Η παρουσία του Τσίπρα στη φιέστα που οργάνωσε το καθεστώς Σίσι στην Αίγυπτο για τα εγκαίνια της νέας διώρυγας του Σουέζ είναι αίσχος αντίστοιχου επιπέδου με το μνημόνιο 3. Με την παρουσία Τσίπρα, η ελληνική κυβέρνηση έδωσε το ΟΚ για τους χιλιάδες φυλακισμένους που στιβάζονται στις αιγυπτιακές φυλακές, για τους καταδικασμένους σε θάνατο, για τους “εξαφανισμένους” που γυρνάνε σπίτι τους μέσα σε φέρετρα.
Δεν ήταν μια τυχαία ούτε μια τυπική επίσκεψη. Ήταν ξεκάθαρο σε διεθνές επίπεδο ότι τα εγκαίνια της διώρυγας είχαν επιλεγεί από το καθεστώς του Σίσι για να σηματοδοτήσουν την επιστροφή στη “νομιμοποίησή” του. Δύο συναπτά χρόνια σφάζει ανελέητα, αρχικά προκαλώντας αντιδράσεις ακόμη και στις ΗΠΑ. Τώρα ο Ομπάμα, ο Κέρι και από κοντά και η Ευρωπαϊκή Ένωση δικαιώνουν τον Σίσι, τον συγχαίρουν για την “αντιτρομοκρατική” του δραστηριότητα, ξανανοίγουν τις κάνουλες της χρηματοδότησης και των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Ο Σίσι έψαχνε ευκαιρία να δείξει σε φίλους και εχθρούς της περιοχής, αλλά και στους ίδιους τους Αιγύπτιους, ότι όχι μόνο δεν είναι πλέον μαύρο πρόβατο, αλλά έχει και την ενθάρρυνση από τους ισχυρούς του πλανήτη να συνεχίσει τα αίσχη του. Γι’ αυτό οργάνωσε το πανηγύρι στο Σουέζ - και σε αυτό το πανηγύρι πήρε μέρος ο Τσίπρας.
Ο Σίσι πήρε την εξουσία πριν από δυο χρόνια, το καλοκαίρι του 2013, ανατρέποντας τον εκλεγμένο πρόεδρο Μούρσι. Ανέλαβε από πλευράς του στρατού να βάλει τέλος με κάθε τρόπο στον κύκλο που άνοιξε η επανάσταση του Γενάρη του 2011. Η βαρβαρότητα από τις πρώτες κιόλας μέρες ξεπέρασε και τις χειρότερες μέρες του καθεστώτος Μουμπάρακ. Στις επιθέσεις που εξαπέλυσαν οι δυνάμεις ασφαλείας σε βάρος των κατασκηνώσεων που προσπαθούσε να οργανώσει η Μουσουλμανική Αδελφότητα κόντρα στο πραξικόπημα σκοτώθηκαν σχεδόν 1500 άνθρωποι. Μόνο στις 14 Αυγούστου, την πιο μαύρη μέρα της καταστολής, με το πυρ που άνοιξε η αστυνομία εναντίον άοπλων διαδηλωτών, υπολογίζεται ότι σκοτώθηκαν πάνω από 1000 άνθρωποι, ανάμεσά στους παιδιά. Το καθεστώς τρόμου επεκτάθηκε στις γειτονιές και στα σπίτια στελεχών της Αντιπολίτευσης, με εισβολές, απαγωγές και εν ψυχρώ δολοφονίες.
Άγνωστος αριθμός ανθρώπων έχουν συλληφθεί από εκείνες τις μέρες. Μια εκτίμηση είναι κοντά στις 50 χιλιάδες. Πολλοί από αυτούς, ανάμεσά τους και ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος Μούρσι, έχουν καταδικαστεί σε θάνατο. Δεν είναι μόνο η Μουσουλμανική Αδελφότητα που βρίσκεται στο στόχαστρο του Σίσι. Ακτιβιστές της αριστεράς και των κινημάτων νεολαίας βρίσκονται επίσης στις φυλακές. Η περίπτωση της δικηγόρου Μαχιενούρ αλ-Μάσρι, μέλους των Επαναστατών Σοσιαλιστών, είναι από τις πιο γνωστές.
Μεγάλες δυνάμεις
Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια, το καθεστώς Σίσι αναδείχθηκε σε έναν από τους παίχτες που φιλοδοξούν να καλύψουν το κενό της “ασφάλειας” και της “σταθερότητας” που έχουν χαθεί από τα χέρια των μεγάλων δυνάμεων. Στα δυτικά βομβαρδίζει τη Λιβύη εξασφαλίζοντας ότι δεν θα σηκώσει κεφάλι καμιά ανεξέλεγκτη δύναμη. Στα ανατολικά, χέρι χέρι με το Ισραήλ, κλιμακώνει την συνηθισμένη αιγυπτιακή πολιτική απομόνωσης των Παλαιστίνιων. Η Χαμάς, και μαζί της ολόκληρη η Λωρίδα της Γάζας, πρέπει να πληρώσει για τη στήριξη που έδωσε στον Μούρσι.
Γι’αυτό και ο Υπουργός Εξωτερικών του Ομπάμα, Τζον Κέρι, φρόντισε να πάει στην Αίγυπτο λίγο πριν τη φιέστα του Σίσι και να ξεκαθαρίσει ότι οι στρατιωτικές σχέσεις επανέρχονται στο συνηθισμένο, με οχτώ F-16 να έχουν παραδοθεί στην Αίγυπτο στις 31 Ιούλη. Δυο βδομάδες νωρίτερα η Γαλλία είχε εξασφαλίσει ότι αρχίζουν να παραδίδονται τα πρώτα μαχητικά Ραφάλ από τα 24 που έχει παραγγείλει ο Σίσι. Ο Γάλλος πρόεδρος Ολάντ, από το Σουέζ όπου συναντήθηκε και με τον Τσίπρα, δήλωσε ότι και για τα ελικοπτεροφόρα Μιστράλ που είχαν αρχικά κατασκευαστεί για τη Ρωσία, οι Γάλλοι δεν πρέπει να “ανησυχούν”. Θα καταλήξουν είτε στην Αίγυπτο είτε στη Σαουδική Αραβία.
Οι ιμπεριαλιστές παίζουν όλα τους τα χαρτιά υπέρ του Σίσι, γιατί ο πνιγμένος πιάνεται απ’τα μαλλιά του. Στην πραγματικότητα, κάθε άλλο παρά πραγματική σταθερότητα φέρνει η δολοφονική μανία του Σίσι. Στα βόρεια της χερσονήσου του Σινά εξελίσσεται ένας ανταρτοπόλεμος. Μέσα στις τελευταίες βδομάδες μόνο εξελίχθηκαν συγκρούσεις μεγέθους που δεν έχει επαναληφθεί μετά τον πόλεμο του 1973, με περισσότερους από 150 νεκρούς. Κάποια από τα τοπικά ένοπλα κινήματα που δρουν στο Σινά για δεκαετίες, πλέον δηλώνουν ότι εντάσσονται στο “Ισλαμικό Κράτος”. Ο τρόπος με τον οποίο καταρρακώθηκαν οι προσδοκίες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας για έναν κοινοβουλευτικό δρόμο προς την αλλαγή έχει δώσει ιδεολογικά το πάνω χέρι στις πιο ακραίες, ένοπλες εκδοχές του ισλαμιστικού ρεύματος. Είναι μια διαδικασία την οποία ξαναέζησε η Αίγυπτος με την καταστολή της Αδελφότητας από τον Νάσερ και τον Σαντάτ, μόνο που αυτή τη φορά η αποσταθεροποίηση ξεπερνάει κάθε εθνικό σύνορο.
Ο Τσίπρας συνεχίζει τη γραμμή της Δεξιάς και του ΠΑΣΟΚ που θέλει την ελληνική εξωτερική πολιτική μαζί με την Κύπρο στον άξονα Ισραήλ και Αιγύπτου. Δυστυχώς, επέλεξε να σταθεί στο πλευρό των χασάπηδων της αραβικής επανάστασης.