Εργατικό κίνημα
Συλλαλητήριο ΛΑΡΚΟ στην Αθήνα 13/6

Κλιμάκωση του 6μηνου αγώνα τους οργανώνουν οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ με τη μεγάλη κινητοποίηση στην Αθήνα το Σάββατο 13/6 με συλλαλητήριο και συναυλία στο Σύνταγμα στις 11πμ. Η συμμετοχή από εργαζόμενους της εταιρίας και αλληλέγγυους από όλη την Ελλάδα αναμένεται να είναι πολύ μεγάλη. 

Το σωματείο της ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα και το Συνδικάτο Μετάλλου Νομού Φθιώτιδας με ανάρτηση πανό, αφισοκόλληση και μοίρασμα στην περιοχή και στα γύρω χωριά καλούν τον κόσμο να πάρει μέρος στην κινητοποίηση. Στην πύλη του εργοστασίου με τη συμμετοχή όλων των συνδικαλιστών μαζεύουν υπογραφές για τη συμμετοχή στα πούλμαν που θα κατέβουν στην Αθήνα. Αντίστοιχα κινητοποιούνται τα σωματεία της ΛΑΡΚΟ στον Άη Γιάννη Βοιωτίας, στην Εύβοια, στην Καστοριά και στο λιγνιτωρυχείο Σερβίων Κοζάνης. 

Στο κάλεσμα για στήριξη και συμμετοχή στην κινητοποίηση στην Αθήνα ανταποκρίθηκαν πολλά σωματεία και φορείς, όπως οι εργαζόμενοι του ΠΕΣΙΝΕ (Αλουμίνιο της Ελλάδας), τα συνδικάτα Μετάλλου σε Φθιώτιδα, Βοιωτία και Εύβοια, η Ομοσπονδία Μετάλλου (ΠΟΕΜ), η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας. Το Εργατικό Κέντρο Λιβαδειάς καλεί πανεπαρχιακή απεργία για το Σάββατο και βάζει πούλμαν για τη μετακίνηση. Στη στήριξη της κινητοποίησης συμφώνησε και το Περιφερειακό Συμβούλιο Στερεάς Ελλάδας με φυσική παρουσία όλων των παρατάξεων στο συλλαλητήριο. 

Η διάσταση που παίρνει η συμπαράσταση αντικατοπτρίζει και τη σημασία που έχει η ΛΑΡΚΟ ως μια επιχείρηση που λειτουργεί πάνω από 50 χρόνια, που απασχολεί αυτή τη στιγμή πάνω από 1.000 εργαζόμενους σε πέντε διαφορετικές περιοχές. Είναι η μοναδική εταιρία στην ΕΕ που παράγει σιδερονικέλιο με δικά της μεταλλεύματα και από τους σημαντικότερους προμηθευτές στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χαλυβουργικές μονάδες. Η διάλυση που επιχειρείται θα σημάνει μαζική ανεργία και οικονομικό μαρασμό για τις τοπικές κοινωνίες. 

Απαξίωση

Οι κινητοποιήσεις έχουν ξεκινήσει από τα πρώτα χρόνια των μνημονίων όταν πέρασε στο ΤΑΙΠΕΔ με σειρά επιθέσεων που οι εργαζόμενοι κατάφεραν να αντικρούσουν. Η πολιτική των κυβερνήσεων από τότε είναι η συνειδητή απαξίωση και υπερχρέωση της εταιρίας με αποτέλεσμα να τη μετατρέψουν σε προβληματική και να χαθούν διαχρονικά χιλιάδες θέσεις εργασίας. Με την τροπολογία του Χατζηδάκη που ψηφίστηκε το Φλεβάρη θέλουν να πάνε ακόμα ένα βήμα πιο μπροστά στην πλήρη απαξίωση της εταιρίας είτε για να την ξεπουλήσουν είτε να κλείσει τελείως. Η εταιρία ειδικής διαχείρισης που μπήκε για να αναλάβει αυτή τη δουλειά σταδιακά μείωσε την παραγωγική λειτουργία σε σημείο να μιλάμε σήμερα για καμία λειτουργία, “επιδιώκοντας παράλληλα με μαφιόζικες  τακτικές να φορτώσουν την ευθύνη στους τίμιους και δίκαιους αγώνες των εργαζόμενων”, όπως αναφέρει σε ανακοίνωση το Συνδικάτο Μετάλλου Φθιώτιδας.

Τα αιτήματα των σωματείων της ΛΑΡΚΟ είναι να σταματήσει η ιδιωτικοποίηση και η εκκαθάριση της ΛΑΡΚΟ και να μπουν το εργοστάσιο και τα μεταλλεία σε πλήρη λειτουργία, να μπει εγγυητής και χρηματοδότης το κράτος για να παγώσουν και να ρυθμιστούν τα χρέη της ΛΑΡΚΟ και τα δάνεια προς τις τράπεζες με διαγραφή των τόκων και να διαγραφεί όλο το πρόστιμο των κρατικών ενισχύσεων καθώς η ΛΑΡΚΟ δεν έχει πάρει ούτε 1 ευρώ από το κράτος. Επίσης, με ευθύνη του κράτους να σχεδιαστεί πλάνο εκσυγχρονισμού με περαιτέρω ανάπτυξη και με προϋποθέσεις υγιεινής και ασφάλειας της εργασίας και προστασίας του περιβάλλοντος. Τέλος, να παρθούν πίσω όλες οι περικοπές, που έφτασαν στο 50% του μισθού, και να επιστρέψουν όλα τα εργατικά δικαιώματα, με υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης, χωρίς το σκλαβοπάζαρο των εργολάβων.