Ο συνένοχος του δολοφόνου Κορκονέα και καταδικασμένος σε δεκαετή φυλάκιση ειδικός φρουρός Β. Σαραλιώτης αποφυλακίστηκε τον Οκτώβρη, επικαλούμενος “ανεπανόρθωτη βλάβη της υγείας του”. Ο Κορκονέας μπορεί να παραμένει ακόμα στη φυλακή, αλλά τα γεγονότα των τριών χρόνων που μεσολάβησαν δείχνουν ότι η ΕΛ.ΑΣ έχει στις τάξεις της χιλιάδες επίδοξους Κορκονέες. Η επιβολή των μνημονίων κυβέρνησης-ΕΕ-Τρόικας-τραπεζιτών έχει συνοδευτεί από την πιο βάρβαρη και ωμή κρατική βία.
Πρόκειται για μια κλιμάκωση της βίας που βάζει στο στόχαστρο τους εργαζόμενους, τους νέους, όλους όσους αντιστέκονται. Δύο χρόνια τώρα - από την καταστολή σχεδόν όλων των πανεργατικών απεργιών και των πλατειών μέχρι την έφοδο στους εργαζόμενους της ΔΕΗ και τους συμπαραστάτες τους στην κατάληψη στο Χολαργό - εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν βρεθεί να διαδηλώνουν αντιμέτωποι με την αγριότητα των μηχανισμών καταστολής. Από το 15χρονο μαθητή που κατέβηκε πρώτη φορά σε διαδήλωση μέχρι το Μανώλη Γλέζο που οι ΜΑΤατζήδες φυσουνιάσανε εξ επαφής στο πρόσωπο.
Την ίδια στιγμή, η ίδια βία κλιμακώνεται από την πλευρά του κράτους στο επίπεδο της καθημερινότητας. Οι “έλεγχοι” και οι “περιπολίες” - σε μια τέτοια έχασε τη ζωή του ο Α. Γρηγορόπουλος – αυξάνονται στις γειτονιές της Αθήνας. Συνεχείς έλεγχοι και προσαγωγές, αν είσαι μετανάστης, έχεις δεν έχεις χαρτιά, αν είσαι νέος, για τα μαλλιά ή τα ρούχα που φοράς ή εκφράζεσαι πολιτικά με τρόπο που δεν αρέσει στα όργανα του κράτους – η λεγόμενη “εμπέδωση της ασφάλειας του πολίτη”.
Σήψη
Οι ρυθμοί με τους οποίους αυξάνονται οι κλοπές, οι διαρρήξεις, η χρήση ναρκωτικών, οι λεγόμενες παραβατικές πράξεις, αλλά και σοβαρότερα εγκλήματα, τα τελευταία δύο χρόνια είναι ζωντανή απόδειξη για το πόσο άχρηστη είναι η αστυνομία - και γενικότερα η ιδέα της αστυνόμευσης - να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που δημιουργούν οι επιθέσεις της άρχουσας τάξης ενός συστήματος σε σήψη προς τους από κάτω.
Στην πραγματικότητα, οι πραγματικοί εγκληματίες είναι οι καπιταλιστές, οι τραπεζίτες, η ΕΕ, το ΔΝΤ και τα τσιράκια τους της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ που κυκλοφορούν ελεύθεροι και προσπαθούν να μας πείσουν ότι νοιάζονται για την “ασφάλειά” μας - την ίδια στιγμή που έχουν δημιουργήσει στον κόσμο τη μεγαλύτερη ανασφάλεια από την εποχή του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου. Ενας πορτοφολάς, σημαίνει ταλαιπωρία λίγων βδομάδων και απώλεια λίγων ευρώ. Ενας Βενιζέλος στην αρχή απομυζά όλες σου τις οικονομίες, μετά σε αφήνει χωρίς ρεύμα και στο τέλος σου παίρνει και το σπίτι.
Με αυτήν την έννοια, ο αγώνας για να φύγουν τα Μνημόνια, οι τρόικες και οι κυβερνήσεις τους που γεννάνε αυτή την ανασφάλεια, πάει δίπλα-δίπλα με τον αγώνα για την υπεράσπιση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, για κατάργηση των ΜΑΤ, των ΥΜΕΤ, των Δέλτα και των Δίας, όλων των μονάδων καταστολής – που δεν χρειάζονται “καλύτερη εκπαίδευση”, αλλά κατάργηση – με τον αγώνα για αφοπλισμό της αστυνομίας.
Το εργατικό κίνημα έχει τη δύναμη να αντικρούσει αυτές τις επιθέσεις. Οση καταστολή και αν χρησιμοποίησαν οι κυβερνήσεις Καραμανλή και ΓΑΠ, στο τέλος έπεσαν από τη δύναμη του μαζικού εργατικού κινήματος, τη μόνη δύναμη που μπορεί να βγει στο τέλος νικήτρια από τη μάχη με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς.
“Έχω καλύψει συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία σε διάφορα μέρη του κόσμου εκτός της Ελλάδας, όπως στην Αργεντινή, την Ιταλία, τη Βολιβία και το Μεξικό.
Όμως αυτό που έζησα και κατέγραψα τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτες μου χθες Τετάρτη 29/6 στο Σύνταγμα, ξεπερνάει σε αγριότητα κάθε όριο. Η Ελληνική αστυνομία παίρνει δίκαια και με διαφορά το βραβείο βαρβαρότητας. Μιας βαρβαρότητας που καμία σχέση δεν είχε με καταστολή αλλά ήταν ένα συνεχές φλερτ με τον θάνατο”.
Η μαρτυρία του δημοσιογράφου του Εξάντα Γιώργου Αυγερόπουλου που εκείνη τη μέρα δέχθηκε και ο ίδιος τις περιποιήσεις των ΜΑΤ, είναι ο κανόνας. Για προφανείς λόγους η ΕΛ.ΑΣ δεν γουστάρει καθόλου τη δημοσιότητα. Ανάμεσα στους μόνιμους στόχους της σε κάθε πορεία είναι οι δημοσιογράφοι και οι φωτογράφοι. Στις 15 Ιουνίου 2011 ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος μένει κουφός, όταν ΜΑΤατζήδες μετά από εντολή του διμοιρίτη τους, του πετάνε κρότου λάμψης που σκάει 50 εκατοστά από το πρόσωπό του. Στη διαδήλωση της 11ης Σεπτεμβρίου του 2011 θύμα παρόμοιας επίθεσης πέφτει ο βραβευμένος στο εξωτερικό φωτορεπόρτερ Γιάννης Μπεχράκης με την κρότου λάμψης να σκάει πάνω του.
Χημικά
Το ότι ΕΛ.ΑΣ σημαίνει “φλερτ με το θάνατο” φροντίζει να το κάνει γνωστό συχνά πυκνά η ίδια η Αστυνομία προκειμένου να τρομοκρατήσει τον κόσμο, όπως με την ανακοίνωσή της παραμονή της Πανεργατικής απεργίας 24/2, όπου έθετε σαν “πρώτη προτεραιότητα στις αυριανές κινητοποιήσεις ...να μην υπάρχει νεκρός”. Δυστυχώς, φρόντισε να το κάνει πράξη στην πανεργατική στις 20/10 δολοφονώντας μετά από χρήση χημικών τον 53 οικοδόμο και μέλος του ΠΑΜΕ, Δ. Κοτσαρίδη.
Ηταν ένας προαναγγελθείς θάνατος, καθώς οι συνήθεις πρακτικές που χρησιμοποιούν οι αστυνομικοί στις διαδηλώσεις είναι ο ορισμός της δολοφονικής επίθεσης: Ρίψη βομβίδων κρότου λάμψης πάνω στους διαδηλωτές. Γκλομπιές και κλωτσιές με στόχο το κεφάλι. Ψέκασμα δακρυγόνου με τη φυσούνα στο πρόσωπο. Μαζική ρίψη χημικών σε στριμωγμένο πλήθος. Επίθεση των μοτοσυκλετιστών ΔΙΑΣ και Δέλτα με ταχύτητα πάνω σε πεζούς. Πετροπόλεμος των κρανοφόρων ΜΑΤαζήδων ενάντια σε ακάλυπτους διαδηλωτές.
Αυτές οι πρακτικές εκπορεύονται από τα πάνω, από την κυβέρνηση και το εκάστοτε αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ και υπακούουν σε ένα και μόνο σκοπό, τη διάλυση των συγκεντρώσεων και τον εκφοβισμό του κόσμου. Αυτό τον σκοπό εξυπηρετεί και το οργανωμένο σχέδιο της ΕΛ.ΑΣ να προσπαθεί κάθε φορά να μετατρέψει είτε με προβοκάτσιες, είτε με κατά μέτωπο επιθέσεις τις συγκεντρώσεις σε πεδίο μάχης.
H αυθαιρεσία βρίσκεται στο DNA της ΕΛ.ΑΣ. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει η ίδια η ΕΛ.ΑΣ, οι καταγγελίες για αστυνομική αυθαιρεσία έχουν αυξηθεί κατακόρυφα από 343 το 2009 σε 594 το 2010 δημιουργώντας ρεκόρ δεκαετίας.
Σύμφωνα με την ίδια την έκθεση της υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ, το 2010 διαχειρίστηκε συνολικά 909 υποθέσεις από τις οποίες “689 αφορούσαν αστυνομικό προσωπικό, 105 αφορούσαν υπαλλήλους του ευρύτερου τομέα, 46 στις οποίες υπήρχε συμμετοχή αστυνομικών και υπαλλήλων δημόσιου τομέα και 69 οι οποίες αφορούσαν ιδιώτες....
Σε ένα σύνολο 785 καταγγελιών (που έγιναν το 2010 στη συγκεκριμένη υπηρεσία) αναλογούν 232 δικογραφίες, 25 αυτόφωρα και μόλις 44 συλλήψεις. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι συλλήψεις με αυτόφωρο είναι 16 για υπαλλήλους δημοσίου, 10 για ιδιώτες και μόλις 18 για αστυνομικούς, ενώ από τις 785 καταγγελίες οι 594 αφορούσαν αστυνομικούς!
Το φθινόπωρο του 2010 η κυβέρνηση ΓΑΠ πρότεινε την ίδρυση “Γραφείου Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας”, με τον Παπουτσή να ομολογεί ότι “και μόνον το γεγονός ότι από το 2000 ως σήμερα υπάρχουν εννέα καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για αντίστοιχες υποθέσεις αστυνομικής αυθαιρεσίας, υποχρεώνει το ελληνικό κράτος να προχωρήσει στη σύσταση” αυτού του γραφείου.
Μέχρι να ψηφιστεί ο νόμος πέρασαν μερικοί μήνες μέχρι το Μάρτη του 2011. Μερικοί ακόμα μέχρι να δημοσιευτεί το προεδρικό διάταγμα για τις αρμοδιότητες του γραφείου στις 30 Αυγούστου. Σήμερα, όσο και να ψάξει να βρει κανείς τη συγκεκριμένη υπηρεσία στο σάιτ του ΠΡΟΠΟ δεν θα τα καταφέρει.
Ενδεικτική των πεποιθήσεων που επικρατούν μέσα στην ΕΛ.ΑΣ ήταν η επιστολή του εκλεγμένου αντιπρόεδρου της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής, Δημήτρη Ντούμα, για τα γεγονότα 28-29 Ιούνη:
“ΔΗΘΕΝ «κοινωνικοί αγωνιστές», πρεζάκηδες, χαοτικοί, πρόστυχες γυναίκες, ξεπεσμένοι συνδικαλιστές, χούλιγκανς, σκίνχεντς και το κάθε «καρυδιάς καρύδι» ερχόταν και «ξεφόρτωνε» μπροστά στους Συναδέλφους μας. Προφανώς και αυτοί αγνοούσαν ότι καταφέρονταν εναντίον της «Δημοσίας Δυνάμεως». ΕΝΔΕΚΑΧΡΟΝΑ, τέκνα μεταναστών, που η μόνη Ελληνική λέξη που μπορούσαν να προφέρουν ήταν το «μαλάκα», δεν δίσταζαν να την απευθύνουν εναντίον μας!!
ΜΙΑ ματιά στις προσαγωγές και στις συλλήψεις που έγιναν τις δύο ημέρες θα ήταν αρκούντως αποκαλυπτική. Ιδιαιτέρως αυτές του Τούρκου «Αχμέτ» και του Αλγερινού «Χασάν». Αλλά αυτά μάλλον αφορούν την πραγματική δημοσιογραφία…”
Oπως ήταν αναμενόμενο το υπουργείο ΠΡΟΠΟ είναι από τα ελάχιστα, όπου οι δαπάνες στον προϋπολογισμό αντί να μειώνονται, αυξάνονται από 2,08 δις το 2011 σε 2,17 δις το 2012, αύξηση που στη συντριπτική της πλειοψηφία αφορά στους μηχανισμούς καταστολής και τις “αυξημένες ανάγκες” τους. Τα νούμερα πάλι μιλάνε από μόνα τους:
Το φετινό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ κόστισε 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Μέχρι το Σεπτέμβριο το συνολικό κόστος των συλλαλητηρίων του 2011 για την ΕΛ.ΑΣ υπολογιζόταν στα 13,5 εκατομμύρια ευρώ. Μόνο η Κερατέα κόστισε 7 εκατομμύρια ευρώ. Το απεργιακό διήμερο 28-29 του Ιουνίου άλλες 800.000 ευρώ.
Τα λεφτά αυτά αφορούν σε μεγάλο μέρος τα εκτός έδρας, τις υπερωρίες, τα έξοδα κίνησης και διαμονής. Αφορούν βέβαια επίσης τα χημικά για τις διαδηλώσεις. Τα 2860 χημικά που έπεσαν στην Αθήνα, μόνο την Τετάρτη 29/6, δεύτερη μέρα της 48ωρης απεργίας κόστισαν 158.000 ευρώ, προσδιορίζοντας την τιμή του καθενός σε 50 περίπου ευρώ. Το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση ΓΑΠ υπολογίζεται ότι προχώρησε στην αγορά 13.000 τέτοιων χημικών. Όπως έχει ήδη καταγγείλει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθήνας πολλά από τα δακρυγόνα περιέχουν την απαγορευμένη στις χώρες του ΟΗΕ ουσία CS, η οποία κατατάσσεται στα χημικά όπλα.
Η αύξηση των δαπανών έχει να κάνει βέβαια με όλα τα κατασταλτικά σώματα που έχουν συγκροτηθεί τα τρία τελευταία χρόνια, όπως η “ΔΙΑΣ” και η“Δέλτα”. Το Νοέμβρη του 2010 η Ομάδα Δίας ενισχύθηκε με 500 αστυνομικούς, καθώς το έργο τους εκτιμήθηκε από την ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ως «εξαιρετικό», φτάνοντας το συνολικό αριθμό των 2.500. Στο μεταξύ τα νοσοκομεία αδειάζουν από νοσηλεύτριες.