Εδώ και ένα χρόνο το νησί της Νάξου βρίσκεται σε αναστάτωση για το εάν θα γίνει ή όχι το νέο λιμάνι. Τον Φλεβάρη του 2006 η Περιβαλλοντική Κίνηση Νάξου κάλεσε μια ανοιχτή δημόσια συζήτηση στη Χώρα του νησιού για να ενημερωθεί η τοπική κοινωνία για την κατασκευή μιας, κατ’ όνομα, επέκτασης του λιμανιού. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για ένα νέο έργο της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου που επιχειρούσαν να το περάσουν ως επέκταση. Τα 12,5 στρέμματα τσιμέντο θα έρχονταν να προστεθούν στα ήδη υπάρχοντα 7,5στρ. του σημερινού λιμανιού, πράγμα που υπερδιπλασιάζει τον όγκο του. Μετά από αυτή τη συζήτηση και αφού συστήθηκε επιτροπή που θα εξέταζε την δυνατότητα προσφυγής στο ΣτΕ, τον Απρίλη του 2006 κατατέθηκε η αίτηση ακύρωσης του έργου από 33 άτομα. Οι 33 προσφεύγοντες υποστηρίζονται από διάφορες συλλογικότητες όπως η Περιβαλλοντική Κίνηση Νάξου, η Αυτόνομη Πρωτοβουλία Νάξου αλλά και από την Επιτροπή που συστάθηκε η οποία ήταν διευρυμένη.
Η εκδίκαση της υπόθεσης στο ΣτΕ έγινε στις 21 Φλεβάρη 2007, και η εισήγηση υιοθέτησε τις αιτιάσεις που επικαλούνται οι προσφεύγοντες για τη ματαίωση του έργου.
Οι λόγοι ακυρώσεως του έργου συνοπτικά είναι οι εξής: επιπτώσεις στον οικισμό της Χώρας της Νάξου (αλλοίωση του παραδοσιακού χαρακτήρα του οικισμού, υπέρβαση της φέρουσας ικανότητας, έλλειψη μελέτης για τον αντίκτυπο της κατασκευής του λιμένα στο κυκλοφοριακό πρόβλημα), δεν είχε γίνει μελέτη χωροθέτησης, κατασκευή νότιας προβλήτας «επικίνδυνων φορτίων» σε κατοικημένη περιοχή και τέλος πρόβλεψη του λιμανιού αρχικώς ως τοπικού και εν συνεχεία χαρακτηρισμός του ως διεθνούς.
Το ενδιαφέρον στο παραπάνω ιστορικό δεν είναι η νομική διαδικασία και το εάν τελικά θα γίνει ή όχι το νέο λιμάνι αλλά οι πολιτικές και οι κοινωνικές συνθήκες που διαμορφώθηκαν, οι αντιπαραθέσεις καθώς και οι μέθοδοι εκφοβισμού και τρομοκράτησης που χρησιμοποιήθηκαν από τις τοπικές αρχές απέναντι σε αυτούς που αμφισβήτησαν τις αποφάσεις της.
Ο «βρώμικος» πόλεμος ξεκίνησε απ’ όταν η νέα δημοτική αρχή ανέλαβε τα ηνία της εξουσίας κάνοντας κινήσεις «καλοπιάσματος» αρχικά. Ο δήμαρχος κάλεσε τους 33 να «συζητήσουν» στην ουσία να πάρουν τις υπογραφές τους πίσω. Η απάντησή μας ήταν ότι όλοι οι πολίτες – και όχι μόνο αυτοί που αντιδρούν- θα έπρεπε να καλούνται για συζήτηση όταν αποφασίζονται τα έργα και όχι αφού αυτά έχουν ήδη δημοπρατηθεί. Ο δήμαρχος μένοντας αγκαλιά με τα τριαντάφυλλα που είχε αγοράσει για εμάς αποφάσισε να αλλάξει τακτική. Έτσι, καλεί μια «κεκλεισμένων των θυρών» σύσκεψη προέδρων κάποιων φορέων –οι οποίοι έχουν επιλεγεί κυρίως με βάση το εάν συμφωνούν με το έργο- μέσα από την οποία ανακοινώνεται ότι «ομόφωνη» απόφασή τους είναι ότι θα κάνουν το παν για να γίνει το λιμάνι. Το έδαφος έχει αρχίσει ήδη να στρώνεται αφού εκεί μέσα ακούστηκαν προτάσεις για απομόνωση των 33 και χτύπημά τους στα αδύνατα σημεία τους, για το «ποιόν» τους κλπ.
Στη συνέχεια η τουριστική επιτροπή του δήμου με επικεφαλής έναν από τους αντιδημάρχους δημιουργεί «επιτροπή αγώνα» για τη διεκδίκηση του έργου. Κατά τις συνεδριάσεις της επιτροπής ακούγονται μεταξύ άλλων:
Να μποϋκοτάρουν επαγγελματικά οι Ναξιώτες τους 33 κατοίκους, να τοιχοκολληθούν τα ονόματά τους σε όλη τη Νάξο, να μηνύσουν όσους έχουν καταγγείλει αυτές τις πρακτικές σαν τραμπούκικες και φασιστικές, να κλείσουν οι δυο Δήμοι του νησιού, το Επαρχείο, οι δημόσιες υπηρεσίες, τα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και τα καταστήματα του νησιού για να συμμετάσχουν σε συλλαλητήριο που θα οργανώσουν στις 26 Μαρτίου και να καλέσουν κανάλια για να το καλύψουν.
Η πολιτική αυτή είχε ως αποτέλεσμα το παρά λίγο λιντσάρισμα μελών της Αυτόνομης Πρωτοβουλίας σε παρέμβαση της, στις 16/03, που κατήγγειλε με προκηρύξεις, αφίσες και τρυκάκια ότι «…το τελευταίο διάστημα γινόμαστε μάρτυρες μιας οργανωμένης και κλιμακούμενης επίθεσης από το Δήμο και συγκεκριμένους φορείς του νησιού ενάντια σε όσους είχαν το θάρρος να αντιταχθούν στο νέο μεγάλο λιμάνι. Μοναδικός στόχος αυτών των φασιστικών μεθοδεύσεων που αποκαλούν «αγώνα» είναι η συσπείρωση ενάντια σε όσους τώρα ή στο μέλλον αποπειραθούν να αμφισβητήσουν και να διαφωνήσουν με τις κυρίαρχες λογικές πάνω στο πολύ σοβαρό ζήτημα της ανάπτυξης του νησιού».
Tραμπουκισμοί
Πρωτοστάτης στο συμβάν ήταν πρώην υποψήφιος της ΕΠΕΝ, ο οποίος μεταξύ άλλων εκτόξευσε και απειλές του τύπου «θα σας κάνουμε σαπούνια», «θα σας πετάξουμε στη θάλασσα», «μια χούντα σας χρειάζεται» κλπ. Το περιστατικό όμως έγινε με την ανοχή και τη συμμετοχή κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι σχεδόν καθημερινά διαβάζουν δημοσιεύματα του τοπικού τύπου όπου μεταξύ άλλων ο αντιδήμαρχος αποκαλεί «εγκληματίες και προδότες» αυτούς που αντιτάσσονται στο μεγάλο λιμάνι ή καταστροφείς του νησιού. Δεύτερο περιστατικό την ίδια ημέρα συνέβη σε ανοιχτή συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΠΕ.ΚΙ.Ν. όπου άτομα προσήλθαν με διάθεση τραμπουκισμού με επικεφαλή τον γιο του δημάρχου και στέλεχος της τοπικής του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Παρ’ όλα αυτά δεν το βάλαμε κάτω και όλη την προηγούμενη εβδομάδα ζητήσαμε και λάβαμε αρκετά ψηφίσματα από τοπικούς φορείς και πολιτικά κόμματα καθώς και από πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις εκτός Νάξου. Ψηφίσματα που εκφράζουν την καταδίκη στο κλίμα τρομοκρατίας και εκφοβισμού καθώς και την αλληλεγγύη στους «αντιφρονούντες».
Από την αρχή αυτής της υπόθεσης ποτέ δεν είδαμε το λιμάνι αλλά και οποιοδήποτε μεγάλο έργο που θα επηρεάσει συνολικά τον χαρακτήρα του νησιού, αποκομμένο από το μεγάλο ζήτημα της ανάπτυξης.
Η άγρια ανάπτυξη είναι ο μοχλός μέσα από τον οποίο το παρόν σύστημα ανανεώνει τις πηγές πλουτισμού και κυριαρχίας του και ο στόχος της είναι να φέρει περισσότερα κέρδη για τους ισχυρούς και πιο εντατικοποιημένη εκμετάλλευση για τους πολλούς, καθώς και να λεηλατήσει το περιβάλλον μέχρι την καταστροφή του.
Σ’ αυτό το μοντέλο ανάπτυξης που υπηρετεί το κέρδος, εμείς αντιτάσσουμε μια άλλη αντίληψη που θέτει στο κέντρο της τους καταπιεσμένους αυτού του πλανήτη και το περιβάλλον. Και γι’ αυτά τα συμφέροντα θα αγωνιζόμαστε μέχρι τη νίκη.