Τρεις χιλιάδες εργάτριες και εργάτες στις υφαντουργίες της Μαχάλα αλ-Κούμπρα της Αιγύπτου βγήκαν σε απεργία την περασμένη βδομάδα. Παρότι το καθεστώς Σίσι ανέβηκε στην εξουσία πάνω στο αίμα χιλιάδων ανθρώπων που δολοφόνησε στους δρόμους και στις φυλακές, οι εργατικοί αγώνες κάθε άλλο παρά έχουν εξαφανιστεί. Ειδικά οι εργάτριες και οι εργάτες της Μαχάλα έχουν μια ιστορία αγώνων που δύσκολα μπορεί να τη σβήσει η καταστολή του Σίσι. Έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στα χρόνια πριν από την επανάσταση, δείχνοντας ότι μπορούν να οργανωθούν νικηφόροι αγώνες στους εργατικούς χώρους όταν το καθεστώς του Μουμπάρακ επέβαλλε απόλυτη σιωπή στους δρόμους. Πάντα με πρωτοπορία τις γυναίκες, που είναι πλειοψηφία στη Μαχάλα, συνέχισαν τους αγώνες και μετά την επανάσταση. Τον Οκτώβρη του 2015 βγήκαν σε απεργία δώδεκα ημερών κερδίζοντας το επίδομα που ζητούσαν.
Η απεργία της περασμένης βδομάδας έκλεισε γρήγορα, καθώς όπως καταγγέλλουν οι εργάτες, η διοίκηση άρχισε να απειλεί μεμονωμένες εργάτριες ότι θα τις απολύσει. Όμως, η διαμάχη δεν έκλεισε. Το βασικό αίτημα ήταν οι αυξήσεις στους μισθούς και τα επιδόματα, για να καλυφθεί η απόσταση από τον πληθωρισμό που έχει εκτοξευθεί στην Αίγυπτο. Ο “δομικός πληθωρισμός” έφτασε το 26% τον Δεκέμβρη, ένα ρεκόρ δωδεκαετίας. Σαν να μην έφτανε αυτό, η κυβέρνηση Σίσι αποφάσισε από 1η Φλεβάρη να αυξήσει την τιμή της επιδοτούμενης ζάχαρης και του λαδιού. 20 εκατομμύρια φτωχότερες οικογένειες εξαρτώνται από αυτά τα αγαθά, τα οποία προμηθεύονται σε τιμές πιο χαμηλές από αυτές της αγοράς. Είναι η δεύτερη τέτοια αύξηση που επιβάλλει ο Σίσι. Τώρα η ζάχαρη ανέβηκε από 7 λίρες το κιλό στις 8 και το λάδι από 10 σε 12. Σιγά σιγά οι τιμές φτάνουν στα επίπεδα της αγοράς.
Αυτές οι “διαρθρωτικές αλλαγές” έχουν να κάνουν με τον τρόπο που ελπίζει το καθεστώς Σίσι να βγει από την βαθιά οικονομική κρίση. Πρόσφατα, μετά από σχεδόν πέντε χρόνια διαπραγματεύσεων υπέγραψε συμφωνία με το ΔΝΤ για δάνειο 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ανάμεσα στις πολλές απαιτήσεις για αυτά τα δάνεια είναι να σταματήσει η “προστασία” των φτωχών και οι ενισχύσεις προς τις κρατικές βιομηχανίες. Η Κριστίν Λαγκάρντ ήταν την περασμένη βδομάδα στο Ντουμπάι και δεν παρέλειψε να δώσει τα συγχαρητήριά της στην Αίγυπτο για την πρόοδο.
Οι εργάτες έχουν διαφορετική άποψη. Σύμφωνα με μια έρευνα, το 2016 οργανώθηκαν 478 απεργίες στον ευρύτερο κρατικό τομέα, 133 απεργίες στο δημόσιο τομέα και 107 απεργίες στον ιδιωτικό τομέα. Τον Γενάρη η αστυνομία εισέβαλε σε σαπωνοβιομηχανία στο Σουέζ για να σπάσει μια καθιστική διαμαρτυρία. Πρόσφατα οργανώθηκε απεργία σε μια από τις μεγαλύτερες σοκολατοβιομηχανίες, την Κοβερτίνα. Στα τσιμέντα “Τιτάν” της οικογένειας Κανελλόπουλου, στο Μπένι Σουέιφ, συνεχίζεται εδώ και τρεις βδομάδες αγώνας ενάντια στις “υποχρεωτικές παραιτήσεις” που θέλει να επιβάλει η εργοδοσία.
Ξέπλυμα ενός καθεστώτος
Τις τελευταίες βδομάδες μια σειρά χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έβγαλαν την Αίγυπτο από τη λίστα με τους επικίνδυνους προορισμούς, ακολουθώντας τις συμβουλές του ΔΝΤ που λέει πως είναι ώρα να ξαναπάρει μπρος ο τουρισμός της χώρας. Πρόκειται για το πιο απροκάλυπτο ξέπλυμα ενός καθεστώτος που έχει γεμίσει τις φυλακές και τα νεκροταφεία με αγωνιστές. Η κυβέρνηση Τσίπρα δυστυχώς βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτού του ξεπλύματος. Η συνεργασία με την Αίγυπτο θεωρείται κομβική, για χάρη του περίφημου άξονα με την Κύπρο και το Ισραήλ, που υποτίθεται θα εξασφαλίσει φυσικό αέριο αλλά και ‘σταθερότητα” στην Ανατολική Μεσόγειο.
Γι’ αυτό το λόγο, η υπόθεση Τζούλιο Ρετζένι συνεχίζει να είναι αγκάθι στα πλευρά του καθεστώτος Σίσι και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων που τον καλοπιάνουν. Έκλεισε πλέον ένας χρόνος από τότε που βρέθηκε το πτώμα του ιταλού φοιτητή στην Αίγυπτο. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ο Ρετζένι βασανίστηκε και δολοφονήθηκε από το αιγυπτιακό κράτος. Βρισκόταν υπό συνεχή παρακολούθηση και είχε βρεθεί και σε αστυνομικό τμήμα, καθώς η παρουσία του στην Αίγυπτο είχε να κάνει με την έρευνά του σχετικά με τα ανεξάρτητα συνδικάτα και τους αγώνες τους. Ο Ρετζένι έκανε την έρευνα για το διδακτορικό του, συνομιλώντας καθημερινά με συνδικαλιστές βάσης και άλλους αγωνιστές και παίρνοντας μέρος σε συνελεύσεις και συσκέψεις. Ο Ρετζένι δολοφονήθηκε αφού βασανίστηκε επί μία βδομάδα με διαλείμματα ανά δέκα ώρες. Οι αρχές στην αρχή το παρουσίασαν στην αρχή ως τροχαίο, μετά ως ερωτικό έγκλημα και στη συνέχεια ως κατά λάθος θύμα σε συμπλοκή ληστών με την αστυνομία.
Το κίνημα “Αλήθεια για τον Τζούλιο Ρετζένι” που έχει απλωθεί στην Ιταλία αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες χάρη σε μια καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας έχει προκαλέσει κρίση στις σχέσεις Ιταλίας - Αιγύπτου. Ο ιταλός πρέσβης ανακλήθηκε από την κυβέρνηση Ρέντσι και δεν έχει επιστρέψει στην Αίγυπτο ούτε με την καινούργια κυβέρνηση. Τα διεθνή μέσα σχολιάζουν ότι η ιταλο-αιγυπτιακή ρήξη έχει επιπτώσεις στις εξελίξεις στη Λιβύη, όπου οι δύο πλευρές υποστηρίζουν αντιμαχόμενες πτέρυγες στις συγκρούσεις ανάμεσα στις διαφορετικές κυβερνήσεις της χώρας.
Το καθεστώς Σίσι είναι ο εκτελεστής της αραβικής Άνοιξης, αλλά τα θεμέλιά του είναι πολύ σαθρά.
Η κυβέρνηση Τσίπρα δεν μπορεί να συνεχίσει να κάνει ότι δεν ξέρει τίποτα για το φόνο, όχι μόνο του Ρετζένι αλλά και των υπόλοιπων 500 εξαφανισμένων, άλλων τόσων που πέθαναν από βασανιστήρια και των χιλιάδων που σαπίζουν στις φυλακές.