Eικόνα από τη σύσκεψη για να οργανωθεί η κινητοποίηση με τις εργατικές διεκδικήσεις
Αποκαλυπτική για το μέγεθος της καταστροφής στη Δυτική Αττική, την έλλειψη κρατικής μέριμνας και την τεράστια ανάγκη χρηματοδότησης, προσλήψεων, έργων κι αποζημιώσεων, ήταν η σύσκεψη που οργάνωσε ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια και η ΚΕΕΡΦΑ, την Κυριακή 19/11, στο δημαρχείο της Ελευσίνας. Αλλά και ενθαρρυντική για το τί μπορεί να σημαίνει η δύναμη και η αλληλεγγύη της οργανωμένης εργατικής τάξης σε τέτοιες συνθήκες.
Στη σύσκεψη συμμετείχαν αγωνιστές κι αγωνίστριες από μια σειρά σωματεία όπως αυτά του Μετρό, της ΕΥΔΑΠ, των νοσοκομείων Αγ.Σάββας, Αγ.Όλγα, Γεννηματάς, Ερυθρός, την Ιδ.Υγεία, του Συλλόγου Δασκάλων της περιοχής, δημοτικοί σύμβουλοι της αντικαπιταλιστικής αριστεράς από την Πετρούπολη, τους Αγ.Αναργύρους και την Αθήνα, μέλη της ΚΕΕΡΦΑ, του Σώματος Οδηγών και κάτοικοι της περιοχής.
Η άμεση αντιμετώπιση των προβλημάτων με την οργάνωση της αλληλεγγύης και η πολιτική διεκδίκηση για κάλυψη των αναγκών από το κράτος, ήταν τα δύο κυρίαρχα ζητήματα της συζήτησης, σημεία της οποίας μπορείτε να διαβάσετε στη συνέχεια. Αποφασίστηκε να γίνει συντονισμένη προσπάθεια στα σωματεία και τους χώρους δουλειάς για παροχή κάθε δυνατής βοήθειας και να οργανωθεί η πολιτική πίεση με ψηφίσματα, προκήρυξη, αφίσα και κινητοποίηση τις επόμενες μέρες. Νέα επίσκεψη στην περιοχή γινόταν το απόγευμα της Τρίτης – την ώρα που η Εργατική Αλληλεγγύη τυπωνόταν. Συγκέντρωση αλληλεγγύης θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 25/11 στις 5μμ στο δημαρχείο της Μάνδρας, με προσυγκέντρωση στις 4μμ στο δημαρχείο της Ελευσίνας.
Τη συζήτηση άνοιξε ο Σπύρος Μπ. που ζει κι εργάζεται στην περιοχή και αποτελεί την “ψυχή” στην οργάνωση της αλληλεγγύης. “Η καταστροφή είναι τεράστια. Έχω μεγαλώσει σε αυτή την περιοχή αλλά προχτές χάθηκα στη γειτονιά γιατί έχει γίνει πλέον αγνώριστη. Δουλεύω στη λαϊκή. Την ημέρα της πλημμύρας με τους Πακιστανούς συναδέλφους, είπαμε ότι δεν θα δουλέψουμε και θα πάμε να βοηθήσουμε. Κατευθείαν μπήκαν μπροστά να βοηθήσουν και έφεραν και συμπατριώτες τους από την Πακιστανική Κοινότητα. Οργανώνονται να έρθουν κι άλλες κοινότητες μεταναστών, οι Σύριοι, οι Αιγύπτιοι κλπ. Έχουν έρθει ομάδες που μαγειρεύουν όπως ‘Ο άλλος άνθρωπος'. Αλλά δεν υπάρχει καμία κεντρική οργάνωση της αλληλεγγύης και καμία κρατική μέριμνα. Προτιμάνε τα λεφτά να τα κάνουν F16. Ο Τσίπρας έφτασε μέχρι την είσοδο της πόλης και δεν τόλμησε να μπει μέσα”.
“Χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε και πρακτικά τις άμεσες ανάγκες και να διεκδικήσουμε και πολιτικά την κάλυψή τους από το κράτος” είπε ο Τάσος Αναστασιάδης από το Συντονισμό Ενάντια στα Μνημόνια. “Τα σωματεία μπορούν να μαζέψουν αναγκαία αγαθά. Μπορούν να διεκδικήσουν ακόμα και απόσπαση εργαζομένων τους για να εργαστούν εδώ. Στους πρόσφατους σεισμούς στην Κεφαλονιά το έκανε το σωματείο του Μετρό. Αλλά ταυτόχρονα χρειάζονται πρωτοβουλίες για να μην ξαναπνιγεί ο κόσμος. Χρειάζεται πολιτική πίεση στην κυβέρνηση και τους υπεύθυνους για τις επιλογές που κάνουν. Να δώσουν λεφτά για αντιπλημμυρικά έργα κι όχι για τους τραπεζίτες. Να κάνουν προσλήψεις για να καλυφθούν οι τεράστιες ανάγκες των πλημμυροπαθών. Να εξασφαλιστεί ότι δεν θα μείνει άστεγος ο κόσμος που χάθηκαν τα σπίτια του κι άνεργος ο κόσμος που καταστράφηκαν οι χώροι εργασίας του. Στις επόμενες βδομάδες κατατίθεται ο προϋπολογισμός. Είναι κρίσιμο αν θα προβλέπονται χρήματα για όλα αυτά”.
Βομβαρδισμένο τοπίο
Ο Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ και δημ.σύμβουλος Αθήνας συνέχισε: “Η Μάνδρα θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο. Ο κρατικός μηχανισμός κάνει τα μίνιμουμ για να περάσει η μπόρα και να τη βγάλει καθαρή συνεχίζοντας τη λιτότητα και τις περικοπές που έφεραν αυτή την καταστροφή. Η κυβέρνηση θα πάει να τη βγάλει με μικρές αποζημιώσεις που θα έχουν σκληρούς όρους και πιθανά να βάζουν τον κόσμο σε δάνεια. Δηλαδή μια διευκόλυνση για να πάρουν άτοκο δάνειο, να φτιάξουν το σπίτι και μετά που δεν θα μπορούν να το πληρώσουν, να τους το πάρει η τράπεζα. Χρειάζεται 100% αποζημίωση από το κράτος. Και προσλήψεις. Προβλέπεται ότι σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης μπορείς να προσλάβεις έκτακτο προσωπικό. Να παγώσεις τις απολύσεις. Μόλις τρεις εργαζόμενοι του δήμου Μάνδρας καταγράφουν τις ζημιές. Και δεν πάει πολύς καιρός από τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων του συγκεκριμένου δήμου ενάντια στις απολύσεις” θύμισε, και χαρακτήρισε “πολύ σημαντική την πρωτοβουλία της Πακιστανικής Κοινότητας και για την αντιφασιστική μάχη σε μια περιοχή που οι νεοναζί έχουν γραφεία και προσπαθούν να κάνουν παρέμβαση”.
Ο Νίκος Σμπαρούνης, μέλος του ΣΕΛΜΑ επεσήμανε ότι “κανονικά σε τέτοιες καταστροφές πρέπει υπάρχει κέντρο επιχειρήσεων πολιτικής προστασίας. Η έλλειψή του είναι ενδεικτική της διάλυσης που έχουν φέρει οι περικοπές και τα μνημόνια. Σαν σωματείο του Μετρό μπορούμε να βοηθήσουμε ακόμα και σε αυτό και σε οτιδήποτε άλλο χρειαστεί. Αλλά η προσφορά αλληλεγγύης από τα κάτω είναι ένα πράγμα. Δεν θα πρέπει να παραιτηθούμε από τη διεκδίκηση για κρατική πρόνοια”.
“Στα δημοτικά συμβούλια που συμμετέχουμε μπορούμε να βάλουμε ζήτημα να προσλάβουν έκτακτο προσωπικό για να σταλεί στη Μάνδρα, όπως επίσης και να στείλουν μπουλντόζες, εκσκαφείς κλπ” πρότεινε η Κατερίνα Πατρικίου, δημοτική σύμβουλος Πετρούπολης και εργαζόμενη στο νοσοκομείο Αγ.Σάββας. “Μπορούμε επίσης και σαν σωματεία εργαζόμενων στη δημόσια Υγεία, να διεκδικήσουμε από τις διοικήσεις των νοσοκομείων μας να βγάλουν έκτακτο κονδύλι για κουβέρτες, στρώματα κλπ και να χρησιμοποιηθούν τα μαγειρεία τους για να σιτίσουν τους πλημμυροπαθείς, προφανώς προσλαμβάνοντας μάγειρες και άλλο προσωπικό”.
“Στο Αγ.Όλγα συνεδριάζει αύριο το Δ.Σ του σωματείου και θα παρέμβουμε για να συζητήσουμε στοχευμένα τη βοήθειά μας” είπε ο Μιχάλης Βερβέρης, εργαζόμενος στο νοσοκομείο. “Έχουμε ζήσει κι άλλες καταστροφές, με σεισμούς τη δεκαετία του '90, πλημμύρες κλπ. Θυμόμαστε ότι δίνονταν κοντέινερ για να μείνει άμεσα ο κόσμος που έχανε τα σπίτια του. Το ότι δεν έχουν κάνει κάτι τέτοιο σε αυτή την περίπτωση είναι επιλογή. Τα χρήματα πάνε αλλού. Γι'αυτό και η πολιτική διεκδίκηση είναι κυρίαρχο ζήτημα” συνέχισε.
“Επειδή δεν κάνουν προσλήψεις δουλεύουμε χωρίς σταματημό οι ίδιοι. Ήρθα στη σύσκεψη για λίγη ώρα γιατί ετοιμάζουμε ταυτόχρονα υδροφόρες να πάμε να γεμίσουμε τις δεξαμενές στις γειτονιές που καταστράφηκαν” σημείωσε ο Μανώλης Μαστοράκης συνδικαλιστής της ΕΥΔΑΠ και μέλος του ΣΕΚΕΣ, που εργάζεται στην περιοχή. “Πιέζουμε τη διοίκηση της ΕΥΔΑΠ να παρέχει δωρεάν νερό στους πληγέντες. Είμαστε διαθέσιμοι για όποια βοήθεια χρειαστεί αλλά θα πρέπει να υπάρχει οργάνωση και συντονισμός”.
“Είναι μια βιομηχανική περιοχή με πολλά σωματεία. Αν συντονιστούν μπορεί να οργανωθεί και η σίτιση και η παροχή νερού με υδροφόρες κλπ και να μπει η πίεση προς το κράτος. Χρειάζεται τις διεκδικήσεις να τις καταγράψουμε και να προγραμματίσουμε κινητοποίηση” πρότεινε μεταξύ άλλων ο Γιάννης Αγγελόπουλος από το Συντονισμό Ενάντια στα Μνημόνια.
Τεράστιας σημασίας ήταν η πρωτοβουλία που πήρε η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδας - “Η Ενότητα” να παρευρεθεί με δεκάδες μέλη της το Σάββατο 18/11 το πρωί στην Μάνδρα σε μια μεγάλη εξόρμηση συμπαράστασης στους χιλιάδες πληγέντες της μεγάλης καταστροφής.
“Εκατοντάδες Πακιστανοί μέλη της κοινότητάς μας ζουν στον Ασπρόπυργο, στη Μάνδρα, στην Ελευσίνα και εργάτες στα χωράφια και στα εργοστάσια της περιοχής. Όλα αυτά τα παιδιά βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή δίπλα δίπλα με τους συμπολίτες τους να παλεύουν με τα μπάζα, τις λάσπες και τα νερά.
Σαν Πακιστανική κοινότητα αποφασίσαμε πως είναι αναγκαίο να παρέμβουμε συμμετέχοντας στην μεγάλη προσπάθεια που γίνεται στην περιοχή για να βοηθήσουμε τον κόσμο”, δήλωσε ο Αμίρ Κας από την Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδας που βρέθηκε στην Μάνδρα.
“Πήγαμε το Σάββατο το πρωί και η εικόνα ήταν πολύ άσχημη. Δεκάδες σπίτια και δρόμοι κάτω από τα μπάζα και τη λάσπη. Μετά από συνεννόηση με το Δήμο Μάνδρας πάνω από 30 άτομα πιάσαμε δουλειά σε μια από τις συνοικίες της περιοχής. Για ώρες πολλές βοηθούσαμε ηλικιωμένους και οικογένειες να βγάλουν λάσπες και χαλασμένα έπιπλα και αντικείμενα από τα σπίτια τους.
Μας υποδέχτηκαν πολύ ζεστά. Με ένα χαμόγελο, με ένα χτύπημα στην πλάτη αλλά και με ένα πιάτο φαΐ ή ένα ποτήρι νερό όλοι μας αντιμετώπισαν σαν δικούς τους ανθρώπους. Είναι μεγάλη χαρά να βλέπεις το χαμόγελο στο πρόσωπο ηλικιωμένων ανθρώπων, να βοηθάς τον συνάνθρωπό σου στα δύσκολα”, ανέφερε ο Αμίρ.