Το τετραήμερο Μαρξισμός 2019 που θα γίνει από τις 27 μέχρι τις 30 Ιούνη στη Νομική της Αθήνας θα είναι ένα «μαρξιστικό πανεπιστήμιο» που θα συνδυάζει τη θεωρία και την πράξη, τις ιδέες του μαρξισμού και την ιστορική εμπειρία της ταξικής πάλης με τους αγώνες του σήμερα και την προοπτική τους. Σε αυτή την προσπάθεια συμβάλλουν με τη συμμετοχή τους στα πάνελ των περίπου 50 συζητήσεων που θα γίνουν στο τετραήμερο μια σειρά ομιλητές και ομιλήτριες. Ανάμεσά τους θα είναι:
Ο Προκόπης Παπαστράτης ομότιμος καθηγητής Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Με την έρευνα και τα βιβλία του, εδώ και δεκαετίες, έχει συμβάλλει όσο λίγοι στην ανάδειξη των πραγματικών γεγονότων της δεκαετίας του ’40 σε πείσμα του επίσημου «αφηγήματος» της Δεξιάς που προβάλλεται «ξαναζεσταμένο» στις μέρες μας, ότι η επέμβαση του αγγλικού και αμερικάνικου ιμπεριαλισμού «έσωσαν» τη δημοκρατία και την ελευθερία στην Ελλάδα.
Μια σταθερά της έρευνάς του είναι το φώτισμα του ρόλου του αγγλικού ιμπεριαλισμού ήδη από το πρώτο του βιβλίο για την Βρετανική Πολιτική στην Ελλάδα στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Και στις δικές του προσπάθειες -μαζί με άλλους πανεπιστημιακούς και ερευνητές- χρωστάμε το υλικό που συγκεντρώθηκε σε τρία συνέδρια στο Πάντειο, το 2013, 2014 και το 2016 για όλες τις όψεις της ιστορίας της περιόδου από τη δεκαετία του ’40 μέχρι και τη δεκαετία του ’60. Περίοδος που συμπεριλαμβάνει τις μεγαλύτερες στιγμές της εργατικής τάξης και της Αριστεράς.
Ο Μιχάλης Λυμπεράτος, δόκτωρ Ιστορίας που έχει προσφέρει κι αυτός πολλά στην ιστορική έρευνα για την Αντίσταση και την ιστορία της Αριστεράς στην Ελλάδα. Χαρακτηριστικά είναι τα βιβλία του Στα Πρόθυρα του Εμφυλίου (2006) και Από το ΕΑΜ στην ΕΔΑ (2011). Έχει συμμετέχει και αυτός στα συνέδρια της Παντείου και έχει επιμεληθεί μαζί με τον Πρ. Παπαστράτη την έκδοση των πρακτικών τους.
Με την έρευνά του ρίχνει φως σε μια συγκλονιστική περίοδο του κινήματος στην Ελλάδα: από το φτερούγισμα της Αντίστασης στη συντριβή του Εμφυλίου και στο «θαύμα» της αναγέννησης της Αριστεράς αμέσως μετά από εκείνη την ήττα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το βιβλίο που έχει γράψει μαζί με τον Θ. Πρόφη και έχει τίτλο Ο Ένοπλος Δωσιλογισμός και η «αναίμακτη» Απελευθέρωση.
Η Χριστίνα Καρακιουλάφη επίκουρη καθηγήτρια στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου της Κρήτης και οι έρευνές της αφορούν τις εργασιακές σχέσεις, τον συνδικαλισμό, την κοινωνιολογία της εργασίας. Ήταν ομιλήτρια στο περσινό τετραήμερο του Μαρξισμού στη συζήτηση με θέμα «υπάρχει σήμερα ο ‘ιστορικός νεκροθάφτης’;» και μίλησε για τη δυνατότητα των συνδικάτων να οργανώσουν τα κομμάτια της εργατικής τάξης που εργάζονται με επισφαλείς εργασιακές σχέσεις.
Όπως είπε: «Όμως, αυτό που μετράει είναι η ελπίδα της αλλαγής που εμπνέει αυτές τις μορφές δράσης. Σε αντίθεση με την κοινή λογική που λέει ότι η επισφάλεια καθιστά πειθήνιους τους εργαζόμενους μπορεί να αντιτάξει αυτά τα παραδείγματα που προσπαθούν να οργανώσουν τους εργαζόμενους σε δύσκολους χώρους στον ιδιωτικό τομέα. Το αν θα ενσωματωθούν οι επισφαλείς και οι άνεργοι είναι θέμα «ατζέντας» και απόφασης».
Η Μαρία Στύλλου ιδρυτικό μέλος της ΟΣΕ (της οργάνωσης από την οποία προήλθε το ΣΕΚ) και υπεύθυνη έκδοσης του περιοδικού Σοσιαλισμός από τα Κάτω. Εχει συμμετάσχει με κείμενά της σε πολλές εκδόσεις του Μαρξιστικού Βιβλιοπωλείου όπως Ο Ελληνικός Καπιταλισμός η Παγκόσμια Οικονομία και η Κρίση, Κρίση στην ΕΕ και η αντικαπιταλιστική εναλλακτική.
Το βιβλίο της Η Πάλη για την Απελευθέρωση των Γυναικών έχει κάνει ήδη δυο εκδόσεις μέσα σε τέσσερις μήνες. Κυκλοφόρησε σε μια περίοδο που οι αγώνες των γυναικών ενάντια στην πολιτική των μνημονίων δυναμώνουν στην Ελλάδα και εμπνέονται από τους μεγάλους αγώνες που ξεσπάνε ενάντια στις διακρίσεις και την καταπίεση σε όλο τον κόσμο.
Μέσα σε αυτό το διάστημα έγιναν δεκάδες εκδηλώσεις παρουσίασής του σε εργατικούς χώρους και γειτονιές, σε έναν κύκλο συζητήσεων που δεν έχει ακόμα τελειώσει. Η μαζική συμμετοχή και η αποκαλυπτική πολιτική συζήτηση που έγινε παντού για τη μάχη ενάντια στο σεξισμό και τη γυναικεία καταπίεση, έγιναν η βάση για να μπει στο κέντρο του αγώνα το εργατικό κίνημα με τα συνδικάτα του και να μετατραπεί η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών στις 8 Μάρτη σε απεργιακή κινητοποίηση.
