Σταματήστε τη σφαγή στη Συρία

Η Χαμά έχει τεράστια συμβολική σημασία καθώς το 1982, ο Χάφεζ αλ-Άσαντ, πατέρας του σημερινού προέδρου κατέσφαξε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους για να καταστείλει το ισλαμιστικό κίνημα που αμφισβητούσε την εξουσία του. Εκτός από το συμβολικό της ρόλο όμως, η Χαμά υπήρξε και στο σημερινό κίνημα επίκεντρο των πιο μεγάλων διαδηλώσεων, και ο στρατός είχε περικυκλώσει την πόλη εδώ και καιρό.

Όλοι οι ηγέτες της Δύσης έτρεξαν υποκριτικά να καταγγείλουν τον Άσαντ, απειλώντας για επιπλέον κυρώσεις, κάτι που δεν κάνουν για τις συνεχιζόμενες σφαγές στο Μπαχρέιν και στην Υεμένη, εκεί όπου τα καθεστώτα είναι πιο φιλο-δυτικά.

Το φιάσκο του πολέμου της Λιβύης, ένα φιάσκο που παίρνει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις μετά τη δολοφονία του στρατηγού των αντι-Κανταφικών δυνάμεων Αμπντ-ουλ-Φατάχ Γιούνις  από ομάδα εξεγερμένων στη Βεγγάζη την περασμένη βδομάδα, περιορίζει τα γεράκια που ονειρεύονται νέες επεμβάσεις κατά της Συρίας.

Το κίνημα στη Συρία έχει να αντιμετωπίσει ένα καθεστώς που δείχνει ξεκάθαρα ότι θα ακολουθήσει το δρόμο της κλιμακούμενης βίας. Γι’ αυτό τα στρατηγικά διλήμματα που έχει να αντιμετωπίσει γίνονται πιο επιτακτικά. Προς το παρόν, οι δυνάμεις που ζητάνε εξωτερική επέμβαση συνυπάρχουν με αυτούς που είναι εντελώς αντίθετοι. Αυτοί που ζητάνε διάλογο και μεταρρύθμιση του καθεστώτος συνυπάρχουν με αυτούς που θέλουν την ανατροπή του. Το συνολικό πρόβλημα είναι ότι κανένα τμήμα του κινήματος δεν έχει καταφέρει να χτίσει δεσμούς με την εργατική τάξη μέσα στις πόλεις και να στηρίξει το εργατικό κίνημα για να βγει οργανωμένο στη μάχη, όπως έγινε στην Αίγυπτο και την Τυνησία.

Όσο δεν γίνονται βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, θα υπάρχει ο κίνδυνος είτε οι χιλιάδες εξεγερμένοι να παραμένουν έρμαια της άγριας καταστολής, είτε να μετατραπεί η εξέγερση σε διαμάχη μεταξύ θρησκευτικών και εθνικών κοινοτήτων προσφέροντας δικαιολογία για κάθε είδους παρέμβαση των ιμπεριαλιστών.