Το γιουχάισμα του Παναγόπουλου: Η βάση μίλησε...

Το πρώτο ψέμα, που αναπαρήγαγαν πολλά ΜΜΕ ήταν ότι το γιουχάισμα έγινε από «μικρή ομάδα διαδηλωτών». Οποιος ήταν εκεί, βέβαια ξέρει πολύ καλά, ότι έκραζε η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ δεν μπορούσε ούτε καν να ακούσει τον εαυτό του να μιλάει. Γι’ αυτό και σταμάτησε και την ομιλία του μετά από λιγοστές φράσεις και όχι επειδή «κώλωσε» σε μια «μικρή ομάδα διαδηλωτών».

Οχι απλά δεν ήταν «μειοψηφίες» αυτοί που γιουχάισαν τον Παναγόπουλο – ήταν η ίδια η πλατιά βάση της ΠΑΣΚΕ. Την ώρα της συγκέντρωσης στο Πεδίο του Αρεως δεν βρίσκονταν το ΠΑΜΕ, ούτε τα μπλοκ της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, ούτε καν τα μπλοκ συνδικάτων που την πλειοψηφία έχει η αριστερά. Βρίσκονταν οργανωμένα μπλοκ από τα Ναυπηγεία, τις Συγκοινωνίες, τις Τράπεζες και γενικότερα τις ΔΕΚΟ, από τα Εργατικά Κέντρα κοντινών πόλεων και μια σειρά χώρους όπου η ΠΑΣΚΕ έχει μεγάλες πλειοψηφίες. Στις 5 Μάη ήταν ο κόσμος αυτός που έκραξε μαζικά τον Παναγόπουλο στο Πεδίο του Αρεως.

Όταν λίγο αργότερα, ξεκίνησε η πορεία προς τη Βουλή, στην κορυφή της, η ΓΣΕΕ είχε οργανώσει μια εντυπωσιακή περιφρούρηση 100 περίπου ατόμων με σημαίες σε κοντάρι-μαδέρι, προφανώς για να περιφρουρήσει την συνδικαλιστική κεφαλή από επιθέσεις σαν και αυτή που είχε δεχτεί ο Παναγόπουλος, ακριβώς δύο μήνες πριν, στην απεργιακή συγκέντρωση στις 5 Μάρτη.

Τα μαδέρια μπορούν να αντιμετωπίσουν ένα γιαούρτωμα ή την επίθεση μιας μειοψηφίας αλλά δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την μαζική κατακραυγή, ιδιαίτερα όταν έρχεται από εργαζόμενους που ανήκουν στην ίδια οργάνωση με σένα και σε εξέλεξαν εκεί που βρίσκεσαι.

Ανταρσία

Πρόκειται για την αρχή μιας ανταρσίας που βρίσκεται σε εξέλιξη στη βάση του ΠΑΣΟΚ - και την Πέμπτη στη Βουλή έφτασε και στην κορυφή, αν σκεφτεί κανείς, τις τρεις κοινοβουλευτικές απώλειες Σακοράφα-Οικονόμου-Δημαρά. Οι δεσμοί ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και το κόμμα τους, τα μέλη της ΠΑΣΚΕ και την ηγεσία, τους περνάνε σε νέα φάση.

Η αντικαπιταλιστική αριστερά θα πρέπει να πάρει όλες εκείνες τις πρωτοβουλίες για απεργιακή δράση από τα κάτω για να δώσει διέξοδο στην πίεση της βάσης που ζητάει σύγκρουση με την κυβέρνηση. Και ταυτόχρονα να ανοίγει στα «μεγάλα» κερδίζοντας κομμάτια της βάσης του ΠΑΣΟΚ συνολικά στην αντικαπιταλιστική προοπτική. Αν ο ενιαίος ΣΥΝ χαράμισε τη δεκαετία του ’80 την τότε ανταρσία της ΠΑΣΚΕ, σε χειρότερους συμβιβασμούς με το σύστημα, δεν θα πρέπει να γίνει το ίδιο με αυτήν που έρχεται τώρα.

Και έρχεται. Αν η ηγεσία της ΓΣΕΕ, συνεχίσει σε αυτό το τροπάρι, καλύτερα να ελέγχει έναν-έναν σε ποιον μοιράζει μαδέρια, γιατί σε λίγο δεν θα ξέρει από ποιόν κινδυνεύει πιο πολύ, από τους «προβοκάτορες» ή από τις ίδιες τις περιφρουρήσεις της.