Οι δύο απεργίες συνδέονται με πολλούς τρόπους.
Πρώτον, αντιμετωπίζουμε τις ίδιες άγριες περικοπές που ληστεύουν τους απλούς ανθρώπους για να διασώσουν τους πλούσιους. Στην Ελλάδα, ο προϋπολογισμός του 2012 που κατατέθηκε στη Βουλή κόβει τα επιδόματα ανεργίας κατά 26%, ενώ η ανεργία έχει τιναχτεί 50% πάνω την τελευταία διετία.
Χάρη στις φορολογικές συμφωνίες μεταξύ της ελληνικής και της βρετανικής κυβέρνησης, οι έλληνες πλοιοκτήτες που βρίσκονται ανάμεσα στα πιο πλούσια αφεντικά του πλανήτη και πολλοί από αυτούς εδρεύουν στο Σίτι του Λονδίνου, πληρώνουν ψίχουλα για φόρους. Υπολογίζεται ότι θα συνεισφέρουν 12 εκατομμύρια ευρώ το 2012, την ώρα που οι μετανάστες εργάτες στην Ελλάδα φορολογούνται με 50 εκατομμύρια ευρώ για να έχουν μόνο μια άδεια εργασίας.
Σύνδεση
Οι ηγέτες των κρατών συντονίζουν τις επιθέσεις τους. Στη Βρετανία, οι υπουργοί απειλούν τους εργάτες με νέους αντισυνδικαλιστικούς νόμους αν προχωρήσουν στο δρόμο της απεργίας της Τετάρτης. Στην Ελλάδα, ο πρόεδρος του συνδικάτου της ΔΕΗ συνελήφθη και σύρθηκε στα δικαστήρια την περασμένη βδομάδα μαζί με 15 άλλους συνδικαλιστές επειδή συμμετείχε στην κατάληψη στο Χολαργό.
Γι'αυτό η σύνδεση των αγώνων μας είναι ζωτικής σημασίας. Στην Ελλάδα, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού. Η κυρίαρχη προπαγάνδα προσπαθεί να περιγράψει την απεργιακή δράση ως άχρηστη κίνηση μπροστά στην ευρύτερη κρίση της Ευρώπης. Πώς μπορεί μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα να σταθεί απέναντι σε μεγέθη όπως της Γερμανίας ή της Γαλλίας, μας λένε. Η απάντησή μας είναι ξεκάθαρη. Δεν βλέπουμε το ζήτημα με εθνικές διαχωριστικές γραμμές, αλλά με ταξικές. Οι εργάτες παντού αντιπαλεύουν την ίδια τάξη τραπεζιτών και αφεντικών και τις κυβερνήσεις που ενορχηστρώνουν αυτές τις επιθέσεις. Ενωμένοι είμαστε ισχυρότεροι στην αντίστασή μας. Οι δρόμοι του Λονδίνου και της Αθήνας θα στείλουν αυτό το μήνυμα δυνατά και καθαρά αυτή τη βδομάδα.
• Το κείμενο αυτό του Πάνου Γκαργκάνα δημοσιεύεται ταυτόχρονα στην Εργατική Αλληλεγγύη στην Αθήνα και στο Socialist Worker στο Λονδίνο (www.socialistworker.co.uk)