Οι απεργίες και τα ανεξάρτητα συνδικάτα δυναμώνουν

Τις ίδιες μέρες, κάτοικοι του Λούξορ έκλειναν τον κεντρικό αυτοκινητόδρομο Λούξορ-Ασουάν γιατί ο τοπικός κυβερνήτης έκοψε ρεύμα και νερό από τα αυθαίρετα φτωχόσπιτα της περιοχής. Στην Ασιούτ, οι αγρότες έκλειναν τον αυτοκινητόδρομο Ασιούτ-Καΐρου διαμαρτυρόμενοι για τις αυξήσεις στα λιπάσματα. Συγκρούστηκαν με την αστυνομία πετώντας πέτρες και τελικά την ανάγκασαν να απομακρυνθεί από την περιοχή.

Χρειάζεται κανείς να έχει διαρκώς στο μυαλό του ότι ο Μουμπάρακ κατέρρευσε μόνο όταν η εργατική τάξη της χώρας μπήκε οργανωμένα στη μάχη, γενικευόντας της απεργίες. Αυτή η κατάκτηση έχει δημιουργήσει μια δυναμική που δεν έχουν καταφέρει να την φρενάρουν οι στρατηγοί που κυβερνάνε τη χώρα.

Ολόκληρο τον Ιούλη οι εργατικοί αγώνες συνεχίστηκαν. Ένας από τους σημαντικότερους είναι αυτός στα αεροδρόμια. Στις 20 του μήνα χιλιάδες εργαζόμενοι προχώρησαν σε αιφνιδιαστική απεργία. Έκλεισαν τον κεντρικό δρόμο μπροστά στο αεροδρόμιο του Καΐρου, ενάντια στο διορισμό ενός πρώην αρχηγού της αιγυπτιακής Πολεμικής Αεροπορίας ως υπουργού πολιτικής αεροπορίας. Ανάμεσα στα αιτήματα ήταν και η εξίσωση των μισθών τους με τους εργαζόμενους της Egypt Air. Η εφημερίδα αλ-Αχράμ σημείωσε πως οι εργάτες συμφώνησαν να σταματήσουν την κινητοποίηση μόνο “μετά από μια πολύωρη συνάντηση με τον Αρχηγό της Αεροπορίας, Ρέντα Χάφεζ, ο οποίος τους υποσχέθηκε να ικανοποιηθούν όλα τους τα αιτήματα εντός 72 ωρών”. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας που ήταν οι πρώτοι που άνοιξαν το δρόμο με απεργία και κατάληψη το Φλεβάρη, έχουν ιδρύσει δικό τους σωματείο. Τους ακολούθησαν οι πιλότοι, οι φροντιστές, το προσωπικό εδάφους και οι αεροσυνοδοί. Ξαφνικά, το ερώτημα ποιος ελέγχει το Διεθνές Αεροδρόμιο του Καΐρου δεν έχει και τόσο εύκολη απάντηση.

Ο αγώνας στο αεροδρόμιο είναι μία μόνο ένδειξη για το τι σημαίνει νέα ανεξάρτητα συνδικάτα στην Αίγυπτο. Μια πρόχειρη αποτίμηση των τελευταίων μηνών καταγράφει 100 ανεξάρτητα εργατικά συνδικάτα. Από αυτά, τα 25 στις κατασκευές και τη βιομηχανία, τα 28 αφορούν υπαλλήλους (κυρίως στα υπουργεία), 15 στις μεταφορές, τέσσερα στην εκπαίδευση, οχτώ στον τομέα της υγείας και τρία στα ταχυδρομεία και τις τηλεπικοινωνίες.

Ορισμένα αφορούν συγκεκριμένους εργασιακούς χώρους, είναι εργοστασιακά σωματεία. Αλλά υπάρχουν και συνδικάτα για ολόκληρες επιχειρήσεις ή και ομοσπονδίες για όλη τη χώρα, όπως το συνδικάτο της εταιρείας τηλεπικοινωνιών Egypt Telecom – το οποίο έχει ήδη τοπικές οργανώσεις σε έξι επαρχίες.

Η ομοσπονδία των ανεξάρτητων συνδικάτων προετοιμάζεται αυτές τις μέρες για το ιδρυτικό της συνέδριο. Έχει πολλά ζητήματα να αντιμετωπίσει. Το τεράστιο απεργιακό κύμα έχει ξεσπάσει σε μεγάλο βαθμό χωρίς συντονισμό, αν εξαιρέσουμε τις απεργίες των γιατρών το Μάη.

Η μαζικοποίηση των συνδικάτων και η μαχητική κουλτούρα συλλογικής δράσης σε πολλούς εργατικούς χώρους έχουν επιτρέψει σε πολλά σωματεία να επιβάλουν τη θέλησή τους πάνω στην εργοδοσία σε επίπεδο εργατικού χώρου.

Δεν υπάρχει κάποιου είδους αντιπαράθεση ανάμεσα στους πολιτικούς αγώνες που εκφράζονται με κέντρο την Ταχρίρ και τις απεργίες. Αντίθετα, οι εργατικοί αγώνες φέρνουν στο προσκήνιο αυτό που ο Λέον Τρότσκι πριν από 100 χρόνια αποκαλούσε “προλεταριακή μέθοδο” στον αγώνα για τη δημοκρατία. Ριζοσπαστικοποιούν το κίνημα και πιέζουν τους στρατηγούς. Όμως όπως φαίνεται και στον αγώνα του αεροδρομίου, τα αιτήματα για τους μισθούς και τις συνθήκες διαβίωσης μπλέκονται διαρκώς με το συνολικότερο ζήτημα “ποιος κυβερνάει αυτή τη χώρα;”

Διαβάστε επίσης τα άρθρα:
Έξι μήνες από το ξέσπασμα της Eπανάστασης στην Αίγυπτο
Ιντιφάντα, αντιπολεμικό κίνημα, απεργίες. Μια επανάσταση που για χρόνια ήταν στα σκαριά
Οι στρατηγοί χτυπούν στην πλατεία Ταχρίρ
ΑΙΓΥΠΤΟΣ: Η επανάσταση σε κρίσιμη καμπή