Φέτος ο «Μαρξισμός» συμπληρώνει 20 χρόνια. Ο πρώτος Μαρξισμός ήταν αφιερωμένος στα είκοσι χρόνια από τον Μάη του 1968. Από τότε ο «Μαρξισμός» δεν έχει χάσει ούτε μια χρονιά συμβάλλοντας στη μάχη των ιδεών για να πάει μπροστά το κίνημα και οι αγώνες.
Τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και οι αρχές της δεκαετίας του ’90 ήταν μια δύσκολη εποχή, με τις ιδέες που έλεγαν ότι ο μαρξισμός και ο σοσιαλισμός έχουν πεθάνει, να είναι της μόδας. Οι υποστηρικτές του νεοφιλελευθερισμού έβγαιναν τότε επιθετικά και υποστήριζαν ότι η κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ δείχνει ότι η αγορά είναι μονόδρομος. Και μεγάλα τμήματα της αριστεράς είτε προσαρμόζονταν σε αυτές τις ιδέες είτε έπεφταν στη μαύρη απαισιοδοξία. Γι’ αυτό για μια ολόκληρη περίοδο το τριήμερο του «Μαρξισμού» είχε να δώσει απάντηση σε αυτή τη κρίση προβάλλοντας τις επαναστατικές ιδέες του μαρξισμού σαν κλειδί για να εξηγήσουμε τον σύγχρονο κόσμο αλλά και σαν όπλο για να τον αλλάξουμε.
Φτάνοντας στο τέλος της δεκαετίας του 1990 η κατάσταση είχε αλλάξει. Μεγάλοι εργατικοί αγώνες ενάντια στη βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού είχαν ξεσπάσει πια σε όλη την Ευρώπη –οι αγώνες που γκρέμισαν τον Μητσοτάκη το 1993 ήταν προάγγελός τους. Αυτοί οι αγώνες έφεραν και μια ολόκληρη στροφή στις ιδέες εκατομμυρίων ανθρώπων: ο νεοφιλελευθερισμός, οι ιδιωτικοποιήσεις, έγιναν λέξεις βρόμικες. Οταν το 1998 συμπληρώθηκαν 150 χρόνια από τη δημοσίευση του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» ο Μαρξ ανακηρυσσόταν σε δημοσκοπήσεις, άρθρα και αφιερώματα, σαν ένας από τους πιο σημαντικούς φιλοσόφους.
Kίνημα
Οι διαδηλώσεις στο Σιάτλ στο τέλος του 1999 σηματοδότησαν την εμφάνιση ενός νέου κινήματος. Από τότε αυτό το κίνημα δεν έχει σταματήσει να μεγαλώνει και να ριζοσπαστικοποιείται μέχρι σήμερα. Αυτή είναι η βάση για το μεγαλύτερο κίνημα από το τέλος της δεκαετίας του ’60, το αντιπολεμικό κίνημα ενάντια στα εγκλήματα του Μπους και των συμμάχων του. Τα τριήμερα του «Μαρξισμού» είχαν τη δική τους συμβολή σε όλη αυτή την ανοδική πορεία του κινήματος. Εγιναν ο χώρος όπου εκατοντάδες ακτιβιστές και ακτιβίστριες που έμπαιναν σε όλες αυτές τις μάχες, έρχονταν σε επαφή με τις ιδέες, τις εμπειρίες και το προβληματισμό που φέρνει το νέο κίνημα.
Αυτό φαίνεται και από τους προσκεκλημένους που μιλάνε κάθε χρόνο στο τριήμερο του «Μαρξισμού». Διανοούμενοι όπως ο Γουόλντεν Μπέλο ή ο Σαμίρ Αμίν έχουν μιλήσει για τον αγώνα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό και τον πόλεμο, όπως κι ο Βιτόριο Ανιολέτο που είχε παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στη μεγαλειώδη διαδήλωση της Γένοβα το καλοκαίρι του 2001 ενάντια στους G8. Ο Σαλάμ Ισμαήλ, ο γιατρός της Φαλούτζα και συνδικαλιστές από το συνδικάτο των εργατών πετρελαίων της Βασόρας μας έχουν μεταφέρει τη φωνή της ιρακινής αντίστασης, ο Πέρεζ Μπόρχες από τα συνδικάτα της Βενεζουέλας μας μετέφερε το παλμό των αγώνων της Λατινικής Αμερικής που στρέφεται στ’ αριστερά με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.
Ο φετινός «Μαρξισμός» διοργανώνεται σε μια περίοδο που βρίσκεται σε εξέλιξη ένας νέος «Μάης». Το κίνημα των καταλήψεων πήρε τη σκυτάλη από την Γαλλία και έχει οδηγήσει σε βαθιά κρίση τη κυβέρνηση της ΝΔ, ρίχνοντας στη ξέρα τη «ναυαρχίδα» των νεοφιλελεύθερων «μεταρρυθμίσεων». Οι εργαζόμενοι αντλούν έμπνευση από αυτό το κίνημα για να δυναμώσουν τους δικούς τους αγώνες. Και όλα αυτά σε μια στιγμή που ο Μπους ηττάται στη Μ. Ανατολή, το αντιπολεμικό κίνημα κερδίζει την πλειοψηφία μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ. Είναι τα καλύτερα «γενέθλια» για τον Μαρξισμό –μια από τις στιγμές που οι επαναστατικές ιδέες μπορούν να γίνουν υλική δύναμη κατακτώντας το νου και τις καρδιές των εργατών και της νεολαίας. Ολος αυτός ο πλούτος των μαχών και των ιδεών θα δώσουν το παρόν στην ΑΣΟΕΕ από τις 18 μέχρι τις 20 Μάη.
Ο «Μαρξισμός 2007» που οργανώνει το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα 18-20 Μάη στην ΑΣΟΕΕ, είναι ένα τριήμερο αναγκαίο για όλους τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες που παλεύουν ενάντια στην ΝΔ, τον νεοφιλελευθερισμό, τον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.
Είναι τρεις μέρες γεμάτες δεκάδες συζητήσεις από το πρωί μέχρι το βράδυ, για τα πιο διαφορετικά θέματα, από το πώς λειτουργεί ο καπιταλισμός και γιατί γεννάει κρίσεις, φτώχεια και πολέμους, μέχρι το πώς μπορούμε να φτιάξουμε μια κοινωνία για τους πολλούς και όχι για τους λίγους και τα κέρδη τους. Από τις ιδέες του Μαρξ, του Ενγκελς, του Λένιν, του Τρότσκι της Λούξεμπουργκ και του Γκράμσι, μέχρι τους αγώνες που δίνουμε για να υπερασπίσουμε τη δημόσια Παιδεία και Υγεία από την καταστροφική μανία της αγοράς και των Καραμανλήδων.
Το κίνημα, οι χιλιάδες που δίνουμε τις μάχες μας ενάντια στον πόλεμο, ενάντια στην αγορά, χρειαζόμαστε αυτή τη συζήτηση για να ανταλλάξουμε εμπειρίες ζωντανά, αλλά και να τις γενικεύσουμε με τη βοήθεια των καλύτερων παραδόσεων του κινήματος, και να τις κάνουμε μ’ αυτό τον τρόπο οδηγό για τη δράση μας το επόμενο διάστημα. Γι’ αυτό το λόγο ο «Μαρξισμός» είναι στην πραγματικότητα ένα εργαστήρι ιδεών, ένα σχολείο πραγματικά ανοιχτό και καθόλου «ακαδημαϊκό» για τους παλιούς και νεότερους αγωνιστές από κάθε χώρο.
