφου, στην Κύπρο.
\r\n«Ο φόβος της απέλασης και η έλλειψη εμπιστοσύνης στις χώρες που αποτελούν πύλη εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν ο λόγος που αρνήθηκαν να αποβιβαστούν από το πλοίο μέχρι που τελικά τους αποβίβασε βιαίως η κυπριακή αστυνομία» συνεχίζει η ανταπόκριση. «Η πλειονότητα των προσφύγων μεταβαίνουν στην Αίγυπτο ή τη Λιβύη κι από εκεί στη Μάλτα. Εναλλακτικός δίαυλος είναι το Αιγαίο και η Ελλάδα μέσω Τουρκίας, ωστόσο οι ιστορίες που ταξιδεύουν για την ‘τουρκική ποιότητα μεταφοράς’ και την ελληνική υποδοχή δεν γοητεύουν… Έτσι, ακόμα κι αν οι Αιγύπτιοι ή Λίβυοι λαθρέμποροι των θαλασσών δεν θεωρούνται αξιόπιστοι, προτιμούνται διότι, εφόσον καταφέρουν να φτάσουν στον προορισμό τους, θα βρίσκονται στα ενδότερα της Ευρώπης και όχι στα ανατολικά σύνορά της…»
\r\nΣτις 6 Σεπτέμβρη, ένα πλοίο γεμάτο με 500 μετανάστες ξεκίνησε από την Αίγυπτο για να βυθιστεί ανοιχτά της Μάλτας. Όπως διαβάζουμε στον «Αγώνα της Κρήτης»: “Ο Mohamed Raad, ένας 23χρονος Παλαιστίνιος κουρέας, από τη Γάζα είναι ένας από τους μόλις δέκα διασωθέντες στο ναυάγιο που στοίχισε τη ζωή σε 500 μετανάστες – μεταξύ αυτών και περίπου 100 παιδιά. Μετά τη διάσωσή του, ο 23χρονος μεταφέρθηκε μαζί με άλλους 5 διασωθέντες, ανάμεσά τους κι ένα κορίτσι μόλις 2 ετών, στο νοσοκομείο των Χανίων. Ο Mohamed Raad μίλησε από εκεί στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
\r\nΤο σκάφος χτύπησε κάπου. Αρχικά οι διασωθέντες ήταν 80-90, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά. Ο Raad περιγράφει τη φρίκη των γονέων που έπρεπε να εγκαταλείψουν τα παιδιά τους, καθώς υπέκυπταν το ένα μετά το άλλο στην πείνα, τη δίψα ή στα παγωμένα νερά… Ρωτήθηκε από το γαλλικό πρακτορείο για τους λόγους που έκανε αυτό το επικίνδυνο ταξίδι. Κι απάντησή του συγκλονίζει: ‘Από τη στιγμή που γεννήθηκα, δεν έχω δει ποτέ μια καλή μέρα. Πάντα στην τυραννία, στον πόλεμο, χωρίς δουλειά, δεν ξέρουμε πότε θα σκοτωθούμε…»
\r\n