Οχι στα πραξικοπήματα των ηγεσιών. Αγώνας διαρκείας στα χέρια της βάσης

Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες κλείνουν τις απεργίες και ταυτόχρονα επιχειρούν να καλλιεργήσουν στους εργαζόμενους την αυταπάτη ότι ο «δικός τους κλάδος θα εξαιρεθεί» και θα τύχει ιδιαίτερης μεταχείρισης από την κυβέρνηση. Κάτι τέτοιο βέβαια, δεν πρόκειται να συμβεί. Είναι τουλάχιστον αφελής και εκτός τόπου και χρόνου - αν όχι εντεταλμένος - όποιος κάνει λόγο για «ουσιαστικό διάλογο» και «κλίμα εμπιστοσύνης» με τον υπουργό Οικονομικών ο οποίος δεν έχει σταματήσει να δηλώνει σε όλους τους τόνους την αφοσίωσή του στους στόχους του Προγράμματος Σταθερότητας, ενώ σε λίγες βδομάδες θα ζητήσει πρόσθετα μέτρα. 

Αν υπάρχει κάτι από το οποίο κινδυνεύει αυτή τη στιγμή ο αγώνας των εργαζόμενων στις τρεις Ομοσπονδίες του υπουργείου Οικονομικών, δεν είναι η προπαγάνδα κυβέρνησης και ΜΜΕ για τους «προνομιούχους». Είναι καταρχήν, η άρνηση των συνδικαλιστικών τους ηγεσιών να κλιμακώσουν σε μια μαχητική κοινή απεργία διαρκείας και να συντονίσουν τον αγώνα μεταξύ τους (αντίθετα, δεν έχουν καλέσει καν μια κοινή συγκέντρωση και καταγγέλλουν η μια την άλλη για διασπαστική) και κατά δεύτερον η άρνησή τους να συντονιστούν με την υπόλοιπη εργατική τάξη. 

Η μόνη απάντηση στις αναστολές και τις ψευδαισθήσεις, είναι η οργάνωση των αγώνων από τα κάτω σε όλους τους κλάδους στην κατεύθυνση της κλιμάκωσης και του συντονισμού. Αυτή η προσπάθεια έχει ήδη ξεκινήσει. Η δύναμη βρίσκεται μόνο στην ενότητα και τον αγώνα.