Αντιπολεμικό κίνημα
Μόνη απάντηση ένα δυνατό αντι-πολεμικό κίνημα

Αντιπολεμική συναυλία στη Θεσσαλονίκη, 8/5. Φωτό: Στέφανος Ματσουκαλίδης

Η πολεμική εξόρμηση των ΗΠΑ αντιμετωπίζει δυσκολίες τόσο στο εσωτερικό τους όσο και μεταξύ των συμμάχων τους.

Την περασμένη Πέμπτη, το κύριο άρθρο των Νιου Γιορκ Τάιμς κάλεσε σε αυτοσυγκράτηση και προσδιορισμό ρεαλιστικών στόχων στην Ουκρανία: «Τον Μάρτιο, γράφαμε ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους πρέπει να στείλουν το μήνυμα ότι όσος χρόνος και αν χρειαστεί, η Ουκρανία θα ελευθερωθεί. Ο στόχος αυτός δεν μπορεί να αλλάξει, αλλά σε τελική ανάλυση δεν είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ να εμπλακούν σε ολοκληρωτικό πόλεμο με τη Ρωσία, ακόμη και αν μια διαπραγμάτευση για την ειρήνη απαιτεί δύσκολες αποφάσεις από την πλευρά της Ουκρανίας», έγραψε η εφημερίδα. «Οι Αμερικανοί έχουν σκληρύνει τη στάση τους βλέποντας τα βάσανα της Ουκρανίας, αλλά η υποστήριξη για έναν πόλεμο τόσο μακριά από τις ακτές των ΗΠΑ δεν θα διατηρηθεί αιωνίως. Ο πληθωρισμός, που αποτελεί πολύ μεγαλύτερο ζήτημα για τους Αμερικανούς ψηφοφόρους από ό,τι η Ουκρανία, αναμένεται να συνεχιστεί και οι διαταραχές στις αγορές ειδών διατροφής και στις αγορές ενέργειας πρόκειται να ενταθούν». 

Σπρώχνοντας στην ίδια κατεύθυνση με τους NYT, το Politico είχε άρθρο με τίτλο «Οι δυτικές δυνάμεις αποκλίνουν όσον αφορά στους πολεμικούς στόχους στην Ουκρανία» με δηλώσεις του Ντράγκι, του Μακρόν και του Σολτς που ζητάνε κατάπαυση του πυρός και διαπραγματεύσεις. Φυσικά προσέθεσαν ότι οι δυτικοί ηγέτες πρέπει «να βοηθήσουν την Ουκρανία να διαπραγματευτεί με τους όρους που η ίδια θα καθορίσει» και ότι «δεν θα μπορούσαν να υπαγορεύσουν όρους στους Ουκρανούς». 

Μόνο οι ΗΠΑ έχουν αυτό το δικαίωμα και αυτό το ξέρουν οι ηγέτιδες δυνάμεις της ΕΕ που έχουν στοιχηθεί πίσω από την κυβέρνηση Μπάιντεν και την κυβέρνηση Τζόνσον σε κάθε κίνηση κλιμάκωσης του θερμού και ψυχρού πολέμου των τελευταίων μηνών. Ακόμη και αν αυτόν τον πληρώνουν οι ευρωπαϊκοί καπιταλισμοί με πολύ ακριβότερο ενεργειακό -και όχι μόνο- νόμισμα απ’ ό,τι οι ΗΠΑ. Ήδη στην Γερμανία η απόφαση του σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου Σολτς να προχωρήσει σε εξοπλισμούς 100 δις ευρώ, έχει αρχίσει να δημιουργεί τριβές για το πότε, πώς και που θα πρέπει να διατεθεί αυτό το τεράστιο πακέτο, που απειλεί την ανάπτυξη της γερμανικής οικονομίας.

Όπως σημειώνουν σε σχετικό άρθρο οι Financial Times παρότι τα γκάλοπ έδειξαν ότι η πλειοψηφία στην Γερμανία τάσσεται υπέρ της απόφασης, «ήταν μια τολμηρή κίνηση. Το ειρηνιστικό αίσθημα είναι πολύ δυνατό στην Γερμανία, όπου πολλοί συνεχίζουν να ανησυχούν για το ρόλο του στρατού της, έχοντας στη μνήμη τους τον ρόλο της Βέρμαχτ στις θηριωδίες των ναζί στον Β’ ΠΠ. Την Πρωτομαγιά στο Ντίσελντορφ, οι διαδηλωτές αποκαλούσαν τον Σολτς πολεμοκάπηλο». 

Και πολύ σωστά. Όσοι επιθυμούν το τέλος του πολέμου δεν έχουν απολύτως τίποτε να περιμένουν από γεράκια του πολέμου όπως ο Μπάιντεν, ο Πούτιν και ο Ζελένσκι. Δεν έχουν να περιμένουν τίποτε από την αριστερά του Δημοκρατικού Κόμματος που στην ψηφοφορία για την ουκρανική βοήθεια στην Γερουσία ψήφισε ομόφωνα υπέρ (με τα μοναδικά «όχι» να έρχονται από έντεκα Ρεπουμπλικάνους γερουσιαστές!) αλλά ούτε από τους Σολτς, τους Ντράγκι και τους Μακρόν. 

Η απάντηση είναι ένα δυνατό αντιπολεμικό κίνημα που θα απαιτήσει τον τερματισμό και θα σταματήσει την κατρακύλα στην οποία οδηγεί τον πλανήτη η κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. “Kοιτάζω την κυβέρνησή μου με εντελώς διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι όταν ξεκινούσε ο πόλεμος. Υπάρχουν μερικά άσχημα πράγματα που θα ήθελα να πω για την κυβέρνηση, αλλά καλύτερα μην τα πω γιατί θα με βάλουν στην φυλακή» δήλωσε την περασμένη εβδομάδα στον βρετανικό Γκάρντιαν η Τατιάνα Εφρεμένκο της οποίας ο γιος Νικίτα ήταν έφεδρος στο πλοίο Μόσκβα που βυθίστηκε και ακόμη αγνοείται. 

Προπαγάνδα

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο λόγος της δημοσίευσης μιας τέτοιας συνέντευξης στον «προοδευτικό» κατά τα άλλα Γκάρντιαν -που από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος έχει μετατραπεί σε θερμό υποστηρικτή κάθε πολεμοκάπηλης κλιμάκωσης της κυβέρνησης Τζόνσον στην Ουκρανία- είναι η ενίσχυση της αντιρωσικής προπαγάνδας της Δύσης. Αλλά πρόκειται για μια εικόνα από το μέλλον που δεν αφορά μόνο στην Ρωσία. Αφορά σε όλες τις κυβερνήσεις που εμπλέκονται σε αυτόν τον πόλεμο, στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη και στην ίδια την Ουκρανία.

Οι ηγέτες της Δύσης φοβούνται το αντιπολεμικό κίνημα ακριβώς όσο το φοβάται και ο Πούτιν. Η ταύτιση του πολέμου στο Ιράκ με τον πόλεμο στην Ουκρανία δεν υπάρχει μόνο στη “γλώσσα λανθάνουσα” του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Μπους («Η απόφαση ενός ανθρώπου να εξαπολύσει μια εντελώς αδικαιολόγητη και βάναυση εισβολή στο Ιράκ, εννοώ στην Ουκρανία» είπε πρόσφατα κατά λάθος σε μια ομιλία του!) αλλά και στο μυαλό του κόσμου που πάλεψε ενάντια σε εκείνον τον πόλεμο σε χώρες όπως η Ισπανία. 

Αυτόν τον κόσμο φοβούνται οι ηγέτες της δύσης όπως η κυβέρνηση Σάντσεθ, που ενέκρινε 47 εκατομμύρια ευρώ προκειμένου να εμποδίσει τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις στην Μαδρίτη στις 29-30 Ιουνίου οπότε θα πραγματοποιηθεί η επόμενη Σύνοδος του ΝΑΤΟ, μετατρέποντας την πόλη σε φρούριο.

Όπως αναφέρει η El Mundo: “Η ασφάλεια θα είναι μια από τις προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει η Σύνοδος καθώς 30 ηγέτες χωρών θα έλθουν στην πόλη για να μείνουν στα πιο πολυτελή της ξενοδοχεία. Το ΝΑΤΟ σχεδιάζει μέτρα εναέριας ασφάλειας, κυβερνοασφάλειας και ειδικά σχέδια ως απάντηση του καλέσματος για μαζικές διαδηλώσεις από συλλογικότητες και οργανώσεις». Το υπουργείο Εσωτερικών του ισπανικού κράτους θα παρατάξει 25.000 αστυνομικούς ενώ προαναγγέλλει «κατάστασης εξαίρεσης» για την Μαδρίτη προκειμένου να εμποδίσει τις κινητοποιήσεις.