Η συντονιστική επιτροπή κατάληψης Tοπογράφων EMΠ οργάνωσε την περασμένη Παρασκευή συζήτηση στη σχολή με θέμα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και το πως αυτά αντιμετωπίζουν το φοιτητικό κίνημα.Τη συζήτηση άνοιξε ο Μωυσης Λίτσης, δημοσιογράφος στην Ελευθεροτυπία και μέλος της Πρωτοβουλίας Γενοβα Δημοσιογράφων. Ξεκίνησε λέγοντας ότι η τελευταία διαδήλωση που προβλήθηκε από τα ΜΜΕ ήταν αυτή της 8 Μάρτη που έγιναν και τα εκτεταμένα επεισόδια, ενώ αυτές που ακολούθησαν στις 15 και 22 Μάρτη και δεν έγινε το παραμικρό εξαφανίστηκαν από τα δελτία. Εξήγησε ότι τα ΜΜΕ δεν έχουν σκοπό να αμφισβητήσουν την κυβερνητική πολιτική και γι’ αυτό δε πρωταγωνιστούν σε αυτά τα διάφορα κινήματα που κατά καιρούς το κάνουν, αλλά και όποτε γίνεται αυτό προσπαθούν να προωθήσουν ένα κλίμα συναίνεσης μεταξύ των πλευρών που συγκρούονται.
Η δεκαετία του ‘90 κυρίως με τα κινήματα της Λατινικής Αμερικής που αμφισβητούσαν έντονα τον παγκόσμιο καπιταλισμό αλλά και έπειτα ο πόλεμος στο Ιράκ και το παγκόσμιο αντιπολεμικό κίνημα έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο να αρχίσουν τα ΜΜΕ να ευαισθητοποιούνται πάνω στα ζητήματα των κινημάτων και αυτό όχι γιατί το επιθυμούσαν οι καναλάρχες και οι εκδότες, αλλά γιατί αυτά εξέφραζαν την πλειοψηφία του κόσμου και δε θα μπορούσαν να περνούν απαρατήρητα. Πρόσθεσε ότι ζούμε σε μία δικτατορία της σκέψης που έχει κύριο εκφραστή τα ΜΜΕ και αποσκοπεί στη χειραγώγηση και αλλοτρίωση της κοινής γνώμης. Ενημέρωσε για την κίνηση αρκετών δημοσιογράφων να εκδώσουν και να διακινήσουν ένα κείμενο υπογραφών που να εκφράζει τη διαφωνία τους στον τρόπο κάλυψης του θέματος της παιδείας από τη Μέσα.
Στη συζήτηση που ακολούθησε άνοιξαν διάφορα ζητήματα, όπως ότι τα ΜΜΕ είναι επιχειρήσεις και όπως όλες αποσκοπούν στη αύξηση των κερδών τους αλλά και εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους σε αυτά, είτε είναι δημοσιογράφοι, είτε είναι τεχνικό προσωπικό. Επιπλέον ότι είναι κατευθυνόμενα από τις κυβερνήσεις και γι’αύτο δεν έχουν αναδείξει το πρόβλημα της παιδείας αλλά και τα αιτήματα του φοιτητικού κινήματος. Άνοιξε το ζήτημα ότι πρέπει οι φοιτητές να πάρουν την ενημέρωση στα χέρια τους με εξώστροφες κινήσεις, να επισκεφτούν εργατικούς χώρους και γειτονιές και να μιλήσουν οι ίδιοι με τον κόσμο, επιπλέον να δώσουν τη μάχη αυτό το κίνημα να μεγαλώσει όσο περισσότερο γίνεται, να μαζικοποιηθεί και να συνεχίσει και έτσι πέρα από το να φτάσει ως τη νίκη να γίνει το ίδιο ένας μοχλός πίεσης των ΜΜΕ για καλύτερη ενημέρωση.
Τέλος συζητήθηκε το μεγάλο ραντεβού που έχει μπροστά του το φοιτητικό κίνημα με το εργατικό κίνημα την ημέρα της απεργίας στις 28 του Μάρτη, που πρέπει όλοι να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας να είναι μια επιτυχημένη διαδήλωση για να φτάσουμε ακόμη πιο κοντα στην νίκη των αιτημάτων μας.